Wednesday, November 02, 2011

Αν δεν διεξαχθεί...

Αν διεξαχθεί το δημοψήφισμα και η απάντηση του ελληνικού λαού ως εκλογικού σώματος είναι ΝΑΙ στο ευρώ, αυτό θα σημαίνει, ότι το μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού έθνους υπέκυψε τελικά στους εκβιασμούς των αδιέξοδων και εφήμερων δόσεων της εγχώριας και της ευρωπαϊκής φασιστοειδούς παρεοκρατίας. Θα πρόκειται για την πλειοψηφία ενός έθνους, που τη δεδομένη στιγμή δείλιασε και ξεπουλήθηκε, όπως άλλωστε εδώ και τόσα χρόνια δείλιαζε και ξεπουλιόταν στους εκάστοτε πολιτευτές του και έφτασε έτσι στο σημερινό του κατάντημα. Αν όμως δεν διεξαχθεί το δημοψήφισμα, αν δηλαδή ούτε ένας Έλληνας πατριώτης δεν κατορθώσει θεσμικά και συντεταγμένα, να βροντοφωνάξει ΟΧΙ στο ευρώ και στην εγχώρια και ευρωπαϊκή φασιστοειδή παρεοκρατία, τότε αυτό θα σημαίνει, ότι από εκείνη την ώρα παύει, να υφίσταται το ελληνικό έθνος και μεταβάλλεται σε άθροισμα επί μέρους κατσαπλιάδικων συμμοριών με επικεφαλής το νέο Τσολάκογλου του Δ’ Ράιχ.

Sunday, October 23, 2011

Πράγματι "μύρισε Βαϊμάρη"!

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα διέθετε δύο ένοπλα σώματα που λειτουργούσαν ως παραστρατιωτικές οργανώσεις: τα SA (SturmΑbteilung, τμήμα εφόδου) και τα SS (SchutzStaffel, τάγμα προστασίας). Μαζικότερα ήταν τα SA που εκείνη την περίοδο ξεπερνούσαν σε μέλη τα τρία εκατομμύρια και ήταν επιφορτισμένα να συγκρούονται στους ταραγμένους δρόμους των γερμανικών πόλεων με κομμουνιστές, σοσιαλιστές, συνδικαλιστές κλπ. Τα SS, των οποίων ρόλος ήταν η προστασία των υψηλόβαθμων κομματικών στελεχών, τυπικά θεωρούνταν επίλεκτη μονάδα των SA και δεν ξεπερνούσαν τους 30.000 άνδρες εκείνη την περίοδο. Η διαφορά ανάμεσα στα δύο σώματα δεν ήταν μόνο ποσοτική αλλά και κοινωνική-πολιτική. Τα SA στελεχώνονταν κυρίως από τις μάζες και προσδοκούσαν ότι μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, θα ετίθεντο σε εφαρμογή οι αντικαπιταλιστικές εξαγγελίες του εθνικοσοσιαλιστικού προγράμματος. Αντίθετα τα SS αποτελούνταν κυρίως από την ελίτ των κομματικών μελών και ελέγχονταν πλήρως από την ηγεσία. Με την συμμετοχή του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος στην κυβέρνηση δεξιού συνασπισμού το 1933, τα SA έγιναν πρακτικά ανεξέλεγκτα, με αποτέλεσμα να μπουν στο στόχαστρο των συντηρητικών κομμάτων που στήριζαν τον καγκελάριο Χίτλερ και των κοινωνικών τάξεων που αυτά εκπροσωπούσαν. Οι στρατιωτικοί ήξεραν πως ο Ρεμ πίεζε το φίλο και ομοϊδεάτη του να καταργηθεί ο στρατός και να αντικατασταθεί από την SA, οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες ενοχλούνταν από την αντικαπιταλιστική (εκ δεξιών) ρητορική τους, οι αριστοκράτες φοβούνταν ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως μέσον για να απαλλοτριωθεί η γη τους, η μεσαία τάξη τρόμαζε από τις τραμπούκικες μεθόδους τους. Ο Χίτλερ έβλεπε μεν την SA ως εμπόδιο για την ομαλή συνεργασία του με τους παραπάνω, καθώς και ως εν δυνάμει πηγή αμφισβήτησης της μονοκρατορίας του εκ των έσω, δίσταζε όμως να λάβει μέτρα αφού οι άνδρες της SA έκαναν όλη τη βρώμικη δουλειά για το κόμμα του. Αποφάσισε να δράσει μόνο την άνοιξη του 1934 ("Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών" γερμ. "Nacht der langen Messer"), όταν σύσσωμος ο παλαιός συντηρητικός πολιτικός κόσμος τον απείλησε, ότι θα άρει την κοινοβουλευτική υποστήριξή του στην κυβέρνηση, εάν δεν περιορίσει τις αυθαιρεσίες των ανδρών του Ρεμ. Στην Ελλάδα, όμως, οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες, οι "αριστοκράτες" και η μεσαία τάξη είναι όλοι τους βουτηγμένοι μέχρι μυελού των οστών στην διαφθορά του κυρίαρχου συστήματος του φασιστοειδούς παρεοκρατικού κορπορατίστικου καπιταλισμού. Δεν υπάρχει αστική τάξη στην Ελλάδα, ούτε υπήρξε ποτέ. Οι φασιστοειδείς παρεοκράτες λοιπόν, δημιούργησαν ένα παρακράτος οργανώσεων κουκουλοφόρων, παρόμοιων με τα SA (SturmΑbteilung, τμήμα εφόδου) και τα SS (SchutzStaffel, τάγμα προστασίας), που είναι επιφορτισμένες, να συγκρούονται στους ταραγμένους δρόμους των ελληνικών πόλεων με κομμουνιστές, σοσιαλιστές, συνδικαλιστές κλπ. Μπροστά στην επερχόμενη οικονομική κατάρρευση το παρακράτος των οργανώσεων κουκουλοφόρων τους είναι περισσότερο από ποτέ απαραίτητο. "Μπορεί οι απεργίες και οι καταλήψεις να συμβάλουν γενναία στην πτώση της οικονομικής δραστηριότητας, και οι συντεχνίες να αποτελούν σύμπτωμα της ασθένειας, αλλά κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν θα πρέσβευε ότι η κατάρρευση του δημοσίου, των τραπεζών και των επιχειρήσεων σε όλη την επικράτεια δεν θα συνέβαιναν αν δεν είχαμε καταλήψεις, πορείες και απεργίες" (καθ. Γιάνης Βαρουφάκης). Όταν όμως οι καταλήψεις, οι πορείες και οι απεργίες συνοδεύονται από χάος, επεισόδια και παντελή κατάλυση της έννομης τάξης χάρις στη δράση των παρακρατικών οργανώσεων των κουκουλοφόρων, που συνέστησε η φασιστοειδής παρεοκρατία, τότε η τελευταία μπορεί βάσιμα, να ελπίζει στην επιβίωση και διαιώνισή της έστω και επί ερειπίων. Έτσι, η οικονομική κατάρρευση, το χάος, τα επεισόδια και η παντελής κατάλυση της έννομης τάξης, που η ίδια η κυρίαρχη εγχώρια φασιστοειδής παρεοκρατιά προκάλεσε, θα αποτελέσουν πιθανότατα γι’ αυτήν το πρόσχημα για να κηρύξει η Βουλή τη χώρα σε κατάσταση ανάγκης κατά το άρθρο 48 του Συντάγματος. Η εγχώρια φασιστοειδής παρεοκρατία θα μετατραπεί έτσι σε στυγνή απολυταρχία, ενδεδυμένη με κοινοβουλευτικό μανδύα. Η εγχώρια φασιστοειδής παρεοκρατία θα κάνει τα πάντα, για να αποτρέψει μια δεύτερη αληθινή αστική επανάσταση, ένα νέο 1909. Όπως έγραφε χαρακτηριστικά ο Ελευθέριος Βενιζέλος το 1912 (Αρχείο Ε. Βενιζέλου, φ. 265): «Προ της επαναστάσεως (Σημ. εννοεί το 1909), οι έχοντες σχέσιν με την στήλην των εξόδων (=οι τρόφιμοι) του προϋπολογισμού διηύθυνον κυρίως την Ελλάδα. Ήδη αι τύχαι αυτής διευθύνονται κυρίως παρ' εκείνων οίτινες τροφοδοτούν την στήλην των εσόδων του προϋπολογισμού». Ελπίδα μου είναι, αυτή τη φορά οι φασιστοειδείς παρεοκρατικές πολιτικές συμμορίες του δικομματισμού και τα πολιτικά, οικονομικά και μιντιακά εξαπτέρυγά τους, να μην καταφέρουν, να υλοποιήσουν τις άνομες επιδιώξεις τους.

