Tuesday, December 08, 2009

Το Χριστουγεννιάτικο παραμύθι του Σαμαρά

[ΠΡΩΤΕΣ ΑΨΙΜΑΧΙΕΣ]
[Όπως το είχα από νωρίς προβλέψει το ΛΑΟΣ του κ. Καραταζαφέρη επιχειρεί να βγάλει στην ακροδεξιά σέντρα την ΝΔ του κ. Αντώνη Σαμαρά. Η πρόσκληση - πρόκληση γιατην ματαίωση της εκλογής Παπούλια εχει βαθύτερο σχεδιασμό. Τον Μάρτιο, εποχη κανονικά εκλογής του νέου Προέδρου, η χώρα θα έχει βουλιάξει στις εντάσεις των οικονομικών αδιέξόδων. Η κυβέρνηση θα πλησιάζει στο ναδίρ της δημοτικότητάς της. Σε ένα απελπισμένο κόσμο τότε ο Καρατζαφέρης θα επισημαίνει πως αν τον άκουγε η ΝΔ το Πασόκ δεν θα ήταν ακόμη στην κυβέρνηση. Και "τα πράγματα θα ήσαν καλύτερα". Οι λαικίστικες κορώνες του ΛΑΟΣ δεν θα είναι εύκολο τότε να αντιμετωπισθούν από μιά ΝΔ που θα βρίσκεται ακόμη σε φάση ανασυγκρότησης. Κοντά σε όλα αυτά θα προστεθούν και τα ζητήματα των μεταναστών που θα προκαλέσουν αναστάτωση στους συντηρητικούς κύκλους της ελληνικής κοινωνίας. Πως θα πολιτευθεί τότε η ΝΔ; Από την στάση της στα ζητήματα αυτά θα κριθούν πολλά για το μέλλον της καινούργιας της ηγεσίας.]
[Για πρώτη φορά τα τελευταία δέκα χρόνια ένας διεθνής οίκος αξιολόγησης υποβαθμίζει την Ελλάδα κάτω του Α.
Συγκεκριμένα, η Fitch Ratings υποβάθμισε σήμερα το ελληνικό χρέος σε BBB+ με αρνητική προοπτική, επικαλούμενη την επιδείνωση της δημοσιονομικής κατάστασης στο «πιο αδύναμο κράτος της ευρωζώνης».
Μετά την υποβάθμιση της Fitch το spread του 10ετούς ελληνικού ομολόγου έναντι του γερμανικού bund ανήλθε σε υψηλό 7,5 μηνών, ενώ τα futures των ομολόγων της Ευρωζώνης διαμορφώθηκαν στα υψηλότερα επίπεδα της συνεδρίασης.
Οι μετοχές των ελληνικών τραπεζών επέκτειναν τις απώλειές τους, υποχωρώντας σε ποσοστό άνω του 6%, ενώ το πριμ που ζητούν οι επενδυτές για τη διακράτηση ελληνικών ομολόγων έναντι του Bund ανήλθε έως τις 230 μονάδες βάσης.]
Για το ενδεχόμενο νέας προσφυγής στις κάλπες στις αρχές του 2010, με αφορμή την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας το Γραφείο Τύπου της Ν.Δ. εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009
Από το Γραφείο Τύπου της Ν.Δ. εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση, σε απάντηση δημοσιογραφικών ερωτήσεων για το ενδεχόμενο νέας προσφυγής στις κάλπες στις αρχές του 2010, με αφορμή την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας:
«Από τα όσα έχει δηλώσει ήδη, δημοσίως, ο Πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Αντώνης Σαμαράς, σε όλες τις συνεντεύξεις του, πριν τις εσωκομματικές εκλογές της 29ης Νοεμβρίου 2009 -όπου και όταν ερωτήθηκε σχετικά- δεν έχει αλλάξει τίποτα απολύτως».
Δήλωση του Προέδρου της Ν.Δ. κ. Αντώνη Σαμαρά μετά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια (08/12/09)
Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς, μετά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Στην αφετηρία της άσκησης των νέων μου καθηκόντων, αισθάνθηκα την ανάγκη και την υποχρέωση να επισκεφτώ τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να συμμεριστώ μαζί του σκέψεις και προβληματισμούς για την πορεία του τόπου.
Αυτονόητο είναι, ότι ισχύει η δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας και για δεύτερη θητεία Παπούλια στην Προεδρία της Δημοκρατίας».
Κατ’ εμένα, από την ανακοίνωση αυτή της Νέας Δημοκρατίας και την δήλωση του Προέδρου της προκύπτει μόνον, ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα απολύτως μέχρι νεωτέρας. Συνεπώς, κατ’ εμένα η ανακοίνωση αυτή της ΝΔ και η δήλωση του Προέδρου της Α. Σαμαρά, ουδόλως αποκλείει το ενδεχόμενο εκλογών στις αρχές του 2010 και αποσκοπεί, απλώς και μόνο, να "παραμυθιάσει" και να καθησυχάσει τους πάντες.
Πολύ περισσότερο δε, όταν ο Σαμαράς δεν έχει, να χάσει απολύτως τίποτα από ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Μόνο κέρδη μπορεί να προσδοκά σε οποιαδήποτε περίπτωση.
Ακόμα και σ’ αυτή την περίπτωση, ωστόσο, ο Καρατζαφέρης δεν έχει κανένα λόγο, να ανησυχεί ιδιαίτερα, δεδομένου ότι θα έχει στήριξη από το «μητσοτακέικο» και άλλους. Ο Καρατζαφέρης – και όχι μόνον αυτός – θα ανησυχούσε ιδιαίτερα, αν στις ενδεχόμενες εκλογές του Μαρτίου συμμετείχαν οι λιμπεραλιστές με δικό τους σοβαρό πολιτικό φορέα.
Το 1985 δεν είχα πειστεί από τις διαβεβαιώσεις του Ανδρέα Παπανδρέου σχετικά με την εκλογή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην ΠτΔ. Πολύ περισσότερο σήμερα, μετά ταύτα, δεν μπορεί να με «παραμυθιάσει» ο φασιστοειδής αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας.

