Tuesday, January 30, 2007

Όταν οι φιλελεύθεροι «τρώνε τις σάρκες τους» ….

Με αφορμή το άρθρο του Α. Ανδριανόπουλου «Πραγματισμός και πολιτική οραμάτων» στο e-rooster ο ακόλουθος διάλογος: 3. Πολύ ενδιαφέροντα τα όσα γράφει ο κ. Ανδριανόπουλος, αλλά προβληματίζομαι γιατί άλλα υποστηρίζει στην Ελλάδα και άλλα στη Ρωσσία. Σας θυμίζω ότι αυτός ο αρχιερέας τού εντόπιου φιλελευθερισμού κατέχει έμμισθη θέση think tank συνεργαζόμενου με τη ρωσσική κυβέρνηση προκειμένου να υποστηρίζει στα δυτικά ΜΜΕ τις εθνικοποιήσεις των ενεργειακών κολοσσών από τον κ. Πούτιν! Μπερδεύτηκα… Ποιον Ανδριανόπουλο από τους δύο να πιστέψω; Comment by Στέργιος — 22 January, 2007 @ 10:51 pm 4. Δεν είναι ακριβώς έτσι. Ο κ.Ανδριανόπουλος δουλεύει για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως σύμβουλος της ρωσικής κυβέρνησης για θέματα ανταγωνισμού. Από την Ευρωπαϊκή Ένωση πληρώνεται, όχι την ρωσική κυβέρνηση, και δουλεία του είναι να συμβουλεύει στην ενίσχυση του ανταγωνισμού στον τομέα της ενέργειας. Όχι να μιλάει σε δυτικά ΜΜΕ. Τώρα για το αν η ρωσική κυβέρνηση ακούει τις συμβουλές του, είναι άλλο θέμα… Comment by Φώτης Περλικός — 23 January, 2007 @ 1:21 am 5. @ Φώτης Περλικός Τότε πώς εξηγείτε, αγαπητέ, το γεγονός ότι όπυ βρεθεί και όπου σταθεί, ο κ. Ανδριανόπουλος υποστηρίζει τις εθνικοποιήσεις τού Προέδρου Πούτιν; Comment by Στέργιος — 23 January, 2007 @ 10:27 am 6. Μπορείτε να τεκμηριώσετε αυτό με συγκεκριμένα παραδείγματα; Και όχι απλές αποσπασματικές φράσεις. Με όλο το πλαίσιο με το οποίο διατυπώνονται. Διότι υπάρχει η τάση σε όσους δεν συμφωνούν με τον ΑΑ να ερμηνεύουν κατά το δοκούν τα όσα λέει. Comment by Φώτης Περλικός — 23 January, 2007 @ 2:40 pm 10. Ποτέ και πουθενά δεν υποστήριξα εθνικοποιήσεις στην Ρωσία. Τα κείμενά μου βρίσκονται στην ιστοσελίδα μου και ο καθένας μπορεί να το επιβεβαιώσει. Εχω κάποιες φορές εξηγήσει γιατί γίνονται. Ποτέ όμως υποστηρικτικά της πρακτικής αυτής. Σε άρθρο μου μάλιστα στο Moscow Times έχω εξηγήσει και τους κινδύνους για την Ρωσική οικονομία από τέτοιες πρακτικές. Καλό θα είναι εμείς οι φιλελεύθεροι, αντί να τρώμε αναίτια και με την πρώτη αφορμή τις σάρκες μας, να ασχολούμεθα λίγο περισσότερο με την διάδοση των απόψεών μας στους άλλους. Α.Α. Comment by Ανδριανόπουλος — 23 January, 2007 @ 6:52 pm 12. Προς “Στέργιος” «Καλό θα είναι εμείς οι φιλελεύθεροι, αντί να τρώμε αναίτια και με την πρώτη αφορμή τις σάρκες μας, να ασχολούμεθα λίγο περισσότερο με την διάδοση των απόψεών μας στους άλλους». Αυτό το επιχείρημα ο Α. Ανδριανόπουλος, το έχει απευθύνει και σε μένα προσωπικά, επειδή κατά καιρούς είχε ακούσει από μένα, κατ’ ιδίαν αλλά και μέσα από τα γραπτά μου, τα εξ’ αμάξης για διάφορες κατά καιρούς θέσεις που εξέφραζε ή ενέργειες του. Πρέπει να πω κατ’ αρχάς, ότι το επιχείρημα αυτό δεν είναι καθόλου πειστικό. Ανεξάρτητα όμως απ’ αυτό, ουδέποτε εντόπισα σε κανένα κείμενο του Ανδριανόπουλου, ότι υποστήριξε τις εθνικοποιήσεις του γκαγκεμπίτη Πούστιν. Κι επειδή θεωρώ απίθανο να μην έχει υποπέσει στην αντίληψη μου μια τέτοια θέση του Ανδριανόπουλου, το σχετικό σχόλιο σας το εκλαμβάνω ως λαθεμένο ή στη χειρότερη περίπτωση ως κακόβουλο. Όπως έγραφε κι ο Κοραής: «Ελευθερία χωρίς αρετήν δεν δύναται ποτέ να σταθή»! Comment by Γιώργος Μπούρχας — 23 January, 2007 @ 10:39 pm 14. @ Φώτης Περλικός @ Γιώργος Μπούρχας Αγαπητοί ερωτευμένοι με τον κ. Ανδριανόπουλο που βιαστήκατε να με αποκαλέσετε κακόβουλο, σας παραθέτω αποσπάσματα από άρθρο του (μπορείτε να το βρείτε στην ιστοσελίδα του). Δεν το μεταφράζω, αγγλικά ξέρετε, είναι η οφίσιαλ λάνγκουεϊτζ τής παρέας σας, εξάλλου: RUSSIA IS NOT AN AUTHORITARIAN COUNTRY 03/04/2006Moscow Times …Moreover, some initiatives undertaken by the Russian government do not diverge very much from similar behavior by administrations in the west. How would the US tax authorities had reacted if a company like, say, Yukos, had not paid its appropriate taxes for more than five years? Ώστε αν μια εταιρεία στις ΗΠΑ δεν πλήρωνε φόρους επί πέντε χρόνια, η αμερικανική κυβέρνηση θα την εθνικοποιούσε; Και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ θα διόριζε διευθυντή της τους αχυρανθρώπους του; Ωραίος φιλελευθερισμός! …All in all, Russia has a considerable way still to go to parallel the west in building a smoothly functioning democratic, free market civil society. But it is not true that is heading towards authoritarianism. The general direction is correct. Η γενική κατεύθυνση τής Ρωσσίας είναι σωστή. Δεν το λέω εγώ, ο κ. Ανδριανόπουλος το λέει. Φιλελεύθεροι όλων των εθνών, ενωθείτε! Comment by Στέργιος — 24 January, 2007 @ 3:39 am 15. Επανειλημμένα ο Μπούρχας έχει δείξει την εμπάθειά του με τον Ανδριανόπουλο. Δεν το έχει κάνει για κανένα αριστερό!! Ας διαβάσει ολόκληρο το άρθρο κι ας αφήσει τα κομμουνιστικά κόλπα με τα τσιτάτα από κομμάτια του. Δηλαδή, τι περιμένει, να γίνει η Ρωσία σε 10 χρόνια αυτό που έγιαν οι ΗΠΑ και η Βρετανία σε 200; Και που λέει ο Α. πως οι εθνικοποιήσεις κάνουν καλό; Comment by liberal — 24 January, 2007 @ 9:59 am 16. Προς «liberal» Εκτός από πολιτική μυωπία φαίνεται ότι έχεις και πραγματική. Προς «Στέργιος» Το άρθρο που αναφέρεις το είχα υπόψη μου, όπως και άλλα σχετικά. Το μόνο που προκύπτει από αυτό είναι ότι ο Ανδριανόπουλος δεν συμμερίζεται μεταξύ άλλων τις απόψεις του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, του Αντρέι Ιλαριόνοφ αλλά και τις δικές μου για τον βίο και την πολιτεία του γκαγκεμπίτη Πούστιν. Από πουθενα δεν προκύπτει ότι υποστηρίζει τις εθνικοποιήσεις του. Comment by Γιώργος Μπούρχας — 24 January, 2007 @ 12:15 pm 17. @ Γιώργος Μπούρχας Ας μην παίζουμε την κολοκυθιά, αγαπητέ. Είναι φανερό ότι ο κ. Ανδριανόπουλος