Friday, July 29, 2011

Οι φασίστες νίκησαν στον εμφύλιο...

Έλαβα με χαρά την οριστική εκδοχή της εργασίας των καθηγητών Γεωργίου Μπήτρου και Αναστάσιου Καραγιάννη με τον τίτλο «Οι σοσιαλιστικές καταβολές του x-φιλελευθερισμού στην Ελλάδα».(Δείτε την εργασία στο σύνδεσμο:  
http://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/sas/article/view/824/846)

Τους ευχαριστώ κι εγώ με σειρά μου, που έλαβαν υπόψη τους για την εκπόνηση της εν λόγω εργασίας τους και κάποια δικά μου σχόλια και επιθυμώ εντελώς επιγραμματικά, να επισημάνω τα εξής:



Ο Κων/νος Τσάτσος στο βιβλίο του «Ελληνική Πορεία» (Β΄ έκδοση) γράφει:

«Δια τον Έλληνα ο εθνικισμός δεν αποτελεί ξεπερασμένον σωβινισμόν˙ είναι αδήριτος ιστορική ανάγκη. Κάτι ανάλογον ευρίσκω μόνον εις τον λαόν του Ισραήλ. Κι αυτός είναι μόνος και περιβάλλεται από εχθρούς και ζη και ευδοκιμεί και αριστεύει» (σελ.87).

«Ο έντονος εθνισμός δι’ ημάς τους έλληνας δεν είναι ούτε κοινή οίησις, ούτε τυχαία ιδιοτροπία˙ είναι βιολογική ανάγκη. Και κατά τον πρόσφατον χρόνον χάρις εις τον εθνισμόν μας εσώσαμεν τα ιερά και τα όσια και υπάρχομεν σήμερον ως ελεύθερος λαός» (σελ. 103).

«Μιλώντας εδώ για σοσιαλισμό, εννοούμε ένα σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας, όπου τα υλικά αγαθά παράγονται κατά ένα εκλογικευμένο γενικό πρόγραμμα από την ολότητα, τουλάχιστον κατά κύριο λόγο, και διανέμονται κατά κανόνα σε εκείνους που τα παράγανε, ανάλογα με τη συμβολή τους. Έτσι καταργείται κατά βάση η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα της παραγωγής και της κυκλοφορίας των υλικών αγαθών και η αυθαιρεσία στη διανομή τους…Ταυτόχρονα όμως, χάρις στην εκλογικευμένη οργάνωση της οικονομίας, πλησιάζομε γενικά στη μεγαλύτερη δημιουργικότητα του ατόμου και του συνόλου και στο υλικό και στο πνευματικό πεδίο. Αυτός είναι ο σκοπός που ο σοσιαλισμός σαν κοινωνικό σύστημα επιδιώκει…..Επειδή πρέπει να καταξιωθή ο άνθρωπος, ο κάθε άνθρωπος, γι’ αυτό πρέπει να οργανωθεί σοσιαλιστικά η κοινωνία» (σελ.119)

«Αλλά βέβαια πρέπει να αντιμετωπίσουμε και τις περιπτώσεις που προκύπτουν από την ανάμιξη των πληθυσμών, όπως όταν πχ δημιουργήται μέσα στο γεωγραφικό χώρο ενός έθνους μια νησίδα, μια μειονότητα που ανήκει σε άλλο έθνος…Η ορθή λύση τότε είναι η ανταλλαγή των πληθυσμών. Οι πολιτείες χρειάζονται ενότητα γεωγραφικού χώρου για να ευδοκιμήσουν˙ για να αποφευχθεί αυτή η ενότητα, γίνινταν οι νησίδες αυτές εθνικές μειονότητες, μια από τις πιο μεγάλες πληγές της τελευταίας εικοσιπεντατίας. Αν όμως η ανταλλαγή των πληθυσμών είναι αδύνατη χωρίς μια μεγάλη καταστροφή; Τότε θα γίνει μια στάθμιση των αξιών. Πάντως δεν αναγνωρίζω στη μειονότητα αυτή, μόνο και μόνο γιατί είναι μειονότητα, το δικαίωμα να έχη προνόμια μέσα στην πολιτεία, όπου έτυχε να ενσφηνωθή γεωγραφικά. Η απορρόφησή της, μια που δείγματα των εθνικών της ικανοτήτων θα μπορή να δώση το ελεύθερο μέρος του έθνους, δεν με τρομάζει, όσο όταν πρόκειται να απορροφηθή μια ολόκληρη εθνότητα, που έτσι χάνεται με όλη της την πολιτιστική φυσιογνωμία δια παντός από την ανθρωπότητα. Εν ανάγκη η μειονότητα αυτή θα χαθή. Θα χαθή, αν πρόκειται να θέση σε κίνδυνο την ευημερία της εθνικής πολιτείας, όπου είναι ενσωματωμένη, μια πολιτείας που η ζωή της αξίζει περισσότερο από την επιβίωση ενός αποσπασμένου τμήματος μιας άλλης πολιτείας.
Έτσι δεν καταργούμε παντού τις μειονότητες, αλλά πρώτα τις περιορίζομε όπου μπορούμε και μάλιστα με προσωρινές θυσίες, αρκεί να μην είναι καταστρεπτικές, και ύστερα, εκεί που τις διατηρούμε, τις διατηρούμε υπό τον όρον ότι η διατήρησή τους αξίζει περισσότερο από τον κίνδυνο που αποτελούν για το έθνος, στο οποίο είναι προσκολλημένες. Διατηρούμε μερικές, όσο το δυνατόν λιγότερες μειονότητες, αλλά καταργούμε την αρχή των εθνικοτήτων όπως διδάχθηκε από το 1856 στην Ευρώπη» (σελ. 256-257).