Thursday, December 03, 2009

«Once one accepts the premises from which it starts, there is no escape from its logic»

Με αφορμή την υποψηφιότητα Σαμαρά για την ηγεσία της Ν.Δ. το τελευταίο χρονικό διάστημα είχα προβεί σε μερικά σχόλια στο newstime.gr και στο e-rooster, τα οποία και παραθέτω.
John Brady Kiesling , 27 Οκτ, 14:17
Ώρα για τους "υπερπατριώτες" να μπουν στο περιθώριο Ο/Η Γιώργος Μπούρχας έγραψε: (πριν 1 μήνα)
Ο μεταψυχροπολεμικός γεωστρατηγικός ρόλος που έχουν επιφυλάξει οι ΗΠΑ για την Ελλάδα στην περιοχή, είναι ακριβώς του χωροφύλακα της Τουρκίας και του κεμαλικού συστήματος της. Επιθυμούν δηλαδή μια ισχυρή στρατιωτικά Ελλάδα, που να μπορεί, να συνιστά εν δυνάμει απειλή για την Τουρκία, δίνοντας έτσι ερείσματα επιβίωσης στον κεμαλισμό. Μ’ αυτό τον τρόπο οι ΗΠΑ ευνοούν και επιδιώκουν την ύπαρξη συνεχούς αλλά ελεγχόμενης έντασης μεταξύ των δύο χωρών. Είναι δε προφανές, ότι παρά το όποιο οικονομικό κόστος ο ρόλος αυτός είναι σε τελική ανάλυση επωφελής και για την Ελλάδα.
Κάποτε ωστόσο, οι ΗΠΑ θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η παραπάνω πολιτική τους είναι αδιέξοδη και ατελέσφορη και ιδού γιατί:
Γράφει, πολύ διορατικά, ο Σάμιουελ Χάντινγκτον στο βιβλίο του «Η σύγκρουση των πολιτισμών και ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης»:
[«Και τέλος, η Τουρκία διαθέτει την ιστορία, τον πληθυσμό, μέσο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης, εθνική συνοχή και στρατιωτική παράδοση και ικανότητα να γίνει κράτος πυρήνας του Ισλάμ. Ωστόσο ο Ατατούρκ, με το να ορίσει κατηγορηματικά την Τουρκία ως κοσμική κοινωνία, εμπόδισε την τουρκική δημοκρατία να διαδεχτεί την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε αυτό το ρόλο.…Όσο η Τουρκία θα συνεχίζει να αυτοχαρακτηρίζεται κοσμικό κράτος, δεν μπορεί να ηγηθεί του Ισλάμ».
«Τι θα συνέβαινε, όμως, αν η Τουρκία αποφάσιζε να επαναπροσδιορίσει τη θέση της; Κάποια στιγμή η Τουρκία θα μπορέσει να εγκαταλείψει τον κουραστικό και εξευτελιστικό ρόλο του ζητιάνου που ικετεύει να γίνει μέλος της Δύσης και να συνεχίσει τον σοβαρό ιστορικό της ρόλο ως του σημαντικότερου ισλαμικού συνομιλητή και ανταγωνιστή της Δύσης.…».
«…η Τουρκία μπορεί εξίσου να διαθέτει τα προσόντα για να ηγηθεί του Ισλάμ. Αλλά για να το επιτύχει αυτό, θα πρέπει να απορρίψει την κληρονομιά του Ατατούρκ σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι απέρριψε η Ρωσία την κληρονομιά του Λένιν. Επιπλέον θα χρειαστεί ένας ηγέτης της εμβέλειας του Ατατούρκ, που θα συνδύαζε την πολιτική με την θρησκευτική νομιμοποίηση για να μετατρέψει την Τουρκία από μια διχασμένη χώρα σε κράτος πυρήνα»].
Ο Ερντογάν είναι αναμφισβήτητα ένας ηγέτης της εμβέλειας του Ατατούρκ. Ο Παπανδρέου μένει να αποδειχθεί αν είναι κι αυτός αντίστοιχα ένας ηγέτης μεγαλύτερης εμβέλειας εκείνης του Ελευθερίου Βενιζέλου, δεδομένου ότι απέναντί του στο εσωτερικό θα έχει το φασιστοειδές, που ακούει στο όνομα Σαμαράς.