βρίσκει ότι σε γενικές γραμμές η πορεία τής Ρωσσίας επί Πούτιν είναι καλή. Σε ρωτώ, τι εννοεί με αυτή τη φράση ο κ. Ανδριανόπουλος; Πολύ απλά, ότι ο Πούτιν κατάφερε εθνικοποιώντας το κολοσσιαίο κεφάλαιο τής ενέργειας να συγκεντρώσει ασύλληπτο πλούτο στα χέρια τού ρωσσικού δημοσίου και με αυτό να αναστήσει μια πολιτική παροχών προς τους πολίτες, παρόμοια με αυτήν που είχαν συνηθίσει επί ΕΣΣΔ. Αν ο κ. Ανδριανόπουλος πίστευε και για τη Ρωσσία ό,τι διακηρύσσει για την Ελλάδα, τότε θα έπρεπε ο Πούτιν να γίνει Γέλτσιν και να μην παρέμβει καθόλου στην οικονομική δράση των “Ολιγαρχών”. Comment by Στέργιος — 24 January, 2007 @ 1:41 pm 18. Αλλο ο νεοφιλελευθερισμός και άλλο πράγμα η γκανγκστερική κλοπή δημόσιας περιουσίας. Πως έγιναν οι “ολιγάρχες” άνθρωποι; Μήπως με σωστές ιδιωτικοποιήσεις; Kαι είναι λάθος που ο Πούτιν τους βάζει στην θέση τους; Αυτό εννοείτε κάποιοι με τον φιλελευθερισμό; Να γίνουμε δηλ. σαν τον Αμπράμοβιτς και να κλέβουμε το κράτος στο τσάμπα για να πληρώνουμε τον …Μουρίνιο; Aς πάει ο Μπούρχας να κάνει παρέα στον Κόκκαλη. Να τα παίρνουν από τον ΟΤΕ και να τα δίνουν του …Λεμονή!! Οσο για τον Τσένευ, με τον οποίο σωστά δεν συμφωνεί ο Α. ξέρουμε πόσο …φιλελεύθερος είναι. Εστειλε την Hullibarton να …ανοικοδομήσει το Ιράκ, κι όταν αυτή είδε πως εκεί δεν έχει ψωμί (δηλ. τσάμπα κονόμες) τα μάζεψε κι έφυγε. Ο Πούτιν τον έφαγε τώρα. Σαν “μη φιλελεύθερος”. Δεν κοιτάει τα δικά του χάλια που η κυβέρνησή του φόρτωσε την αμερικανική οικονομία με το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος της ιστορίας της. Αυτά λένε ο Χάυεκ κι ο Ρόθμπαρτ; Ο κρατισμός (!) των Ρώσων τον πείραξε. Comment by liberal — 24 January, 2007 @ 5:07 pm 19. Και για του λόγου το ασφαλές, διαβάστε πως οι σούπερ φιλελεύθεροι καπιταλιστές στο Νταβός θα καθήσουν και θα ακούσουν σαν μαθητες από τους Ρώσους τα επιτεύγματά τους… DAVOS, Switzerland — In a sharp reversal from the past few years, a high-powered Kremlin delegation led by First Deputy Prime Minister Dmitry Medvedev is at Davos this week to make the case for investing — and trusting — in Russia.Dmitry Medvedev, Gref and Matviyenko will present the government’s view of Russia’s place in the world at what is expected to be a packed plenary session at Davos Saturday. Immediately afterward, Sistema head Vladimir Yevtushenko and Vneshtorgbank chairman Andrei Kostin will offer investors’ side of the story together with Coca-Cola chairman E. Neville Isdell and Ernst & Young chairman James Turley at a second plenary session. Dmitry Medvedev will be the host at a three-hour reception Thursday evening and speak to media leaders during a 45-minute coffee break Friday. He, Gref, Reiman and Matviyenko have all scheduled news conferences. Between the official events, they will focus on private meetings. “We have scheduled a number of meetings with existing investors and potential investors. We want to hear their views on the current situation, and to be open and transparent and to establish contact,” Deputy Economic Development and Trade Minister Kirill Androsov said in a telephone interview. Androsov said the officials would use Davos sessions to tout Russia’s economic stability and potential, but that their comments would be kept brief to allow attendees to ask questions. The meeting will effectively serve as an international coming-out party for Dmitry Medvedev, who is widely regarded as a leading candidate to succeed President Vladimir Putin in elections next year. It will be his first high-profile get-together with the world elite, and some Russian participants speculated that the Kremlin might be putting him into the international spotlight as it tries to figure out whether he is presidential material. But another leading candidate for Putin’s blessing as successor, Defense Minister Sergei Ivanov, is also very much in the international spotlight this week, overseeing the signing of billion-dollar nuclear and energy deals with India. Putin himself will visit India on Thursday. Comment by liberal — 25 January, 2007 @ 10:45 am 20. Πως έγιναν οι “ολιγάρχες” άνθρωποι; Μήπως με σωστές ιδιωτικοποιήσεις; Kαι είναι λάθος που ο Πούτιν τους βάζει στην θέση τους; Αυτό εννοείτε κάποιοι με τον φιλελευθερισμό; Να λοιπόν που το δικαίωμα στην ιδιοκτησία αποκτά σχετική έννοια… και τα όρια του τα καθορίζει υποκειμενικά ο αρχηγός του κράτους… δεν μου ακούγεται και πολύ φιλελεύθερο αυτό! Στην βάση του όμως το επιχείρημα φαίνεται να έχει ένα ηθικό υπόβαθρο… Τόσο εδραίο μάλιστα που δεν βλέπω γιατί να περιορίσουμε την ισχύ του επιχειρήματος στην Ρωσία και να μην το εφαρμόσουμε γενικώς. Που τα βρήκε τα πλούτη της η δική μας “ολιγαρχία”? Τι πάρε-δώσε είχαν οι προγόνοι τους με τους Τούρκους, τους Γερμανούς, τους διαχειριστές των πόρων του σχεδίου Μάρσαλ, τους διαχειριστές των Πακέτων Ντελόρ κλπ κλπ κλπ? Δήμευση ΤΩΡΑ όλης ιδιωτικής περιουσίας, και αναδιανομή της, σε ίσα μερίδια σε όλους! Εμπρός για την Πραγματική Φιλελευθερη Επανάσταση! Σύνθημά μας, είναι ένα: “Σπάστα και ξαναρίξτα” Comment by Σπύρος Ντόβας — 25 January, 2007 @ 11:05 am 21. Δεν είναι κακό να συγκρίνεις αυγά με αχλάδια. Αλλά μπορεί και να στομαχιάσεις όμως!! Αλλά και οι σοφιστές στην Ελλάδα ευδοκίμησαν… Comment by liberal — 25 January, 2007 @ 12:57 pm 22. Προς «liberal» Σε αδίκησα λεβεντιά μου φιλελεύθερη και σου ζητώ συγνώμη! Μας άνοιξες τα μάτια! Όλοι στην Ελλάδα είχαμε την εντύπωση ότι ο …Λεμονής πληρώνεται από τον γκαγκεμπίτη μόσκοβο πρόεδρο! Και βέβαια, αποτελεί ασήμαντη λεπτομέρεια για κάθε φιλελεύθερο η χρήση της εθνικοποιημένης στρόφιγγας, εκτός των άλλων, για τον πολιτικό εκβιασμό των βαλτικών χωρών, της Πολωνίας, της