Στο έργο του «Πολιτική» «Οι Εκδόσεις των Φίλων» 1975, (σελ. 229) αναφέρει:

«Η θέση απέναντι στο θεσμό της ατομικής ιδιοκτησίας και δη των μέσων παραγωγής θεωρείται το βασικό θέμα που διακρίνει την κοινωνική πολιτική του δυτικού και του ανατολικού κόσμου, και από το οποίο απορρέουν όλες οι άλλες διαφορές των οικονομικών των συστημάτων. Σύμφωνα με όσα εκθέσαμε, η θεωρητική αλήθεια γύρω από το θεσμό της ιδιοκτησίας βρίσκεται με το μέρος των ανατολικών».

Οι συγγραφείς αναφέρουν στην εργασία τους ότι «δεν θα βγούμε από το αδιέξοδο που αντιμετωπίζουμε, αν η «κεντροδεξιά» δεν απαρνηθεί πλήρως τις σοσιαλιστικές καταβολές του όποιου φιλελευθερισμού (x- φιλελευθερισμού) επικαλείται, για να δικαιολογήσει τον κοινωνικό χαρακτήρα των δημόσιων επιλογών της».


Η δική μου άποψη είναι, ότι δεν θα βγούμε από το αδιέξοδο, που αντιμετωπίζουμε αν η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού, (περιλαμβανομένης και «της εθνικόφρονος αριστεράς των ημερών μας[1]»), δεν εγκαταλείψει εκ παραλλήλου ΚΑΙ τα νάματα του αρρωστημένου ελληνικού εθνοεθνικισμού και της αρρωστημένης «πατριδορητορείας των τριόδων[2]».


Ο Τσάτσος και η παρέα του ήταν εθνικοσοσιαλιστές. Οι φασίστες νίκησαν στον εμφύλιο και όχι οι δυνάμεις της ανοικτής κοινωνίας και της ελεύθερης οικονομίας.


[1] Βλ. Γιάννης Ν. Γιανουλόπουλος, "Η ευγενής μας τύφλωσις" (εκδ. Βιβλιόραμα, 1999, σελ. 166)
[2] ό.π. σελ. 181

Sunday, July 24, 2011

Οι απόψεις του αντι-ισλαμιστή χασάπη Α. Μπρέιβικ για την Ελλάδα

Στο πόνημά του των 1518 σελίδων με τον τίτλο "2083: A European Declaration of Indpendence" ο νορβηγός αντι-ισλαμιστής χασάπης Α. Μπρέιβικ αποτυπώνει σε χάρτη στη σελίδα 1316 μεταξύ άλλων και την εδαφική έκταση της Ελλάδας μετά την νίκη της χριστιανικής Ευρώπης επί του Ισλάμ. Στις σελίδες δε 1317-1318 αναφέρει:

5. The Greek territory currently known as Western Anatolia (Turkey)

All Muslims will be deported to central Anatolia। Western Anatolia will be reunified with Greece once again. The territorial claims involves territory in Northern Epirus, Thrace (including Constantinople and ofc Agia Sophia), the islands of Imbros (Gφkηeada) and Tenedos (Bozcaada), and parts of western Anatolia around the city of Smyrna to name a few areas. These areas (and many more) contained sizable ethnic Greek populations.

See map of Christian European claims presented by Mr. Eleftherios Venizelos at the Paris Peace Conference in 1919. It’s worth noting that the western Allies, particularly British Prime Minister David Lloyd George, had promised Greece territorial gains at the expense of the Ottoman Empire if Greece entered the war on the Allied side (which it did).

Source: http://en.wikipedia.org/wiki/File:ParisPeace-Venizelos-Map.png

Even the Treaty of Sevres which was signed by the Ottoman officials, in 1920, acknowledges partial Greek territorial demands in Anatolia.

Treaty of Sevres[1] + map [2]

1. http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_sevres

2. http://en.wikipedia.org/wiki/File:TreatyOfSevres_(corrected).PNG

Saturday, June 25, 2011

Λιμπεραλιστές και ευρώ

Στις μέρες μας η «Ευρωπαϊκή Ένωση» αλλά και η Ελλάδα πληρώνει την απρονοησία της με την εισαγωγή και αποδοχή του ευρώ ως κοινού νομίσματος των χωρών μελών.
Από το έτος 1998 ήδη κάποιοι λιμπεραλιστές αγλλοσαξωνικής κυρίως προέλευσης, προέβλεπαν τις δυσοίωνες εξελίξεις και σήμερα έχουν δικαιωθεί πλήρως για τις προβλέψεις τους.
Τουναντίον, οι θεωρούμενοι ως «λιμπεραλιστές» διανοούμενοι καθώς και τα θεωρούμενα ως «λιμπεραλιστικά» κόμματα της ηπειρωτικής Ευρώπης στην συντριπτική τους πλειονότητα φάνηκαν ανακόλουθοι και ανακόλουθα αντιστοίχως, θυσιάζοντας τις αρχές του λιμπεραλισμού στο όνομα όχι μόνον του κοινού νομίσματος, αλλά και στο βωμό της εξυπηρέτησης κατά τρόπο κοντόφθαλμο «εθνικών» αποκλειστικά στόχων.
Ένα άρθρο από το έτος 1998 στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» του καθηγητή κ. Γεωργίου Μπήτρου, που ανέσυρα από το αρχείο μου και παραθέτω, πιστοποιεί του λόγου το αληθές και αξίζει να προσεχθεί.
Αν μη τι άλλο το άρθρο αυτό αποδεικνύει, ότι όλοι όσοι, όπως πιο πάνω, αντιτάχθηκαν και αντιτάσσονται ακόμα στην εισαγωγή του κοινού νομίσματος, δεν είναι παρά μόνο λιμπεραλιστές, που παρέμειναν αταλάντευτα σταθεροί στις αρχές τους.