Τάκης Μίχας , 30 Νοε, 10:56
Ο/Η Γιώργος Μπούρχας έγραψε: (πριν 2 ημέρες)
[τόσο η κ. Πέιλιν όσο και ο κ. Σαμαράς, προσφέρουν το «αφήγημα οργής»]
Κάνεις λάθος. Προσφέρουν το "αφήγημα της αυθεντικότητας", γι' αυτό και κερδίζουν. Δυστυχώς για την φασιστοειδή Ελλάδα και ευτυχώς για τις ρεπουμπλικανικές ΗΠΑ.
Ανδρέας Ανδριανόπουλος , 1 Δεκ, 19:01
Ο/Η Γιώργος Μπούρχας έγραψε: (πριν 2 ημέρες)
Ο Πρετεντέρης στο «ΒΗΜΑ» γράφει:
[Στο ΠαΣοΚ τρίβουν τα χέρια τους. Θεωρητικά μια πραγματική Δεξιά είναι ο καλύτερος αντίπαλος που μπορείς να τους δωρίσεις. Οικειοποιούνται το Κέντρο και τον «μεσαίο χώρο», ολόκληρη τη μεταρρυθμιστική και εκσυγχρονιστική προοπτική, ενώ ενεργοποιούν και όλα τα αντιδεξιά ανακλαστικά που υπάρχουν στο DΝΑ της δημοκρατικής παράταξης. Μια και τον θυμηθήκαμε, δεν νομίζω ότι το ΠαΣοΚ είχε ποτέ ευκολότερο αντίπαλο από τον Ευάγγελο Αβέρωφ.
Αλλά ας μετριάσουν τους πανηγυρισμούς: αν ο Σαμαράς κάνει πράξη τη λαϊκή και ακομπλεξάριστη Δεξιά που υποσχέθηκε, μπορεί να βρει ακροατήριο στο ΠαΣοΚ ευκολότερα απ΄ όσο νομίζουν ορισμένοι. Διότι ούτε το «λαϊκό» ούτε το «δεξιό» έχουν συγκεκριμένο χρώμα.]
Συμφωνώ απόλυτα μαζί του και διαφωνώ με τις εκτιμήσεις τις δικές σου, του Μίχα και του Λούλη, ότι η εκλογή του φασιστοειδούς, που ακούει στο όνομα Σαμαράς, ήταν απλώς μια συγκυριακή έκφραση του «θυμού» των οπαδών της Ν.Δ. κατά της αποτυχημένης διακυβέρνησης Καραμανλή.
Ο Σαμαράς πρόβαλε και εξέφρασε μια ξεκάθαρη φασιστοειδή πολιτική αυθεντικότητα γεμάτη αιχμηρές γωνίες σε αντιδιαστολή με τον ολοστρόγγυλο, πραγματιστικό, διαχειριστικό και χωρίς ουσία, ταυτότητα και γωνίες πολιτικό λόγο της Μπακογιάννη.
Το φασισμό μπορεί να τον νικήσει μόνο ο λιμπεραλισμός και όχι ο σοσιαλισμός, η σοσιαλδημοκρατία ή τα φληναφήματα περί «πραγματισμού» και «μεσαίου χώρου». Μόνο η πολιτική αυθεντικότητα μπορεί, να κινητοποιήσει και να εμπνεύσει την αλλαγή.
Με τα μυαλά δε που κουβαλάτε, φίλτατε Ανδρέα, οι λιμπεραλιστές σαν εσένα στην Ελλάδα, θα δούμε όλοι μας το αυγό του φιδιού να γίνεται πύθωνας…κατά τρόπο ανεπαίσθητο!!
Ο/Η Διονύσης Γουσέτης έγραψε: (πριν 2 ημέρες)
Θα συμφωνήσω με το Γιώργο Μπούρχα, ότι η ψήφος προς Σαμαρά (στην πλειοψηφία της) δεν ήταν προϊόν οργής του νεοδημοκράτη, αλλά ιδεολογική ανταπόκριση. Ο Σαμαράς μίλησε στην καρδιά του Έλληνα. Αυτή την καρδιά που από συστάσεως ελληνικού κράτους πιστεύει ότι είναι απόγονος του Περικλέους, αλλά χτυπάει όπως οι καρδιές των ανατολικών μουσουλμάνων γειτόνων μας. Μια φωτογραφία με χυδαιολογίες που επισυνάπτω (από το χτεσινό αγώνα Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού) νομίζω ότι εξηγεί σαφέστατα την ελληνική ψυχή και τη διαφοροποίησή της από την κουλτούρα του Ευρωπαίου. Οι αναρτήσαντες το πανώ είναι οι ίδιοι ανασφαλείς άνθρωποι που φυλάττουν τις Θερμοπύλες του αντιιμπεριαλισμού, του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του θρησκευτικού φανατισμού, της διαφθοράς, που όνειρό τους έχουν μια θέση στο δημόσιο.