Γεωργίας, της Ουκρανίας, αύριο της Ευρώπης κλπ. Comment by Γιώργος Μπούρχας — 25 January, 2007 @ 1:38 pm 23. Λεβεντιά μου φιλελελεύθερη το ξέχασα! Και εκείνος ο αντιφιλελεύθερος ο Μπούς, που επιμένει άλα Ρήγκαν σε μη αύξηση των φόρων…. Comment by Γιώργος Μπούρχας — 25 January, 2007 @ 2:03 pm 24. Τι κοτσάνα πάλι ήταν αυτή; Κι’ ο Πούτιν μειώνει τους φόρους. Το λέιε και το Index Freedom 2007. Και δεν βάζει μάλιστα και νέους δασμούς σε εισαγόμενα προιόντα, όπως ο φίλος σου ο Μπούς. Είναι κι’ αυτός μήπως σούπερ - φιλελεύθερος; Πρώτη φορά ακούω πως όσοι μεγαλώνουν το κράτος, και τις δαπάνες βέβαια, είναι φιλελεύθεροι!! Απλά επειδή μειώνουν μόνο τους φόρος. Στην Κίνα έχουν ελάχιστους φόρους. Ζήτω οι κομμουνιστές φιλελεύθεροι λοιπόν. Διάβασε τον Χαύεκ, την Αυν Ράντ και τον Ρόθμπαρ ξανά. Comment by liberal — 25 January, 2007 @ 4:43 pm 25. Προς “liberal” Λεβεντιά μου φιλελεύθερη, ο Μπους, ο Ρήγκαν η αφεντιά μου και μερικοί άλλοι βαρεμένοι, όπως o Laffer, ο Gilder, o Wannisky, o Kemp κλπ είμαστε υπέρ των οικονομικών …της χαρτοπετσέτας εστιατορίου!! Γι αυτό και δεν μας απασχολούν σχεδόν καθόλου οι δαπάνες. Πιστεύουμε ότι ο καπιταλισμός, άμα λάχει, έχει και δωρεάν γεύματα και τεράστιες στρατιωτικές δαπάνες για να περιποιείται τα κουμάσια της οικουμένης. Με λίγα λόγια είμαστε άπαιχτοι. Οι μόνοι που μπορούν να μας βλάψουν είναι …οι σύγχρονοι απόγονοι του Κριτία, του Αλκιβιάδη και του Χαρμίδη. Έχουμε πάρει, όμως, αρκετά μαθήματα Ιστορίας από τότε. Υ.Γ. Με συμπαθάς αν σε πλήγωσαν οι κοτσάνες μου, δεν πρόκειται να ρίξω άλλες! Ό,τι κατάλαβες …κατάλαβες! Comment by Γιώργος Μπούρχας — 25 January, 2007 @ 6:42 pm 26. Δεν ξέρω, είμαι μόνο εγώ που ενοχλούμαι με τέτοιες αγοραίες εκφράσεις (”λεβεντία μου φιλελεύθερη”, “Πουστιν” κτλ); Επι της ουσίας, η κατάσταση στην Ρωσία είναι πολύπλοκη και δεν είναι εύκολο να αναλυθεί με μαυρόασπρες αναλύσεις (και βρισιές τύπου Πούστιν κτλ) σαν αυτές του κ. Μπούρχα. Προσωπικά ο Πούτιν και η κατάσταση στην Ρωσία με τρομάζει αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε από χώρες που είναι “ανώριμες” πολιτικά και οικονομικά να ακολουθούν τις ίδιες αυστηρές φιλελεύθερες αρχές όπως πιο “ανεπτυγμένα” κράτη. Αυτή είναι μια επικύνδινη θέση γιατί μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσει λογής λογής εγκλήματα αλλά δεν παύει να είναι και αλήθεια. Πρέπει να πω πάντως ότι αν και ο κ. Ανδριανόπουλος πάντοτε κρατάει αρκετές αποστάσεις έτσι ώστε τα λεγόμενα του να είναι defendαble, και εγώ προβληματίζομαι λίγο από τον γενικότερο θετικό τόνο που έχει στην ανάλυση των πολιτικών του κ. Πούτιν, ο οποίος, αν και ίσως αναγκαίο κακό για την Ρωσία, έχει σίγουρα αυταρχικές και υπερεθνικιστικές τάσεις… Αυτό είναι ιδιαίτερα περίεργο καθότι ο κ. Ανδριανόπουλος, ας μου επιτραπεί να παρατηρήσω, έτεινε πάντα προς την θεωριτική και ιδεολογική καθαρότητα και ανάλυση παρά στον πραγματισμό (σε σχέση πχ με τον κ. Μάνο)! Comment by Alkis — 25 January, 2007 @ 10:12 pm 27. Ο Μπούρχας δεν έχει δοιβάσει ούτε τον Βανίσκι, ούτε τον Γκίλντερ και ιδιαίτερα ούτε τον Κέμπ καλά!! Τα οικονομικά της προσφοράς συνδέονται απόλυτα με την μείωση των φόρων. Οχι όμως και με την αύξηση δαπανών!! Αυτό είναι τρελό. Ο Βανίσκι μάλιστα εξηγεί πως η αποτελεσματικότητα του συστήματος θα έχει κάποια λογική καθυστέρηση. Με μείωση των δαπανών μπορεί μοναχά να εξασφαλισθεί κάποια ισορροπία. Η Θάτσερ μείωσε τις δαπάνες ακόμη και στις πρεσβείες της Αγγλίας στο εξωτερικό και στα Πανεπιστήμια. Ο Ρέηγκαν αύξησε μόνο τις δαπάνες της άμυνας για εύλογους και κατανοητούς λόγους (Strategic Defence Initiative). Και έφερε τούμπα την Σοβ. Ενωση!! Να μην ξεχνάμε και το λεχθέν από τον Φρήντμαν: “there is no such a thing as a free lunch”. Comment by liberal — 26 January, 2007 @ 10:11 am 28. «Δεν είμαστε καλά, δεν έχουμε μυαλό είμαστε άρρωστοι με τον Αρθούρο τον τρελό»! The Two Faces of Ronald Reagan by Murray N. Rothbard http://www.lewrockwell.com/rothbard/rothbard50.html In the macroeconomic arena, for some months a well-publicized battle has been raging for the soul of Ronald Reagan. Two groups are in bitter conflict, with Reagan trying to pick his way through the minefield. In one camp are what we may call “the Responsibles,” all the economists prominent in the Nixon and Ford administrations. They comprise a coalition of monetarists, headed by Milton Friedman and including Martin Anderson, and conservative Keynesians, including George Shultz, Arthur Burns, Alan Greenspan, Charles E. Walker, Herbert Stein, and William Simon.In the area of economic theory Friedmanites and Keynesians are at odds, but in the realm of practical policy they are close enough for a cozy coalition. During an inflationary period conservative Keynesians call for a balanced budget, perhaps even a surplus; a budget deficit is abhorred as propelling further inflation. To the Friedmanites, deficits per se are not inflationary, only those financed by the banking system. Since in practice any deficit is likely to be financed by the banks, both groups can unite in calling for a balanced budget to combat inflation. In that case, however, the Responsibles – with grave reluctance and appropriate sobriety – have to counsel Reagan against any large tax cut unless such a cut is matched by an equivalent slash in government spending. But the Responsibles feel in their hearts that cutting government spending is politically unrealistic. And so, from Friedman to Simon, they have opted for a constitutional amendment, on the state and federal levels, to limit the future growth of government spending to its current proportion of the gross national (or state) product. This is in