(VIDEO) Μετά το "λεφτά υπάρχουν"....

Friday, June 24, 2011

Μετά το "λεφτά υπάρχουν"....

«Η Ελλάδα δεν πουλάει τη γη της», δήλωνε τον περασμένο μόλις Φεβρουάριο ο Πρωθυπουργός.
Σήμερα δικαιώνεται πλήρως!
Αποδεικνύεται, ότι ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας είναι αυτός που την πουλά!
"Να μη συγχέεται ο όρος αξιοποίηση με τον όρο πώληση" δήλωσε ο πρωθυπουργός
15/02/2011
[Νομοθετική πρωτοβουλία αναλαμβάνει, εντός των επόμενων ημερών, η κυβέρνηση για να μην υπάρχει η δυνατότητα πώλησης ή μεταβίβασης δημόσιας γης.
Αυτό ανακοίνωσε την Τρίτη ο πρωθυπουργός, στο χαιρετισμό που απηύθυνε στην πρώτη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Δια Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση, που συνεδρίασε στο υπουργείο Παιδείας.
Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου πρόσθεσε ότι θα ζητήσει από όλα τα κόμματα, μέσα από διάλογο, να συμφωνήσουν σ’ αυτή τη νομοθετική ρύθμιση και αργότερα με την αναθεώρηση του Συντάγματος να συμπεριληφθεί και στο Σύνταγμα। Συμπλήρωσε δε, ότι θα δίνεται το δικαίωμα μόνο στη Βουλή να αποφασίζει τη μεταβίβαση μικρής έκτασης γης.
Ο πρωθυπουργός, εξήγησε ότι με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση απαντά τόσο στη σημερινή συγκυρία όσο και μακροπρόθεσμα και επανέλαβε: «Πάγια θέση μας είναι -και το λέω για όσους εντός και εκτός της χώρας δεν το έχουν εκτιμήσει- ότι μιλάμε για αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, για ανάπτυξη και αποπληρωμή χρεών. Να μη συγχέεται ο όρος αξιοποίηση με τον όρο πώληση. Η Ελλάδα δεν πουλάει τη γη της» .]
ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ
«ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ ΜΕΤΡΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ 2012 - 2015»
Άρθρο 5
Αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων
1 Η αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του Ταμείου διενεργείται με κάθε πρόσφορο τρόπο και κατά προτίμηση, με:
α) Πώληση
β) Σύσταση εμπραγμάτων δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων δικαιωμάτων οριζόντιας και κάθετης ιδιοκτησίας
γ) Μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων οποιασδήποτε φύσης επί αυτών
δ) Εκμίσθωση
ε) Παραχώρηση της χρήσης ή της εκμετάλλευσής τους
στ) Ανάθεση της διαχείρισης των περιουσιακών στοιχείων
ζ) Εισφορά τους σε ανώνυμες εταιρείες και στη συνέχεια πώληση των μετοχών που προκύπτουν
η) Τιτλοποίηση απαιτήσεων, ανεξάρτητα από τον επιχειρηματικό ή μη χαρακτήρα τους, σύμφωνα με τα άρθρα 10, 11 και 14 του ν। 3156/2003

Wednesday, June 22, 2011

Φεύγω από την Άμυνα για να πάω στον πραγματικό πόλεμο!

17/06/2011

Αγαπητό μου ημερολόγιο

Δυστυχώς σήμερα θα είμαι πάρα πολύ σύντομος.

Η γενικότερη κατάσταση εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους.

Στο κίνημά μας όλοι έχουμε συνειδητοποιήσει ήδη από πέρυσι την αλήθεια των λεγομένων του επιφανέστερου θεωρητικού της σοσιαλδημοκρατίας στη χώρα μας Γ. Βαρουφάκη:

«Ό,τι και να κάνουμε εμείς, δεσμευμένοι όπως είμαστε στην ευρωζώνη, αν η ευρωζώνη δεν λύσει τα δομικά της προβλήματα, η μικρή Ελλαδίτσα, ο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης, όσο και να αυτο-μαστιγώνεται, δεν μπορεί να βγει από την Κρίση με τις δικές της δυνάμεις. Αντίθετα με αυτά που λέει ο πρωθυπουργός μετά την τελευταία Σύνοδο Κορυφής (εν συντομία, ότι η Ευρώπη έπραξε το καθήκον της απέναντί μας, τώρα η τύχη μας είναι στα δικά μας χέρια), θυμίζουμε έναν αδύναμο κολυμβητή που βλέπει το τσουνάμι να έρχεται: Ό,τι και να κάνει, όσο σκληρά και να προπονηθεί μέχρι να τον χτυπήσει το επερχόμενο τείχος του νερού, αν δεν γίνει κάτι για να κοπάσει το τσουνάμι, η τραγική τύχη του είναι προδιαγεγραμμένη».

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=6114

Αυτά έχοντας κατά νου αγαπητό μου ημερολόγιο, κάναμε όλοι μας, ότι ήταν δυνατόν τον τελευταίο χρόνο, προκειμένου να μην εφαρμόσουμε κατά το δυνατόν τις επιταγές του μνημονίου, που ήταν άλλωστε μαθηματικά βέβαιο, ότι θα μας οδηγούσαν σε ακόμα περαιτέρω ύφεση και βάθεμα της κρίσης. Σε θυσίες χωρίς ελπίδα.

Κατορθώσαμε, έτσι, να αποτρέψουμε μέχρι τώρα την κοινωνική έκρηξη, που θα συγκλόνιζε το πολιτικό μας σύστημα του παρεοκρατικού δικομματισμού και των λοιπών κομματικών, οικονομικών και μιντιακών εξαπτέρυγών του. Κερδίσαμε λεφτά και την "σκαπουλάραμε" πολύ καλά για είκοσι ακόμα μήνες από τότε.