Η ελληνική ψυχή δίνει συνεχώς μάχες με τους ευρωπαϊκούς δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας μας, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και κερδίζει. Κέρδισε στην Αριστερά, όπου το φιλοευρωπαϊκό ΚΚΕ εσωτερικού ηττήθηκε από το ΚΚΕ και στη συνέχεια οι ιδέες του απομονώθηκαν ακόμα και στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ από τους Αλαβάνους, Τσίπρες, συνιστώσες κλπ, έτσι που σήμερα ο Λεωνίδας Κύρκος, παρά την ηλικία του, καλεί για νέα διάσπαση.
Η ελληνική ψυχή κέρδισε στο ΠΑΣΟΚ, όπου άρκεσε μια κουβέντα του Παπουτσή στη Βουλή εναντίον του παγώματος μισθών των υψηλόμισθων, για να αναθεωρηθεί η κυβερνητική πολιτική. Κέρδισε το βαθύ ΠΑΣΟΚ και στο λιμάνι.Στη ΝΔ, ο Αντώνης Σαμαράς κέρδισε και με τη βοήθεια ενός εμετικού κειμένου εναντίον της Ντόρας, που φιλοξένησε στη φυλλάδα του ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος. Για να ανταποδώσει, μάλιστα, την εξυπηρέτηση ο Αντώνης παραχώρησε στο Μάκη την πρώτη του συνέντευξη ως αρχηγός της ΝΔ.
Ωστόσο, συγχωρέστε την απαισιοδοξία μου, δεν συμφωνώ με τον Γιώργο Μπούρχα ότι «Το φασισμό μπορεί να τον νικήσει μόνο ο λιμπεραλισμός». Δεν βλέπω ότι αυτό το ποτάμι μπορεί να νικηθεί είτε από τον λιμπεραλισμό, είτε από οτιδήποτε άλλο. Μπορεί μόνο να ξεγελαστεί προσωρινά από προσωπικότητες όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ή ο Κώστας Σημίτης και έτσι να κάνουμε μερικά βήματα προς τα εμπρός πριν ξαναμπούμε στο τέλμα. Μακάρι να κάνω λάθος.
Νοε 25th, 2009 Τάσος Αβραντίνης
Γιώργος Μπούρχας Νοεμβρίου 27th, 2009 2:22 μμ :
@pelerin
“If the “community”or the state are prior to the individual, if they have ends of their own independent of and superior to those of the individuals, only those individuals who work for the same ends can be regarded as members of the community. It is a necessary consequence of this view that a person is respected only as a member of the group, that is, only if and in so far as he works for the recognised common ends, and that he derives his whole dignity only from this membership and not merely being man. Indeed, the very concepts of humanity and therefore of any form of internationalism are entirely products of the necessity; and the little ones must come within their border or be crushed out of existence”.
F. A. Hayek’s
"The Road to Serfdom''
Ελπίζω μετά ταύτα, να πάψεις να μπερδεύεις τη «μαμά με τη μαμή», να καταφέρεις, να συνειδητοποιήσεις τις φασιστοειδείς σου αντιλήψεις και να πάψεις, επιτέλους, να χρησιμοποιείς το ψευδώνυμο «pelerin», που παραπέμπει στη “The Mont Pelerin Society”.