line with the constitutional amendment proposed by the establishment-conservative National Tax Limitation Committee, as well as Proposition I, which Reagan pushed for in California and which failed to pass in 1973. When analyzed, the position of the Responsibles, sober and responsible though it may be, holds very little charm for the critic of big government, or indeed for anyone else. When you peel away the fiery free-market rhetoric of a Simon or a Friedman, the practical political offer is simply more of the same: the current status quo. To hard-working people angry at high taxes and wild spending, all that the Responsibles can offer is to keep government at its current pace relative to the private sector. No tax cuts, no reduced government, just fiscal rectitude. Who is going to go to the barricades for that? It is this grave defect in the political economy of the Responsibles that has given rise to a maverick group in the Reagan economic camp, the neopopulists – or, as one of them cheerfully conceded, the “Wild Men.” Guru of the neopopulists is Arthur Laffer, of the University of Southern California; the other key figure is Laffer’s propagandist and point man, Jude Wanniski, formerly of the Wall Street Journal. Their political leader in the Reagan camp is Representative Jack Kemp of New York and their overall political philosopher is Irving Kristol, godfather of the neoconservative movement. The Laffer group begins its analysis with the keen perception that no one is going to jump with excitement over a balanced budget and fiscal sobriety. The Republicans, they assert, should start ladling out their own goodies to the masses; why leave promises to the liberal big spenders, with conservatives offering only dour hangovers for the morning after? Specifically, the neopopulists ask themselves: What do the voters want? And the answer comes to them loud and clear. They want big tax cuts; they want to keep and even add to the current spending goodies of the welfare-warfare state; and they also want a balanced budget to end inflation. Great, say the neopopulists, we’ll give them all three. And so came the one specific Reagan proposal that has fired public support: the Kemp-Roth overall income tax cut of 30 percent over a three-year period. To hell with fiscal sobriety. But, but… as Mary McGrory asked the Republican candidates in the Iowa debate, how can you offer the public three contradictory things: big tax cuts, balanced budgets, and maintaining government spending and services at current levels? And then came the magic answer, the panacea—the “Laffer curve.” The Laffer curve, which can be explained to any congressman on a dinner napkin, states that if tax rates are cut, productivity and investment will increase to such an extent that the supply of goods will increase and total tax revenues will actually rise. So presto, chango. The circle can be squared, and contrary to Milton Friedman, there is such a thing as a free lunch. Just call it the Laffer curve and “supply-side economics.” Not only that: A tax cut will also cure the inflation problem, because the increased supply of goods will swamp any tendencies toward inflation. Laffer’s Victory New York Sun Editorial July 10, 2006 http://www.nysun.com/article/35673 It’s official — Arthur Laffer wins. New data show federal revenues surged in the first three quarters of the current fiscal year. Corporate tax receipts are up more than 26% over the same period last year, ringing in at $250 billion. Individual income tax collections, at $791 billion, are up 14% over the first nine months of fiscal 2005. The Congressional Budget Office projects corporate tax receipts will total $330 billion by the end of the fiscal year. As a result, the deficit for the year is expected to be about $300 billion, down from $318 billion last year and $412 billion the year before.What, you ask, has led to this miraculous event? A tax cut, it turns out. Or rather, an array of tax cuts, on corporate income, personal income, and capital gains. These tax cuts, passed in 2001 and 2003, appear to be having the desired effect of spurring economic growth by creating addition incentives for work and entrepreneurship. The latest numbers, moreover, offer some hard data to challenge some of the charges leveled against President Bush and congressional Republicans in respect of tax cuts. These tax cuts haven’t exactly benefited “the rich.” A third of those higher income-tax revenues came from the highest-earning 1% of households, according to the New York Times. That said, the deficit is still projected to be $300 billion, even if that’s lower than it might have been. The latest budget estimates, then, throw down a gauntlet to the alleged Republicans in Congress. Thanks to the incentives provided by the tax cuts, the rest of the economy is doing the best it can to make up the deficit through economic growth. But non-defense discretionary spending has increased by a third under President Bush. Supply-side tax cuts will not grow us out of a deficit unless the Congress can keep federal spending increases from outpacing economic growth. At least Republicans now have hard data to rebuff Democratic claims that tax increases are the solution to federal budget woes or that tax cuts favor “the rich.” Thank you, Professor Laffer. Comment by Γιώργος Μπούρχας — 26 January, 2007 @ 3:06 pm 29. “Supply-side tax cuts will not grow us out of a deficit unless the Congress can keep federal spending increases from outpacing economic growth”. Αυτό τα λέει όλα… Comment by liberal — 28 January, 2007 @ 5:29 pm 