Το τσουνάμι όμως, αγαπητό μου ημερολόγιο όλο και ζυγώνει, όλο και δυναμώνει. Οι Γερμανοί, μάλλον κατά το φθινόπωρο, θα το πάρουν απόφαση πλέον και θα φύγουν πρώτοι αυτοί από το ευρώ. Μπορεί ο μέσος Γερμανός, να θεωρεί, ότι το κράτος του είναι ένα «Volksgemenischaft», στο οποίο το άτομο δεν έχει καθόλου δικαιώματα, παρά μόνο καθήκοντα, και έτσι να το υπηρετεί σαν βόδι μέχρι τελικής πτώσεως, αλλά δεν είναι και ανόητος, ώστε να πληρώνει ατελέσφορα χαραμοφάηδες και παρεοκράτες των χωρών του ευρωπαϊκού νότου. Ούτε καν ο Μαρξ, όταν ήταν στα χάϊ του, δεν θα διανοούνταν αγαπητό μου ημερολόγιο, να προτείνει τέτοιου είδους διεθνιστική αλληλεγύη! Δυστυχώς ο Γ. Βαρουφάκης και άλλοι θεωρητικοί μας επιχειρούν, να τον ξεπεράσουν και ονειρεύονται ευρωπαϊκά ομόλογα και άλλα πράσινα άλογα. Δεν έχουν καταλάβει, ότι η Ευρωπαική Ένωση και το ευρώ δεν αποτελούν, για να θυμηθώ και τον Φρήντριχ Χάγιεκ, κανένα δημιούργημα κοινωνικών διεργασιών "αυθόρμητης τάξης", αλλά εντολών και διαταγών άνωθεν ημών των πολιτικών, ώστε να μην υπόκειται σε οποιαδήποτε λειτουργική διορθωτική κοινωνική, οικονομική και πολιτική παρέμβαση.

Εμείς λοιπόν, ξέρουμε αγαπητό μου ημερολόγιο, ότι το τσουνάμι όλο και ζυγώνει, όλο και δυναμώνει. Παραμένουμε, έτσι, αταλάντευτα προσηλωμένοι στον υπέρτατο στόχο μας, που δεν είναι άλλος από την επιβίωσή μας, έστω και επί ερειπίων. Κι αυτό θα επιδιώξουμε αγαπητό μου ημερολόγιο όλοι μας ως πολιτικό σύστημα. Η δε επιβίωσή μας εφεξής καθίσταται αποκλειστικά και μόνον μια επικοινωνιακή συνάρτηση.

Όσο περισσότερο αλληλοκατηγορούμαστε και μεταθέτουμε, ως ξεχωριστά μέλη του παρεοκρατικού πολιτικού μας συστήματός, ο ένας μας τις ευθύνες στον άλλον, τόσο περισσότερο συσπειρώνουμε, πολώνουμε και κερδίζουμε. Όσο πιο σκληρά πολεμάμε μεταξύ μας, τόσο πιο πολύ αυξάνουμε τις πιθανότητες επιβίωσής μας.

Γι αυτό αγαπητό μου ημερολόγιο φεύγω από την Άμυνα για να πάω στον πραγματικό πόλεμο!

Saturday, June 11, 2011

Μια απάντηση στα φασιστοειδή της Ευρωπαικής Ένωσης

Έπρεπε, να τους επιτρέψουν, να μπούνε στην ελληνική πρεσβεία ......
.... προκειμένου να πάρουνε κι αυτοί, φεύγοντας, ένα δωράκι, ως πρέπουσα απάντηση στο αίτημά τους.

Sunday, April 10, 2011

Αναζητούνται κοινωνικές δυνάμεις …

«Αν δεν υπάρξει εθνική συνεννόηση και συναίνεση μεταξύ των κομμάτων, προκειμένου να ληφθούν γενναίες αποφάσεις, έτσι όπως απαιτεί η κρίσιμη συγκυρία την οποία διέρχεται σήμερα η χώρα, η προσφυγή στις κάλπες θα είναι η τελευταία και μόνη επιλογή που θα έχουμε. Ώστε να πάρει ο λαός την ευθύνη των αποφάσεων και των επιλογών», δήλωσε ο Χάρης Παμπούκης στη «Real News».

Διαβάζοντας τις πιο πάνω δηλώσεις του Χάρη Παμπούκη, θυμήθηκα την παραστατικότατη περιγραφή του ελληνικού οικονομικού προβλήματος, που έκανε ο καθηγητής Γιάννης Βαρουφάκης στο τελευταίο άρθρο του στο «Protagon», με την οποία συμφωνώ απόλυτα:

«Ό,τι και να κάνουμε εμείς, δεσμευμένοι όπως είμαστε στην ευρωζώνη, αν η ευρωζώνη δεν λύσει τα δομικά της προβλήματα, η μικρή Ελλαδίτσα, ο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης, όσο και να αυτο-μαστιγώνεται, δεν μπορεί να βγει από την Κρίση με τις δικές της δυνάμεις. Αντίθετα με αυτά που λέει ο πρωθυπουργός μετά την τελευταία Σύνοδο Κορυφής (εν συντομία, ότι η Ευρώπη έπραξε το καθήκον της απέναντί μας, τώρα η τύχη μας είναι στα δικά μας χέρια), θυμίζουμε έναν αδύναμο κολυμβητή που βλέπει το τσουνάμι να έρχεται: Ό,τι και να κάνει, όσο σκληρά και να προπονηθεί μέχρι να τον χτυπήσει το επερχόμενο τείχος του νερού, αν δεν γίνει κάτι για να κοπάσει το τσουνάμι, η τραγική τύχη του είναι προδιαγεγραμμένη».

O ίδιος θεωρώ, σε αντίθεση με τον καθηγητή Γιάννη Βαρουφάκη, ότι δεν υπάρχει τρόπος, η ευρωζώνη να λύσει τα δομικά της προβλήματα. Ο νομπελίστας λιμπεραλιστής οικονομολόγος Milton Friedman τον Ιούνιο του 2003 δήλωσε στους Financial Times: «… I think within the next 10 to 15 years the eurozone will split apart». Ήδη δε ο Irwin Stelzer σε πρόσφατο άρθρο του στην εφημερίδα WSJ προβλέπει τη διάσπασή της σε δύο μέρη.

Μετά ταύτα, θεωρώντας αναπόδραστο το χτύπημα του οικονομικού τσουνάμι στην Ελλάδα, οι πιο πάνω εκκλήσεις του κ. Χάρη Παμπούκη δεν έχουν απολύτως κανένα νόημα. Ούτε οι «γενναίες αποφάσεις», ούτε η «εθνική συνεννόηση και συναίνεση μεταξύ των κομμάτων» μπορούν, να αποτρέψουν την επερχόμενη οικονομική καταστροφή και κατάρρευση της χώρας. Είναι πλέον πολύ αργά.