Άλλο πράγμα λεβέντη μου ο «πολιτικός εθνικισμός», που επίκεντρό του έχει την ιδέα του πολίτη και κατ΄ επέκταση τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και το κράτος δικαίου και άλλο πράγμα ο «εθνοτικός εθνικισμός», όπου πρωτεύουσα και κυρίαρχη σημασία έχει μόνο η έννοια του «έθνους» και τα ειδικά του χαρακτηριστικά, η γενεαλογία, οι μύθοι και τα σύμβολά του.
Στη δική σου κοσμοαντίληψη «the “community” or the state are prior to the individual». Κι αυτή είναι και η θεμελιώδης αρχή κάθε κολεκτιβισμού. Κι όπως επίσης λέει ο Hayek: «Once one accepts the premises from which it starts, there is no escape from its logic».
Γιώργος Μπούρχας Νοεμβρίου 29th, 2009 3:34 πμ :
@laskos
[Δεχεται μια ρεσπουμπλικα να κατακτηθει απο μια αλλη?]
Όχι μωρέ, δε δέχεται καμιά «ρεπούμπλικα» να κατακτηθεί!!!
Διότι «η άλλη», που θα έχει την διαστροφή της κατάκτησης μιας «ρεπούμπλικα» δεν μπορεί εξ ορισμού, να είναι και η ίδια «ρεπούμπλικα»!!!!
Η «ρεπούμπλικα» πολεμά μόνον με απολυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα και πολεμιέται μόνον απο αυτά. Ενίοτε κάνει και imperium σε τέτοια καθεστώτα, ως άλλη αρχαία Αθήνα, για την προώθηση των ιδεωδών της και την ασφάλειά της.Η «ρεπούμπλικα» όμως καμιά φορά κάνει και τραγικά λάθη. Για παράδειγμα θα έπρεπε, να ζητήσει συγνώμη από τον ελληνικό λαό, για τη στήριξη που παρείχε στον ελληνικό εμφύλιο στους τότε φασιστοειδείς ομοϊδεάτες του Σαμαρά, τους δικούς σου και του pelerin. Αν τότε στήριζε το ΕΑΜ σήμερα ο ελληνικός λιμπεραλισμός θα ήταν απαλλαγμένος για πάντα από την παρουσία σας, η τραγωδία της Κύπρου θα είχε αποφευχθεί, θα είχε επέλθει διαχωρισμός κράτους – εκκλησίας, το Πατριαρχείο θα ήταν Οικουμενικό, η ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη ακμάζουσα, τα μειονοτικά δικαιώματα Τούρκων και Μακεδόνων στην Ελλάδα αναγνωρισμένα, οι ελληνοτουρκικές διαφορές ανύπαρκτες, οι ελληνικές αμυντικές δαπάνες 0,00001 %, ο κεμαλισμός θα είχε πάει ήδη στο χρονοντούλαπο της ιστορίας να συναντήσει τον βενιζελισμό, η Βαλκανική Οικονομική Ένωση θα ήταν πραγματικότητα (Balkan σημαίνει τον τόπο του πλούτου και του μελιού) και θα λοιδορούσε τους σκατογραφειοκράτες των Βρυξελλών και την αυτοκρατορία του Μπαρόζο, η Αθήνα και άλλες μεγάλες ελληνικές πόλεις θα είχαν γλυτώσει το σημερινό τους χάλι, το μητσοτακέϊκο και άλλα σόγια θα έκαναν τις δουλειές τους φυσιολογικά μέσω της οικονομικής αγοράς και όχι, όπως τώρα, μέσω της ντερμπεντέρικης πολιτικής των νταβαντζήδων των δελτίων των οχτώ,……. και ο rebel@work πιθανότατα θα κουνούσε χαρούμενα, όπως οι σημερινοί Αλβανοί και οι πολίτες των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, αμερικάνικες σημαίες!!!!