30. Arthur Laffer: You Don’t Need To Read This Bush’s Lips The Wall Street Journal February 14, 2005 ARTHUR B. LAFFER Posted on 02/14/2005 by presidio9 When “W” ran for president in 2000, I voted for him but not enthusiastically. I had voted for Bill Clinton in the prior two presidential elections, but with Al Gore as the Democratic candidate in 2000 the choice was easy for me even if I wasn’t all that excited about George Bush. I am now flabbergasted by the performance of Bush 43. George W. Bush could well turn out to be the best president in recent history. His inaugural address and his State of the Union speech were as good as any I’ve ever heard. He has also shown unbelievable steadfastness of purpose during his first term and now has put forth an agenda for his second term that would lock in the gains of the supply-side revolution for generations to come. And, I might add, he’s done it all with little pretense and no scandal (keep your fingers crossed). On the proactive side of public policy, President Bush’s proposal for private accounts for Social Security is the first time ever we’ve tried to associate effort with reward in this program. Taking steps to reduce the unfunded liability of the Social Security program, both Ronald Reagan and Bill Clinton reduced Social Security benefits by subjecting them to income taxes — 50% of benefits following the 1986 tax act and then 85% of benefits after the 1993 tax act. In addition, Reagan’s Blue Ribbon Commission on Social Security, chaired by Alan Greenspan, extended the age of retirement. Mr. Clinton took the additional pro-growth step of removing the “retirement test” for receipt of Social Security benefits, thereby lowering taxes on the working elderly. But President Bush’s proposal is so much better than any of these changes. Laffer Throws Curve with Latest Theory Tuesday, August 29, 2006 Alan TonelsonPosted on 09/02/2006 by A. Pole Although most economists keep insisting that their discipline is all about peaceful competition, it’s increasingly clear that they need to do violence to language and logic when defending today’s U.S. globalization policies.The latest example: Arthur B. Laffer’s recent suggestion in a Wall Street Journal article that the term “trade deficit” is a misnomer. Instead, insisted the “Father of Supply-Side Economics” and former guru to President Reagan, Americans should call their country’s bloated excess of imports over exports a “capital surplus” – reflecting the borrowing from abroad needed to sustain it. Unfortunately for the United States, word games can’t possibly reduce the dangers created by piling up so much debt, and in the process squandering so much of the earnings capacity needed to restore balance. But if they really believe such verbal gimmickery reflects reality, the least Laffer and his fans at the Wall Street Journal could do is this: manage their personal finances by maximizing their debts, paying only the interest, and expecting to remain creditworthy and to maintain their high lifestyle because they’re running “individual capital surpluses.” Comment by Γιώργος Μπούρχας — 28 January, 2007 @ 9:05 pm

Saturday, January 27, 2007

Ο Μπους και ...η αρχαία Αθήνα!

Με αφορμή το post του συγγραφέα Ν. Δήμου «Η τρομοκρατία της εξουσίας» ο ακόλουθος διάλογος:
Bourchas said...
nikos dimou said... «Εμένα με εντυπωσιάζει το πόσο πολύ ζούμε ακόμα στον κόσμο του Άσπρου... (Τι άλλο είναι ο Bush - bully)».
Πως το έγραψε όμως ο Κάρλ Πόππερ στο 10ο κεφάλαιο της «Ανοιχτής Κοινωνίας»;«Και η αφήγηση του Θουκυδίδη περιέχει πολλά σημεία που αποδεικνύουν τη δημοτικότητα Αθήνας ανάμεσα στους δημοκράτες και τους καταπιεζόμενους. Αλλά ποιος ενδιαφέρεται για τη γνώμη των απαίδευτων μαζών; Αν ο Θουκυδίδης και οι μορφωμένοι ισχυρίζονται ότι η Αθήνα ήταν ένας τύραννος, τότε αυτή ήταν ένας τύραννος…»Και παρακάτω συνεχίζει:Απέχω πολύ από του να υπερασπίζομαι καθετί που έκανε η Αθήνα οικοδομώντας την ηγεμονία της και ασφαλώς δεν επιθυμώ να δικαιολογήσω αλόγιστες επιθέσεις (αν έγιναν παρόμοιες) ή πράξεις ωμότητας. Ούτε ξεχνώ ότι η αθηναϊκή δημοκρατία βασίζονταν ακόμα στο θεσμό της δουλείας. Πιστεύω, ωστόσο, ότι είναι ανάγκη να κατανοήσουμε πως η φυλετιστική αποκλειστικότητα και αυτάρκεια δεν μπορούσε να ξεπεραστεί παρά μόνο με κάποια μορφή ιμπεριαλισμού». 22 Ιαν 2007 1:20:00 μμ
nikos dimou said...
bourchas δεν ξέρω ποιον ωφελεί ο ιμπεριαλισμός του Άσπρου - πάντως σίγουρα έχει διαβάσει στον Θουκυδίδη εκείνο το υπέροχο διάλογο των Αθηναίων με τους Μήλιους - κάτι ανάλογο θα ψιθύριζε στον επισκέπτη την ώρα που τον καρύδωνε. 22 Ιαν 2007 1:27:00 μμ
Bourchas said...
Ο διάλογος των Μηλίων, όπως αναφέρει ο Πόππερ στη σημ. 15 του 10ου κεφαλαίου της «Ανοιχτής Κοινωνίας» είναι «ονομαστός και πολύ αναλυτικά αναπτυγμένος, αν και βέβαια πλασματικός». (Σιγά μην είχε μαγνητόφωνο ο αντιδημοκράτης Θουκυδίδης). Όπως, αναφέρει πάλι ο Πόππερ, «όσο αποτροπιαστικό κι αν ήταν το εγχείρημα των Αθηναίων στη Μήλο (ίσως ήταν υπεύθυνος ο Αλκιβιάδης, βλ. Πλουτάρχου Αλκιβιάδη, 16) οι Αθηναίοι δεν επιτέθηκαν απροειδοποίητα και προσπάθησαν να κάνουν διαπραγματεύσεις προτού χρησιμοποιήσουν βία».Επιπλέον ο Πόππερ, στην ίδια σημείωση αναφέρεται και στο σπουδαιότατο, ως το άμεσο αίτιο του πολέμου, επεισόδιο της απροειδοποίητης και χωρίς την κήρυξη πολέμου επίθεσης της Θήβας (συμμάχου της ολοκληρωτικής Σπάρτης) κατά των δημοκρατικών Πλαταιών. Αυτό το επεισόδιο ο Θουκυδίδης το αφηγείται πολύ συνοπτικά και δεν προβαίνει σε κανένα σχόλιο για την ηθική πλευρά της υπόθεσης. Επικρίνει μολοταύτα τους δημοκρατικούς Πλαταιείς γιατί επέδειξαν σκληρή μεταχείριση προς τους εισβολείς!!