Ο δε κ. Παμπούκης, αλλά και γενικότερα οι κομματικές νομενκλατούρες του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας τα γνωρίζουν όλα αυτά. Από την ημέρα που κατέφτασε η τρόικα, απλώς παίζουν το σικέ παιγνίδι του «καλού με τον κακό μπάτσο». Πρόκειται για δύο πολιτικές συμμορίες, οι αρχηγοί των οποίων, δεν αποτελούν παρά πιστά αντίγραφα αντιστοίχως του Τρικούπη και του Δηλιγιάννη. Απώτατος και υπέρτατος στόχος τους είναι η επιβίωσή τους, έστω και επί ερειπίων. Επιθυμούν, να διαιωνιστεί το ισχύον ανέκαθεν και όχι απλώς από την μεταπολίτευση παρασιτικό και κλεπτοκρατικό σύστημα των πολιτικών, των γραφειοκρατών και των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών της Ελλάδας. Τι κι αν φτωχύνει η Ελλάδα κατά 60-70%. Το υπόλοιπο τους αρκεί και τους περισσεύει. Ανέκαθεν τους αρκούσε και τους περίσσευε.

Κατά τα άλλα η χώρα, πιθανότατα τον προσεχή Μάιο, οδηγείται σε εκλογές και οι δύο πολιτικές συμμορίες του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας ετοιμάζονται, «να δώσουν τα ρέστα» τους, παίζοντας και πάλι το ρόλο τους στο σικέ παιγνίδι του «καλού με τον κακό μπάτσο» κι έχοντας ανέκαθεν ως σκηνοθέτη το μιντιακό παρακράτος.

Οι δε πιθανότητες να επιβιώσει και να διαιωνιστεί ακόμα και μετά την επερχόμενη πλήρη οικονομική κατάρρευση το παρασιτικό και κλεπτοκρατικό σύστημα των πολιτικών, των γραφειοκρατών και των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών της Ελλάδας είναι πολύ μεγάλες.

Κι αυτό γιατί εξακολουθούν, να αναζητούνται κοινωνικές δυνάμεις ανέγγιχτες και ανεπηρέαστες από το πιο πάνω σύστημα, που θα μπορούσαν, να το ανατρέψουν, δίνοντας προοπτική διεξόδου.

Όπως έγραφε χαρακτηριστικά ο Ελευθέριος Βενιζέλος το 1912 (Αρχείο Ε. Βενιζέλου, φ. 265):

«Προ της επαναστάσεως (Σημ. εννοεί το 1909), οι έχοντες σχέσιν με την στήλην των εξόδων (=οι τρόφιμοι) του προϋπολογισμού διηύθυνον κυρίως την Ελλάδα. Ήδη αι τύχαι αυτής διευθύνονται κυρίως παρ' εκείνων οίτινες τροφοδοτούν την στήλην των εσόδων του προϋπολογισμού».

Thursday, March 31, 2011

Νεοέλληνες «κεμαλιστές»

Ο Αλέκος Παπαδόπουλος στις 28-03-2011 έδωσε μια συνέντευξη στον Αλέξη Παπαχελά και στους «Νέους Φακέλους» για τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ, την οποία μπορείτε να δείτε εδώ.

Ακολουθούν κάποιες δικές μου επισημάνσεις σχετικά μ’ αυτή τη συνέντευξη.

Κατά τη γνώμη μου, εκείνο που δεν θέλει, να παραδεχτεί και να προβάλει ο Αλέκος Παπαδόπουλος, είναι, ότι το σημερινό χρέος της Ελλάδας δεν μπορεί να αποπληρωθεί, όσες και όποιες διαρθρωτικές αλλαγές κι αν κάνει η Ελλάδα. Τα νούμερα απλώς δεν βγαίνουν χωρίς «κούρεμα» του χρέους, δηλαδή χωρίς κήρυξη στάσης πληρωμών και επαναδιαπραγμάτευση του χρέους.

Κι αυτήν ακριβώς την αλήθεια, ο Αλέκος Παπαδόπουλος δεν θέλει να την παραδεχτεί και να την προβάλει, γιατί είναι «βουτηγμένος μέχρι το λαιμό» στην ιδεοληψία του «ανήκομεν στο ευρώ». Οι θέσεις του και οι αντιλήψεις του σ’ αυτή τη συνέντευξη, αντανακλούν στον υπέρτατο βαθμό τις «ευρωλιγούρικες» αντιλήψεις της κυρίαρχης μεταπολιτευτικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ της Ελλάδας.

Επιδίωξη και στόχος αυτής της ελίτ υπήρξε μεταπολιτευτικά ο λεγόμενος «εξευρωπαϊσμός» του νεοελληνικού κράτους με κάθε μέσο. Η ελίτ αυτή, συνεπακόλουθα, δεν αποτελείται παρά απ’ αυτούς, που θα χαρακτήριζα ως «νεοέλληνες κεμαλιστές».

Ακούγοντας δε και βλέποντάς τον Αλέκο Παπαδόπουλο σ’ αυτή τη συνέντευξη, θυμήθηκα, όσα γράφει ο μακαρίτης Samuel P. Huntington στο έργο του «Η σύγκρουση των πολιτισμών και ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης»:

«....Μέσα από την εμπειρία αυτών των χωρών, όμως, βλέπουμε τη δύναμη, την αντοχή και το σθένος της ιθαγενούς κουλτούρας, καθώς και την ικανότητά της να ανανεώνεται και να αντιστέκεται και να προσαρμόζει τις εισαγόμενες δυτικές αξίες. Η κεμαλικού τύπου αντίδραση υπήρξε ανεπιτυχής. Αν οι μη δυτικές κοινωνίες θέλουν να εκσυγχρονιστούν, θα πρέπει να το κάνουν με το δικό τους τρόπο και όχι με το δυτικό τρόπο. Ακολουθώντας το παράδειγμα της Ιαπωνίας, ας εφαρμόσουν τις δικές τους παραδόσεις, θεσμούς και αξίες, ας στηριχτούν σ’ αυτές.

Ορισμένοι πολιτικοί ηγέτες πιστεύουν ότι μπορούν να αναμορφώσουν εκ βάθρων την κοινωνία τους. Αυτό είναι καθαρή ύβρις και είναι καταδικασμένοι σε αποτυχία. Μολονότι μπορούν να εισάγουν δυτικά στοιχεία, δεν μπορούν να καταπιέζουν επ’ αόριστον τα κεντρικά στοιχεία της ιθαγενούς κουλτούρας. Ο ιός της Δύσης, όταν εγκατασταθεί σε μια άλλη κοινωνία, είναι δύσκολο να αποβληθεί. Αντέχει αλλά έχει μοιραία αποτελέσματα: ο ασθενής ζει αν και δεν είναι ποτέ πια ο ίδιος. Οι πολιτικοί ηγέτες μπορούν να γράψουν ιστορία, αλλά δεν μπορούν να της ξεφύγουν. Δημιουργούν διχασμένες χώρες: δεν δημιουργούν δυτικές κοινωνίες. Μολύνουν τη χώρα τους με μια πολιτιστική σχιζοφρένεια που μετατρέπεται σε χαρακτηριστικό γνώρισμα της κοινωνίας τους».