Thursday, October 15, 2009

Τα μοντέρνα φασιστοειδή της ηπειρωτικής Ευρώπης

Ο Σαμαράς, ο πιο αυθεντικός εκφραστής στην Ελλάδα της σημερινής φασιστοειδούς ηπειρωτικής ευρωπαϊκής «κεντροδεξιάς» (Σαρκοζί, Μέρκελ κλπ), «ο εγγονός της Πηνελόπης Δέλτα», ανακοίνωσε και επίσημα την υποψηφιότητα του για πρόεδρος της Ν.Δ., με φόντο την ελληνική σημαία και δίπλα της το καταργηθέν, δημοψηφισματικά και όχι δια των κοινοβουλίων, «λάβαρο» της «ευρωπαϊκής αυτοκρατορίας» του Μπαρόζο. Μίλησε για πατρίδα, για δημοκρατία, για ελευθερία, για αξιοπρέπεια, σ’ ένα τηλεοπτικό κομματικό ντελίριο πλήρους διαστρέβλωσης και υποκρισίας. Η εκλογή του Σαμαρά στην ηγεσία της Ν.Δ. φαντάζει νομοτελειακή και πλήρως εναρμονισμένη με τον προϊόντα εκφασισμό της ελληνικής κοινωνίας ως επακόλουθο, σύμπτωμα και καταληκτικό αδιέξοδο της προϊούσας από-ιδεολογικοποίησης, που εισήγαγε από το 1997 ο Κώστας Καραμανλής στη Ν.Δ. μέσω της επικοινωνιακής πολιτικής της «τριγωνοποίησης» ή του «μεσαίου χώρου», η οποία επεκτάθηκε σ’ ολόκληρο το πολιτικό και κομματικό σύστημα.

Το «αυγό του φιδιού» συνεχίζει να εκκολάπτεται παντού στην ηπειρωτική Ευρώπη. «Ανεπαισθήτως».

Μοναχικές φωνές στην ηπειρωτική Ευρώπη, όπως αυτή του λιμπεραλιστή Προέδρου της Τσεχίας Βάτσλαβ Κλάους, αποτελούν ανάχωμα εναντίον αυτών των μοντέρνων φασιστοειδών της ηπειρωτικής Ευρώπης.

(Δείτε: Interview with the President of the Czech Republic Václav Klaus for The Sunday Times)

Οι ευρωπαίοι σοσιαλιστές, όπως ο Γιώργος Παπανδρέου, αν ξαναβρούν τις ρίζες τους (τη δημοκρατία και το διεθνισμό), θα μπορέσουν, να αποτελέσουν κι αυτοί σε πολλούς τομείς ένα ακόμα ανάχωμα σ’ αυτά τα μοντέρνα φασιστοειδή της ηπειρωτικής Ευρώπης.