22 Ιαν 2007 2:15:00 μμ

Friday, January 19, 2007

Κρατικοπαρεμβατική Αρχή Προστασίας Σοσιαλσυντηρητικών Δεδομένων

Φυσικά, ουδείς αμφισβήτησε, ούτε και η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, ότι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας νομιμοποιείται να συλλέγει και να κατέχει αρχείο προσωπικών αλλά και ευαίσθητων, όσον αφορά κυρίως σε ζητήματα υγείας, δεδομένων για τους στρατεύσιμους. Σε τούτον, όμως, τον τόπο, η υποκρισία περισσεύει. Μια απλή ματιά στο κείμενο του Ν. 2472/1997 αρκεί, νομίζω, προκειμένου να πεισθεί ο καθένας, ότι δεν υφίσταται κανένα απολύτως νομικό κώλυμα προκειμένου να απαγορεύσει η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων την πληροφόρηση των πολιτών σχετικά με τα ονόματα όσων δεν υπηρέτησαν την στρατιωτική τους θητεία. Από τον απλό συνδυασμό των άρθρων 2 εδ. δ', 5 παρ. 2 εδ. β΄και δ΄, 7 και 7Α, προκύπτει σαφέστατα, ότι όποιος νόμιμα επεξεργάζεται δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα μπορεί (εξαιρούνται μεταξύ άλλων γιατροί και δικηγόροι) και να τα δημοσιοποιεί, αφού ως επεξεργασία νοείται μεταξύ άλλων και η διάδοση τους σε τρίτους. Πολύ περισσότερο βέβαια δεν υφίσταται και κανένα φιλελεύθερο κώλυμα. Το μόνο ιδεολογικής φύσεως κώλυμα υφίσταται στα μυαλά των κρατικοπαρεμβατιστών, οι οποίοι αντιτάσσουν στην φιλελεύθερη αντίληψη της προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων α π έ ν α ν τ ι στο κράτος, τη «λειτουργική» εκδοχή, ότι τα ατομικά δικαιώματα, επειδή ακριβώς επιτελούν λειτούργημα στο πλαίσιο του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος, χρειάζονται προστασία απέναντι ιδίως των φορέων τους, που ενδέχεται να μην τα ασκήσουν σωστά, δηλαδή να τα ασκήσουν καταχρηστικά σε βάρος «του κοινωνικού συνόλου», και οι οποίοι τάσσονται όχι υπέρ της ατομικιστικής άσκησης των ατομικών δικαιωμάτων για την επιδίωξη ιδιωτικών συμφερόντων, αλλά υπέρ της κοινωνικά δεσμευμένης από το χρέος της «κοινωνικής αλληλεγγύης» άσκησης των ατομικών δικαιωμάτων. Η δε Ευρωπαϊκή Ένωση ως το κατ’ εξοχήν κρατικοπαρεμβατικό και ήδη παραπαίον οικοδόμημα είναι φυσικό να «φυτεύει» Αρχές για την προστασία μας δήθεν. Υ.Γ. Το πρόστιμο που επέβαλε η Αρχή στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης το εισέπραξε βέβαια το Υπουργείο Οικονομικών. Τότε, όμως, γιατί το επέβαλε η Αρχή; Έκανε μήπως φτωχότερο το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης ή μήπως το πλήγωσε βαθιά; Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει! Ελλάς το μεγαλείο σου… N. 2472/1997 Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος νόμου νοούνται ως: δ) “Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα” (“επεξεργασία”), κάθε εργασία ή σειρά εργασιών που πραγματοποιείται, από το Δημόσιο ή από νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου ή ένωση προσώπων ή φυσικό πρόσωπο με ή χωρίς τη βοήθεια αυτοματοποιημένων μεθόδων και εφαρμόζονται σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως η συλλογή, η καταχώριση, η οργάνωση, η διατήρηση ή αποθήκευση, η τροποποίηση, η εξαγωγή, η χρήση, η διαβίβαση, η διάδοση ή κάθε άλλης μορφής διάθεση, η συσχέτιση ή ο συνδυασμός, η διασύνδεση, η δέσμευση (κλείδωμα), η διαγραφή, η καταστροφή. Άρθρο 5 Προϋποθέσεις επεξεργασίας 1. Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα επιτρέπεται μόνον όταν το υποκείμενο των δεδομένων έχει δώσει τη συγκατάθεσή του. 2. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η επεξεργασία και χωρίς τη συγκατάθεση, όταν: α) Η επεξεργασία είναι αναγκαία για την εκτέλεση σύμβασης, στην οποία συμβαλλόμενο μέρος είναι υποκείμενο δεδομένων ή για τη λήψη μέτρων κατόπιν αιτήσεως του υποκειμένου κατά το προσυμβατικό στάδιο. β) Η επεξεργασία είναι αναγκαία για την εκπλήρωση υποχρεώσεως του υπεύθυνου επεξεργασίας, η οποία επιβάλλεται από το νόμο. γ) Η επεξεργασία είναι αναγκαία για τη διαφύλαξη ζωτικού συμφέροντος του υποκειμένου, εάν αυτό τελεί σε φυσική ή νομική αδυναμία να δώσει τη συγκατάθεσή του. δ) Η επεξεργασία είναι αναγκαία για την εκτέλεση έργου δημόσιου συμφέροντος ή έργου που εμπίπτει στην άσκηση δημόσιας εξουσίας και εκτελείται από δημόσια αρχή ή έχει ανατεθεί από αυτή είτε στον υπεύθυνο επεξεργασίας είτε σε τρίτο, στον οποίο γνωστοποιούνται τα δεδομένα. ε) Η επεξεργασία είναι απολύτως αναγκαία για την ικανοποίηση του έννομου συμφέροντος που επιδιώκει ο υπεύθυνος επεξεργασίας ή ο τρίτος ή οι τρίτοι στους οποίους ανακοινώνονται τα δεδομένα και υπό τον όρο ότι τούτο υπερέχει προφανώς των δικαιωμάτων και συμφερόντων των προσώπων στα οποία αναφέρονται τα δεδομένα και δεν θίγονται οι θεμελιώδεις ελευθερίες αυτών. Άρθρο 7 Επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων 1. Απαγορεύεται η συλλογή και η επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων. 2. Κατ΄ εξαίρεση επιτρέπεται η συλλογή και η επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων, καθώς και η ίδρυση και λειτουργία σχετικού αρχείου, ύστερα από άδεια της Αρχής, όταν συντρέχουν μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Το υποκείμενο έδωσε τη γραπτή συγκατάθεσή του εκτός εάν η συγκατάθεση έχει αποσπασθεί με τρόπο που αντίκειται στο νόμο ή τα χρηστά ήθη ή νόμος ορίζει ότι η συγκατάθεση δεν αίρει την απαγόρευση. β) Η επεξεργασία είναι αναγκαία για τη διαφύλαξη