Skip to main content

Ντόρα και "Αντιεξουσιαστές"

Όση σχέση έχει η Μπακογιάννη με τον λιμπεραλισμό άλλη τόση σχέση έχει ο λεγόμενος «αντιεξουσιαστικός χώρος» στην Ελλάδα με τον αναρχισμό! Προσέξτε πως και οι δύο έχουν τον ίδιο τρόπο σκέψης, ενδίδοντας και κατασκευάζοντας σενάρια συνομωσίας. Πολιτική συνέπεια, βέβαια, επί του προκειμένου, χαρακτηρίζει μόνο τους φασίστες στην Ελλάδα, για την οποία άλλωστε και θα ανταμειφθούν εκλογικά.
Ποια είναι η ασύμμετρη απειλή
Η υπουργός Εξωτερικών τονίζει ότι «δεν μπορούν να αποκλειστούν και εκείνοι που θέλουν την αποδόμηση του κράτους και θεωρούν ότι μπορούν να καίνε ένα δάσος και να διακινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές με την ίδια ευκολία που κάψανε τα μαγαζιά των Αθηναίων ή ακόμα τον Αγνωστο Στρατιώτη».
Kράτος και κεφάλαιο δολοφονούν
26 Αυγούστου 2007
Λίγες μέρες μετά το τελευταίο “κύμα” πυρκαγιών τα εναπομείναντα δάση πέφτουν ακόμα μια φορά θύματα της πύρινης καταστροφής. Η “ζεστή” προεκλογική περίοδος και οι κρατικές υποσχέσεις για αποχαρακτηρισμούς δασών έδωσαν την ευκαιρία σε κεφάλαιο και εμπρηστές να απανθρακώσουν και το τελευταίο φύλλο δάσους με το μαζικό έγκλημα των τελευταίων τεσσάρων ημερών.

Comments

Averell said…
Αν πούμε ότι δεν μπορούν να αποκλεισθούν ούτε και οι εξωγήινοι, θα είμαστε περισσότερο ή λιγότερο λογικοί από την κ. Μπακογιάννη; Ο συλλογισμός σύμφωνα με τον οποίον αν υποθέτω κάτι (όσο αυθαίρετη κι αν είναι η υπόθεσή μου), το θεωρώ - και το προβάλλω προς τρίτους - ως αληθές, έως ότου αποδειχθεί το αντίθετο (ιδίως εάν το αντίθετο είναι μη-αποδείξιμο), είναι αντάξιος των Ελλήνων UFO-λόγων (όπως του γνωστού κ. Λιακόπουλου, ο οποίος έκανε το εξής: αφού έδειξε φωτογραφίες και ρεπορτάζ από πυρκαϊές σε πολλές άλλες χώρες, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η συνομωσία υπάρχει, αλλά προφανώς είναι διεθνής!).
Bourchas said…
@ averell
Ο κ. Λιακόπουλος μου είναι συμπαθέστατος και έχω την γνώμη ότι τον αδικείς εξομοιώνοντάς τον με την Ντόρα!
Ο κ. Λιακόπουλος κερδίζει το ψωμί του και το ψωμί των παιδιών του με αυτά που λέει. Τα ευγενή κίνητρα της Ντόρας ποιά είναι άραγε;
Κατά τα άλλα η επιχειρηματολογία σου τσακίζει κόκαλα και σε ευχαριστώ για το σχόλιο.
Bourchas said…
Εννοώ συμπαθέστατος ως διασκεδαστής. Μην παρεξηγηθώ κιόλας!

Popular posts from this blog

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…

Δικαιοσύνη και Πλάτων

«Άνευ μεν γαρ του καθόλου ουκ εστίν επιστήμην λαβείν» (Αριστοτέλης, Μεταφ. 1086 b 5)
1. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Αριστοτέλης, ένας ηθικολόγος, ένας ηθικός αναμορφωτής, ο Σωκράτης, ήταν εκείνος, που ενοχλούσε τους ανθρώπους εξαναγκάζοντάς τους, να σκεφτούν, να εξηγήσουν και να δώσουν λόγο για τις αρχές των πράξεών τους˙ συνήθιζε να τους υποβάλει ερωτήματα και οι απαντήσεις τους δεν τον ικανοποιούσαν εύκολα˙ ξεκινούσε κι ο Σωκράτης, όπως οι σοφιστές, από το υποκείμενο της γνώσης και έπειτα μόνο προχωρούσε προς το αντικείμενό της˙ το υποκείμενο ωστόσο της γνώσης συγκροτείται απ’ αυτόν και ως νους, δηλαδή όχι ως κάτι σχετικό, όχι ατομικά περιορισμένο, αλλά ως υποκείμενο που νοεί, ως λογικό υποκείμενο˙ «η γνώση προς την οποία κατευθύνεται το λογικό υποκείμενο δεν έγκειται στην αντίληψη που γεννούν οι αισθήσεις, αλλά στην έννοια, που τη γεννάει η λογική λειτουργία της συνείδησης» [1]. Ενώ, όμως, έτσι πραγματοποιήθηκε η διάκριση αισθητού και λογικού υποκειμένου, δεν πραγματοποιήθηκε και η δι…

Αντιπρόσωποι και εκπρόσωποι

Το ελληνικό Σύνταγμα ανήκει στην κατηγορία των συνταγμάτων εκείνων, που αναγνώρισαν μεν τα πολιτικά κόμματα (κομματική δημοκρατία), πλην όμως διατήρησαν τις αρχές της κλασσικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, με συνέπεια τη δημιουργία πολλών προβλημάτων, που αναφέρονται στις σχέσεις διατάξεων των δύο κατηγοριών. Η ευρύτατη σε έκταση και περιεχόμενο «συνταγματοποίηση» των πολιτικών κομμάτων στο ελληνικό σύνταγμα (όπως, άλλωστε, απαιτούσε η νέα συνταγματικοπολιτική πραγματικότητα) και η εκ παραλλήλου διατήρηση των διατάξεων των άρθρων 51§2 και 60§1, που συνταγματοποιούν το αντιπροσωπευτικό σύστημα και την ελεύθερη εντολή, τείνουν να προσλαμβάνουν έντονο συγκρουσιακό χαρακτήρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ το 1974 υπήρξε έντονη συζήτηση για το άρθρο 60§1 κατά τη διαδικασία ψηφίσεως του νέου Συντάγματος (υπήρξαν προτάσεις και από την τότε συμπολίτευση υπέρ της απαγόρευσης της δυνατότητας ανεξαρτητοποιήσεως και μεταστάσεως των βουλευτών με την προσθήκη τρίτης παραγράφου στο άρθρο 60), έκτο…