Tuesday, September 08, 2009

Το διακύβευμα των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου

«Τώρα πλέον αυτές είναι οι αναγκαίες πολιτικές. Ο Κ. Καραμανλής στην Θεσ/νίκη αποκάλυψε έναν άλλο άνθρωπο. Έναν διαφορετικό πολιτικό. Με πεποιθήσεις, θέσεις και αποφασιστικότητα». Τάδε έφη ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος. Θα διαφωνήσω, για πολλοστή φορά μαζί του.
Η επικοινωνιακή πολιτική της «τριγωνοποίησης» ή του «μεσαίου χώρου» εξακολουθεί να παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής φιλοσοφίας του Καραμανλή, που ως μοναδικό και υπέρτατο στόχο έχει την διαιώνιση της παραμονής του στην εξουσία Ο Καραμανλής από την αναρρίχηση του στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας επιδίωξε και πέτυχε να μετατρέψει τη Νέα Δημοκρατία σε έναν από-ιδεολογικοποιημένο επικοινωνιακό μηχανισμό, που υπέρτατο μέλημά του θα είναι μόνο η διαιώνιση της παραμονής του στην εξουσία. Ο Καραμανλής από την αναρρίχηση του στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας δεν οδηγούσε «επικίνδυνα» στη «μέση του δρόμου», όπως υποστηρίζει ο Ανδριανόπουλος, αλλά τουναντίον, εντελώς ακίνδυνα φρόντιζε απλώς, να ακολουθεί απαρέγκλιτα το δρόμο, που ανοίγονταν συνεχώς μπροστά του. Ο δρόμος, όμως, αυτός, ανεπαισθήτως, έφτασε στο τέρμα του και η πολιτική παρουσία του Καραμανλή στη Θεσ/νίκη επισφράγισε το καταληκτικό αδιέξοδο όχι μόνον του ίδιου, αλλά δυστυχώς και της χώρας. Η πολιτική του παρουσία στην μήτρα του ελληνικού νταβαντζίδικου εθνοεθνικισμού, στην πόλη της Θεσ/νίκης, αποκάλυψε πλέον, εν κατακλείδι, έναν επικοινωνιακό τραμπούκο, πιστό υπηρέτη της επικοινωνιακής πολιτικής της «τριγωνοποίησης» ή του «μεσαίου χώρου», έναν αυτόκλητο και πιστό υπηρέτη του προϊόντος εκφασισμού της ελληνικής κοινωνίας. Προϊών εκφασισμός της ελληνικής κοινωνίας ως επακόλουθο, σύμπτωμα και καταληκτικό αδιέξοδο της προϊούσας από-ιδεολογικοποίησης, που εισήγαγε ο ίδιος στο κόμμα του και που επεκτάθηκε σ’ ολόκληρο το πολιτικό και κομματικό σύστημα.
Έναν πολιτικό, επικοινωνιακά «ολοστρόγγυλο», χωρίς «γωνίες», αναζήτησε πριν από πεντέμισι χρόνια στο πρόσωπο του Καραμανλή η ελληνική κοινωνία, προκειμένου να πορευθεί ήσυχη και αδιατάρακτη στον δρόμο του νεποτισμού και της φαυλότητας. Τώρα δρέπει έναν πολιτικό όχι με αποφασιστικότητα, όπως λέει ο Ανδριανόπουλος, αλλά έναν πολιτικό με «φασιστικότητα», που θα φορολογήσει και θα δείρει. Θα φορολογήσει για τη σωτηρία και την περαιτέρω διαιώνιση του νταβαντζίδικου παρεοκρατικού καπιταλισμού και θα δείρει τους μετανάστες, τους διαδηλωτές και όσους μετατρέπουν τα πανεπιστήμια, όπως λέει, σε «εστίες ασυδοσίας και εγκληματικότητας».
Η κατοχύρωση και η υπεράσπιση του συνταγματικοπολιτικού φιλελευθερισμού στην Ελλάδα θεωρείται από τον Καραμανλή, όχι κατάκτηση, αλλά κατάχρηση. Οι ατομικές ελευθερίες δεν θεωρούνται ως ελευθερίες ΑΠΟ την πολιτική κοινωνία, ασκούμενες για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων, αλλά ως ελευθερίες εξυπηρετικές του «κοινού συμφέροντος», πραγματοποιούμενες ΜΕΣΑ στην πολιτική κοινωνία και ΜΕΣΩ αυτής. «Οι δημοκρατικές ελευθερίες, η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία του συνέρχεσθαι είναι δεδομένες», εξαγγέλλει ο Καραμανλής από την πόλη της Θεσ/νίκης , για τις θέσει αμέσως παρακάτω υπό αίρεση, λέγοντας ότι «…γίνεται βίαιη και εξόφθαλμη καταστρατήγηση των δημοκρατικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Ο συνταγματικοπολιτικός φιλελευθερισμός στην Ελλάδα με τον Καραμανλή τίθεται πλέον υπό αίρεση. Αυτός – και όχι η λεγόμενη οικονομική κρίση – είναι το πραγματικό και μέγα πολιτικό διακύβευμα των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου.