ζωτικού συμφέροντος του υποκειμένου ή προβλεπόμενου από το νόμο συμφέροντος τρίτου, εάν το υποκείμενο τελεί σε φυσική ή νομική αδυναμία να δώσει τη συγκατάθεσή του. γ) Η επεξεργασία αφορά δεδομένα που δημοσιοποιεί το ίδιο το υποκείμενο ή είναι αναγκαία για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου ή πειθαρχικού οργάνου. δ) Η επεξεργασία αφορά θέματα υγείας και εκτελείται από πρόσωπο που ασχολείται κατ’ επάγγελμα με την παροχή υπηρεσιών υγείας και υπόκειται σε καθήκον εχεμύθειας ή σε συναφείς κώδικες δεοντολογίας, υπό τον όρο ότι η επεξεργασία είναι απαραίτητη για την ιατρική πρόληψη, διάγνωση, περίθαλψη ή τη διαχείριση υπηρεσιών υγείας. ε) Η επεξεργασία εκτελείται από Δημόσια Αρχή και είναι αναγκαία είτε αα) για λόγους εθνικής ασφάλειας είτε ββ) για την εξυπηρέτηση των αναγκών εγκληματολογικής ή σωφρονιστικής πολιτικής και αφορά τη διακρίβωση εγκλημάτων, ποινικές καταδίκες ή μέτρα ασφαλείας είτε γγ) για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας είτε δδ) για την άσκηση δημόσιου φορολογικού ελέγχου ή δημόσιου ελέγχου κοινωνικών παροχών. στ) Η επεξεργασία πραγματοποιείται για ερευνητικούς και επιστημονικούς αποκλειστικά σκοπούς και υπό τον όρο ότι τηρείται η ανωνυμία και λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων των προσώπων στα οποία αναφέρονται. ζ) Η επεξεργασία αφορά δεδομένα δημοσίων προσώπων, εφόσον αυτά συνδέονται με την άσκηση δημοσίου λειτουργήματος ή τη διαχείριση συμφερόντων τρίτων, και πραγματοποιείται αποκλειστικά για την άσκηση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος. Η άδεια της αρχής χορηγείται μόνο εφόσον η επεξεργασία είναι απολύτως αναγκαία για την εξασφάλιση του δικαιώματος πληροφόρησης επί θεμάτων δημοσίου ενδιαφέροντος καθώς και στο πλαίσιο καλλιτεχνικής έκφρασης και εφόσον δεν παραβιάζεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο το δικαίωμα προστασίας της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής. 3. Η Αρχή χορηγεί άδεια συλλογής και επεξεργασίας ευαίσθητων δεδομένων, καθώς και άδεια ιδρύσεως και λειτουργίας σχετικού αρχείου, ύστερα από αίτηση του υπεύθυνου επεξεργασίας. Εφ’ όσον η Αρχή διαπιστώσει ότι πραγματοποιείται επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων, η γνωστοποίηση αρχείου, σύμφωνα με το άρθρο 6 του παρόντος νόμου, επέχει θέση αιτήσεως για τη χορήγηση άδειας. Η Αρχή μπορεί να επιβάλλει όρους και προϋποθέσεις για την αποτελεσματικότερη προστασία του δικαιώματος ιδιωτικής ζωής των υποκειμένων ή τρίτων. 4. Η άδεια εκδίδεται για ορισμένο χρόνο, ανάλογα με τον σκοπό της επεξεργασίας. Μπορεί να ανανεωθεί ύστερα από αίτηση του υπεύθυνου επεξεργασίας. 5. Η άδεια περιέχει απαραιτήτως: α) Το ονοματεπώνυμο ή την επωνυμία ή τον τίτλο καθώς και τη διεύθυνση του υπεύθυνου επεξεργασίας και του τυχόν εκπροσώπου του. β) Τη διεύθυνση όπου είναι εγκατεστημένο το αρχείο. γ) Το είδος των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που επιτρέπεται να περιληφθούν στο αρχείο. δ) Το χρονικό διάστημα για το οποίο χορηγείται η άδεια. ε) Τους τυχόν όρους και προϋποθέσεις που έχει επιβάλει η Αρχή για την ίδρυση και λειτουργία του αρχείου. στ) Την υποχρέωση γνωστοποίησής του ή των αποδεκτών ευθύς ως εξατομικευτούν. 6. Αντίγραφο της άδειας καταχωρίζεται στο Μητρώο Αδειών που διατηρεί η Αρχή. 7. Κάθε μεταβολή των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 5 γνωστοποιείται χωρίς καθυστέρηση στην Αρχή. Κάθε άλλη μεταβολή, πλην της διεύθυνσης του υπευθύνου ή του εκπροσώπου του, συνεπάγεται την έκδοση νέας άδειας, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις. ***Η περίπτωση γ΄ της παρ.2 του παρόντος άρθρου αντικαταστάθηκε ως άνω σύμφωνα με την παρ. 1 άρθρ. 34 Ν. 2915/2001, ΦΕΚ 109Α/2001, η περίπτωση ε΄ της παρ. 2 του παρόντος άρθρου αντικαταστάθηκε ως άνω σύμφωνα με την παρ. 2 άρθρ. 34 Ν. 2915/2001 και η υποπερίπτωση γγ΄ της περίπτωσης ε΄ της παρ. 2 του παρόντος άρθρου αντικαταστάθηκε σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 26 του Ν. 3156/2003, ΦΕΚ 157Α/2003, και προσετέθη υποπερίπτωση δδ΄. *** Το στοιχείο β της παρ. 2 του παρόντος άρθρου τροποποιήθηκε ως άνω σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ. 1 Ν. 3471/2006. Άρθρο 7Α Απαλλαγή υποχρέωσης γνωστοποίησης και λήψης άδειας 1. Ο υπεύθυνος επεξεργασίας απαλλάσσεται από την υποχρέωση γνωστοποίησης του άρθρου 6 και από την υποχρέωση λήψης άδειας του άρθρου 7 του παρόντος νόμου στις ακόλουθες περιπτώσεις: α) Όταν η επεξεργασία πραγματοποιείται αποκλειστικά για σκοπούς που συνδέονται άμεσα με σχέση εργασίας ή έργου ή με παροχή υπηρεσιών στο δημόσιο τομέα και είναι αναγκαία για την εκπλήρωση υποχρέωσης που επιβάλλει ο νόμος ή για την εκτέλεση των υποχρεώσεων από τις παραπάνω σχέσεις και το υποκείμενο έχει προηγουμένως ενημερωθεί. β) Όταν η επεξεργασία αφορά πελάτες ή προμηθευτές, εφόσον τα δεδομένα δεν διαβιβάζονται ούτε κοινοποιούνται σε τρίτους. Για την εφαρμογή της παρούσας διάταξης τα δικαστήρια και οι δημόσιες αρχές δεν λογίζονται ως τρίτοι, εφόσον τη διαβίβαση ή κοινοποίηση επιβάλλει νόμος ή δικαστική απόφαση. Δεν απαλλάσσονται από την υποχρέωση γνωστοποίησης οι ασφαλιστικές εταιρείες για όλους τους κλάδους ασφάλισης, οι φαρμακευτικές εταιρείες, οι εταιρείες εμπορίας πληροφοριών και τα χρηματοπιστωτικά νομικά πρόσωπα, όπως οι