Ο Αλέκος Παπαδόπουλος αδυνατεί, να αναγνωρίσει, ότι η Ελλάδα απλώς αποτελεί την πληρέστερη μέχρι σήμερα ενσάρκωση του σαθρού σοσιαλ-φασιστικού ευρωπαϊκού οικοδομήματος και προπομπό της μοίρας του.

Αφιερώστε λίγο χρόνο για να δείτε τι λέει ο Στέλιος Ράμφος (μετά το 46 λεπτό του βίντεο) για την σημερινή ακμή της Τουρκίας σε σχέση με την σημερινή παρακμή της Ελλάδας.

Ανιχνεύσεις: Στέλιος Ράμφος Ο Νεοελληνικός Μηδενισμός from Αντίφωνο on Vimeo.

Ο Ράμφος νιώθει δικαίως εκστασιασμένος από την σημερινή Τουρκία των σημερινών «καλβινιστών ισλαμιστών» του Ερντογάν και την θεωρεί παράδειγμα για την Ελλάδα. Στην Τουρκία σήμερα μια σύνθεση, ή κατίσχυση μιας έλλογης παράδοσης της επιτρέπει την πρόοδο και την προκοπή (η Τουρκία είναι ήδη η δέκατη πέμπτη οικονομικά πιο αναπτυγμένη χώρα στον κόσμο), σε αντίθεση με την Ελλάδα, για την οποία ο Στέλιος Ράμφος λέει, ότι η κρίση έχει να κάνει με το γεγονός, ότι «χωρίς να έχουμε την απαραίτητη προετοιμασία, από ανατολικός λαός που είμαστε, πάμε να γίνουμε δυτικός».

Monday, March 14, 2011

ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ

Από: debates@naftemporiki.gr
Προς: bourhas@otenet.gr
Αποστολή: Δευ 14/3/2011 12:01 μμ
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ - ΣΧΟΛΙΑ ΑΡΘΡΩΝ - ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ
Στις 14/3 11:04 καταχωρήσατε την ακόλουθη δημοσίευση για το άρθρο: «Ανάσα» για την Ελλάδα οι αποφάσεις
Οι τραπεζίτες και η εγχώρια νταβαντζίδικη παρεοκρατική νομεκλατούρα έχουν στήσει, όπως δείχνει και το χρηματιστήριο, τρελό πανηγύρι επειδή η ευλογημένη και πατριωτική κατ' εμένα άμεση αναδιάρθρωση (haircut) του ελληνικού χρέους απεφεύχθη. Με τον ίδιο τρόπο πανηγύριζαν κι άλλες φορες στους τελευταίους δώδεκα μήνες. Απομένει, να δούμε κι αυτή τη φορά, πόσο θα διαρκέσει το νέο τρελό τους πανηγύρι.
Το μήνυμα σας υποβαθμίζει την αξία του διαλόγου. Για τον παραπάνω λόγο το μήνυμα σας δεν θα δημοσιευτεί στα Debates του Naftemporiki.gr
(Όροι Χρήσης, Παράγραφος - )

Thursday, February 03, 2011

"Μοντέλο Erdogan" για τη Μέση Ανατολή

Πώς το είχε πει ο Μέγας GEORGE W. BUSH:
[Iraq is now a different place from one year ago.
……because I believe all along if people are given a chance to live in a free society, they’ll do the hard work necessary to live in a free society].
Κατά τ’ άλλα το «μοντέλο Ερντογάν» είναι εκείνο, που φαίνεται ότι εξαπλώνεται στον ισλαμικό κόσμο.
Rachid Ghannouchi, seen as a moderate, says he supports democracy and social justice
[Ghanouchi compared his politics to those of Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan. Despite Erdogan’s Islamist roots, he has been widely viewed as a pragmatist largely loyal to the legacy of Turkey’s founding father Mustafa Kemal Ataturk, who sought to create a secular, modern state.
“Why do people want to compare me to (Osama) Bin Laden or Khomeini, when I am closer to Erdogan?” Ghanouchi said.]
Κατά τον μακαρίτη Samuel Huntington η Τουρκία έχει όλες τις προϋποθέσεις, να γίνει ηγέτιδα δύναμη του ισλαμικού κόσμου. Έγραψε πολύ διορατικά στο βιβλίο του «Η σύγκρουση των πολιτισμών και ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης»:
[«Και τέλος, η Τουρκία διαθέτει την ιστορία, τον πληθυσμό, μέσο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης, εθνική συνοχή και στρατιωτική παράδοση και ικανότητα να γίνει κράτος πυρήνας του Ισλάμ. Ωστόσο ο Ατατούρκ, με το να ορίσει κατηγορηματικά την Τουρκία ως κοσμική κοινωνία, εμπόδισε την τουρκική δημοκρατία να διαδεχτεί την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε αυτό το ρόλο.…Όσο η Τουρκία θα συνεχίζει να αυτοχαρακτηρίζεται κοσμικό κράτος, δεν μπορεί να ηγηθεί του Ισλάμ».
«Τι θα συνέβαινε, όμως, αν η Τουρκία αποφάσιζε να επαναπροσδιορίσει τη θέση της; Κάποια στιγμή η Τουρκία θα μπορέσει να εγκαταλείψει τον κουραστικό και εξευτελιστικό ρόλο του ζητιάνου που ικετεύει να γίνει μέλος της Δύσης και να συνεχίσει τον σοβαρό ιστορικό της ρόλο ως του σημαντικότερου ισλαμικού συνομιλητή και ανταγωνιστή της Δύσης.…».
«…η Τουρκία μπορεί εξίσου να διαθέτει τα προσόντα για να ηγηθεί του Ισλάμ. Αλλά για να το επιτύχει αυτό, θα πρέπει να απορρίψει την κληρονομιά του Ατατούρκ σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι απέρριψε η Ρωσία την κληρονομιά του Λένιν. Επιπλέον θα χρειαστεί ένας ηγέτης της εμβέλειας του Ατατούρκ, που θα συνδύαζε την πολιτική με την θρησκευτική νομιμοποίηση για να μετατρέψει την Τουρκία από μια διχασμένη χώρα σε κράτος πυρήνα»].
Ο Ερντογάν είναι ένας ηγέτης της εμβέλειας του Ατατούρκ. Αναζητείται πλέον και για μας ένας αντίστοιχος ηγέτης της εμβέλειας του Βενιζέλου, που να επιδιώξει, όπως λέει ο Ράμφος, να σπρώξει τον λαό προς την λογική, χωρίς να τον αποκόψει από τις παραδόσεις του. Ο Ράμφος νιώθει – δικαίως – εκστασιασμένος από την σημερινή Τουρκία των «καλβινιστών – ισλαμιστών» του Ερντογάν – που ήδη κατέστησαν την Τουρκία δέκατη πέμπτη οικονομική δύναμη στον κόσμο – και την θεωρεί παράδειγμα για την Ελλάδα.
Στην Τουρκία σήμερα μια σύνθεση, η κατίσχυση μιας έλλογης παράδοσης της επιτρέπει την πρόοδο και την προκοπή, σε αντίθεση με την Ελλάδα, για την οποία ο Ράμφος λέει, ότι η κρίση της έχει, να κάνει με το γεγονός, ότι «χωρίς να έχουμε την απαραίτητη προετοιμασία, από ανατολικός λαός που είμαστε, πάμε να γίνουμε δυτικός».