τράπεζες και οι εταιρείες έκδοσης πιστωτικών καρτών. γ) Όταν η επεξεργασία γίνεται από σωματεία, εταιρείες, ενώσεις προσώπων και πολιτικά κόμματα και αφορά δεδομένα των μελών ή εταιρειών τους, εφόσον αυτοί έχουν δώσει την συγκατάθεσή τους και τα δεδομένα δεν διαβιβάζονται ούτε κοινοποιούνται σε τρίτους. Δεν λογίζονται τρίτοι τα μέλη ή εταίροι, εφόσον η διαβίβαση γίνεται προς αυτούς για τους σκοπούς των ως άνω νομικών προσώπων ή ενώσεων, ούτε τα δικαστήρια και οι δημόσιες αρχές, εφόσον τη διαβίβαση επιβάλλει νόμος ή δικαστική απόφαση. δ) Όταν η επεξεργασία αφορά δεδομένα υγείας και γίνεται από ιατρούς ή άλλα πρόσωπα που παρέχουν υπηρεσίες υγείας, εφόσον ο υπεύθυνος επεξεργασίας δεσμεύεται από το ιατρικό απόρρητο ή άλλο απόρρητο που προβλέπει νόμος ή κώδικας δεοντολογίας και τα δεδομένα δεν διαβιβάζονται ούτε κοινοποιούνται σε τρίτους. Για την εφαρμογή της παρούσας διάταξης τα δικαστήρια και οι δημόσιες αρχές δεν λογίζονται ως τρίτοι, εφόσον τη διαβίβαση ή κοινοποίηση επιβάλλει νόμος ή δικαστική απόφαση. Δεν εμπίπτουν στην απαλλαγή της παρούσας διάταξης τα νομικά πρόσωπα ή οργανισμοί που παρέχουν υπηρεσίες υγείας, όπως κλινικές, νοσοκομεία, κέντρα αποθεραπείας και αποτοξίνωσης, ασφαλιστικά ταμεία και ασφαλιστικές εταιρείες, καθώς και οι υπεύθυνοι επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα όταν η επεξεργασία διεξάγεται στο πλαίσιο προγραμμάτων τηλεϊατρικής ή παροχής ιατρικών υπηρεσιών μέσω δικτύου. ε) Όταν η επεξεργασία γίνεται από δικηγόρους, συμβολαιογράφους, άμισθους υποθηκοφύλακες και δικαστικούς επιμελητές ή εταιρείες των προσώπων αυτών και αφορά στην παροχή νομικών υπηρεσιών προς πελάτες τους, εφόσον ο υπεύθυνος επεξεργασίας και τα μέλη των εταιρειών δεσμεύονται από υποχρέωση απορρήτου που προβλέπει νόμος και τα δεδομένα δεν διαβιβάζονται ούτε κοινοποιούνται σε τρίτους, εκτός από τις περιπτώσεις που αυτό είναι αναγκαίο και συνδέεται άμεσα με την εκπλήρωση εντολής του πελάτη. στ) Όταν η επεξεργασία γίνεται από δικαστικές αρχές ή υπηρεσίες στο πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης ή για την εξυπηρέτηση των αναγκών της λειτουργίας τους. 2. Σε όλες τις περιπτώσεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, ο υπεύθυνος επεξεργασίας υπόκειται σε όλες τις υποχρεώσεις που προβλέπει ο παρών νόμος και υποχρεούται να συμμορφώνεται με ειδικούς κανόνες επεξεργασίας που η Αρχή εκδίδει σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 5 του παρόντος νόμου. 3. Οι προθεσμίες των παραγράφων 1,2 και 3 του άρθρου 24 του ν. 2472/1997 παρατείνονται έως την 21η Ιανουαρίου 2001. ***Το άρθρο 7Α προσετέθη με την παρ. 4 άρθρ. 8 Ν.2819/2000 ΦΕΚ 84Α/2000. ***Η περίπτωση α΄ της παρ. 1 του παρόντος άρθρου αντικαταστάθηκε ως άνω σύμφωνα με την παρ. 3 άρθρ. 34 του Ν. 2915/2001. *** Η περίπτωση στ΄ της παρ. 1 του παρόντος άρθρου προστέθηκε με το άρθρο 10 Ν. 3090/2002, ΦΕΚ Α 329/24.12.2002. *** Το πρώτο εδάφιο του στοιχείου δ της παρ. 1 του παρόντος άρθρου τροποποιήθηκε ως άνω σύμφωνα με το άρθρο 23 παρ. 1 Ν. 3471/2006. *** Το στοιχείο ε της παρ. 1 του παρόντος άρθρου τροποποιήθηκε ως άνω σύμφωνα με το άρθρο 23 παρ. 2 Ν. 3471/2006.

Monday, January 15, 2007

The answer: Iran

Εκείνος ο Justin Raimondo, επιτέλους, το κατάλαβε: “All indications point to a strike at the Iranians before Bush leaves office”. και γράφει πολύ σωστά: “…the answer to the question "Why are we in Iraq?" should begin to dawn on even the dullest. The answer: Iran. We're in Iraq so we can go after the mullahs in Tehran, and, perhaps, those other Ba'athists in Syria”.

Saturday, January 06, 2007

"Ανθέλληνες" και "Αντισημίτες"

Στο βαθμό που αποδέχεται κανείς, ότι τα στοιχεία που συγκροτούν και προσδιορίζουν την ελληνική και την ισραηλινή πολιτική ταυτότητα (τη λεγόμενη «φαντασιακή κοινότητα» κατά τον ορισμό του Aderson) είναι ως επί το πλείστον εθνοτικά ή πολιτισμικά (θρησκεία, γλώσσα, κοινή γενεαλογία) και όχι πολιτικά (συνταγματικά δικαιώματα, κράτος δικαίου), δεν είναι απολύτως λογικό και εύλογο όσοι ισραηλινοί ή έλληνες δεν έχουν ή δεν αποδέχονται τα παραπάνω εθνοτικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά να χαρακτηρίζονται από τους υπόλοιπους ως «ξένο σώμα»;
Κατ’ ακολουθίαν δεν παρίσταται επίσης ως απολύτως λογικό και εύλογο, όσοι στρέφονται ή μάχονται εναντίον του παραπάνω ελληνικού και ισραηλινού εθνοτικοπολιτισμικού εθνικισμού να χαρακτηρίζονται ως «αντισημίτες» ή ως «ανθέλληνες»;
Βέβαια το να χαρακτηρίζεται κάποιος ως «ανθέλληνας» αποτελεί τίτλο τιμής γι’ αυτόν, στο βαθμό που αποκαλύπτει τα πλείστα όσα ιστορικά ψεύδη συγκρότησης του ελληνικού εθνοτικοπολιτισμικού εθνικισμού.
Τουναντίον το να χαρακτηρίζεται κάποιος ως «αντισημίτης», αποτελεί δίκαιη μομφή γι’ αυτόν στο βαθμό που το μόνο που ουσιαστικά πράττει είναι η απόδοση και η χρέωση στον ισραηλινό εθνοτικοπολιτισμικό εθνικισμό ιστορικών ψευδών περί ελέγχου της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος κλπ
Σίγουρα η έλευση του «ανώτατου σταδίου» του λιμπεραλισμού σημαίνει την κατάργηση της επιστήμης της εθνολογίας, όμως μέχρι τότε υπάρχει πολύς δρόμος.
Υ.Γ. Έχει απόλυτο δίκιο ο Τάκης Μίχας στη διένεξή του με το ΕΠΣΕ στο θέμα της ελευθερίας του λόγου και πολύ καλά κάνει αναδεικνύοντάς το. Νομικά, βέβαια, είναι απολύτως βάσιμες οι σχετικές απόψεις του ΕΠΣΕ.