Thursday, January 27, 2011

Η FED και η «Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα»

Ο καθηγητής Γιάνης Βαρουφάκης σε σχόλιό του στο άρθρο του με τον τίτλο «Επαναγορά χρέους» έγραψε:
[Πάντως η λύση δεν θα ήταν το τύπωμα χρήματος αλλά η έκδοση από την ΕΚΤ δικών της ομολόγων εκ μέρους όλων μας].
[Ώστε "The era of big government is over"; Νομίζετε ότι ο Κλίντον το πιστεύει ακόμα; Ότι ισχύει σε μια εποχή που (στην περίοδο 2008-2009) η Αμερικανική κυβέρνηση έριξε $14 τρις στην αγορά για να την σώσει από τον εαυτό της;]
Η Fed τύπωσε 1,2 τρις δολάρια και εντούτοις δεν καταστράφηκε το δολάριο! Αν η ΕΚΤ κάνει κάτι παρόμοιο ή εκδώσει ευρωομόλογο είναι βέβαιο ότι το ευρώ θα καταστραφεί μια ώρα αρχύτερα.
Εξάλλου είναι άλλο πράγμα το αμερικάνικο χρέος κι άλλο πράγμα το ευρωπαϊκό χρέος. Το ευρωπαϊκό χρέος, σε αντίθεση με το αμερικάνικο χρέος, είναι συνώνυμο της κραιπάλης και της κατασπατάλησης πόρων στον βωμό της διατήρησης του τεράστιου δημόσιου τομέα της Ευρώπης. Η δημιουργία του ευρώ σήμαινε απλά και μόνο την ένωση της μιζέριας και παρακμιακής πορείας των κρατών μελών της ένωσης τους. Οχυρωμένοι πίσω από την ένωση, που τους προσέφερε μια ψευδαίσθηση ισχύος και μεγαλείου, οι πολιτικάντηδες της ένωσης ξεσάλωσαν σε κραιπάλη και κατέληξαν στο σημερινό συλλογικό αδιέξοδο. Ούτε οι ηγέτες της πρώην σοβιετίας δεν έχουν εξυβρίσει και συκοφαντήσει τις αγορές τόσο πολύ, όσο οι σημερινοί φαιδροί ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι χαρακτηριστικά άλλωστε τα όσα γράφει σχετικά ο Α. Ανδριανόπουλος στο πρόσφατο άρθρο του με τον τίτλο «ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΟΥΝ ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ:»
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα αντιπαθούν τις νεοφιλελεύθερες επιλογές περισσότερο ακόμη κι από την κα Παπαρήγα. Το δε Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κάτω από την ηγεσία του Γάλλου σοσιαλιστή και επίδοξου υποψήφιου για την Προεδρία της Γαλλίας κ. Στρώς Κάν, μοιάζει με νεοφιλελεύθερο όσο ένας άγριος λύκος της Μογγολίας με την ψιψίνα της κυριούλας του διπλανού διαμερίσματος. Οι αγγλοσαξωνικές ρίζες των πολιτικών της ελεύθερης αγοράς κάνουν τους Γερμανο-γάλλους που κυριαρχούν στα ευρωπαϊκά πράγματα να βλέπουν τον νεοφιλελευθερισμό όπως τον αντικρίζουν τα στελέχη του βαθέως Πασόκ η και της ελληνικής λαϊκής δεξιάς».
Η Ευρωπαϊκή Ένωση με τον τεράστιο δημόσιο τομέα της αποτελεί με τα δεδομένα της εποχής μας μια νέα Σοβιετία. Όσο δε χρήμα και να ρίξεις σ' αυτήν θα κάνεις μια τρύπα στο νερό. Όπως σοφά έγραφε ο George Gilder («Πλούτος και Φτώχεια», εκδ. «Ροές, Αθήνα 1999, σελ. 423επ.):
"Το χρέος που σπάταλα καλύπτεται από νέο χρήμα ή συνοδεύεται από χάος, όπως στην περίοδο της Γαλλικής επανάστασης, ή το χρέος που άσωτα συνάπτεται για να καταστρέψει τη λογιστική μονάδα άλλου χρέους, όπως στη Γερμανία της Βαϊμάρης, μπορεί να φέρει την καταστροφή. Χρέος …….. το οποίο σωρεύεται με σκοπό την χρηματοδότηση προγραμμάτων, που πληρώνουν ανθρώπους για να μην δουλεύουν, συνδυαζόμενο με ποινές προς τις επιχειρήσεις επειδή πραγματοποίησαν κέρδος, μπορεί να καταστρέψει την οικονομία. Αλλά το χρέος που συνάπτεται για κεφαλαιουχικά έργα ωφέλιμα για τους πολίτες και την παραγωγικότητά τους, ή χρέος που συνάπτεται για να αποφευχθεί η επιβολή καταστροφικών φόρων στις αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις - τέτοιου είδους παθητικό μπορεί να γίνει ζωτικής σημασίας ενεργητικό για ανάπτυξη και πρόοδο. Η χειρότερη οικονομική καταστροφή είναι να υποσκάπτεις το μέλλον καταστέλλοντας τις καταλυτικές επιχειρηματικές προσπάθειες των σκαπανέων της οικονομίας".
Το δε υφιστάμενο σοσιαλδημοκρατικό έκτρωμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτό ακριβώς έπραξε: Υπέσκαψε το μέλλον καταστέλλοντας τις καταλυτικές επιχειρηματικές προσπάθειες των σκαπανέων της οικονομίας. Καιρός είναι να πληρώσει την απρονοησία του. Μαζί και η Ελλάδα, που αποτέλεσε την πληρέστερη έκφανσή του.