Saturday, August 08, 2009

Greek journalist sued for writing about the presence of Greek paramilitaries in Bosnia

INTERVIEW: On 27 July 2009 Greek journalist sued for writing about the presence of Greek paramilitaries in Bosnia
August 5, 2009
Interviewer:Daniel Toljaga
Congress of North American Bosniaks
On 27 July 2009 Mr. Stavros Vitalis, representing the Panhellenic Macedonian Front, filed a libel suit against the acclaimed journalist Mr. Takis Michas, best known for his authorship of the book “Unholy Alliance: Greece and Milosevic’s Serbia.” He is suing the journalist for describing- in the daily “Eleftherotypia” - Greek mercenaries as “paramilitaries who took part in the slaughter in Srebrenica.”
Mr. Vitalis is one of the leading Greek volunteers who have admitted taking part in the Srebrenica genocide. But, that’s not how he sees it.
In a statement distributed to the media, he claimed that the Greek volunteers who fought in Bosnia under the command of General Mladic were there in order to help the Serbs “who were being slaughtered by international gangs that were also stealing their houses, their country and their dignity.”
DANIEL TOLJAGA: Mr. Michas, thank you for agreeing to take part in this interview. To begin with, what is the Panhellenic Macedonian Front that has filed this suit against you through its representative Mr. Vitalis?
TAKIS MICHAS: It is a Greek nationalist political organization which also includes socialists and conservative former politicians. Up until now its central campaign theme has been its advocacy of the view that Macedonia along with everything related to it (history, symbols, etc.) is exclusively Greek.
DANIEL TOLJAGA: What exactly does Mr. Vitalis hope to achieve with this lawsuit?
TAKIS MICHAS: Bearing in mind that Karadzic’s trial will also be taking place next year, what they will be hoping is to create an alternative debate in which the substance of what happened at Srebrenica will be called into question. In other words, while the world is trying the war crimes perpetrated at Srebrenica, in Greece they will be putting the critics of the war crimes at Srebrenica on trial!
DANIEL TOLJAGA: Do you have any comments about the lawsuit and the press statements Mr. Vitalis has made?
TAKIS MICHAS: Yes. First of all Mr. Vitalis explicitly admits that Greeks (i.e. himself) took part in the planning and execution of the Serb “re-occupation” (as he calls it) of Srebrenica. As he says in his press statement “I was present with a group of senior Serb officers in all the operations for the re-occupation of Srebrenica by the Serbs”.
Secondly, Mr Vitalis admits that the recruitment of Greek volunteers for the war against the legitimate government of Bosnia took place with the implicit approval of the leading Greek politicians Andreas Papandreou and (to a lesser extent) Constantine Mitsotakis. As he puts it:
“The whole of Greece knows that the Greek volunteers had the broad support of Greek society as a whole as well as the support of politicians, mainly belonging to PASOK, because of the warm friendship between Andreas Papandreou and Radovan Karadzic. They also enjoyed the support of New Democracy, through the friendly diplomatic initiatives of Constantine Mitsotakis.”
This reinforces the point I have repeatedly made, namely that Greek support for the Serb war effort was not only moral, economic, diplomatic and political but also military.
DANIEL TOLJAGA: Was Mr. Vitalis present during and after the fall of Srebrenica when Greek paramilitaries hoisted the Greek flag over the town?
TAKIS MICHAS: Well in his own statement he said that together with high ranking Serb officers he took part in all the operations that dealt with the “reoccupation” (as he calls it) of Srebrenica. Now as to whether he was physically present in the hoisting of the flag this is something that only Mr. Mladic knows (and perhaps Mr. Karadzic)!
DANIEL TOLJAGA: It is interesting that he publicly admitted being present himself “in all the military operations” related to the “re-occupation” of Srebrenica. Do you have any idea why Mr. Vitalis has not been investigated for possible war crimes?
TAKIS MICHAS: Because, as I have shown in my book, in Greece Serb actions during the war in Bosnia are not regarded as “crimes” but as “heroic deeds”. This applies to Srebrenica as well. No Greek government has made any statement at any time during the last 15 years explicitly condemning the killings at Srebrenica - this is a unique state of affairs for a European country.
DANIEL TOLJAGA: In the words of U.N. Judge Theodor Meron, who served as the President of the ICTY, Serbs - and I quote - “targeted for extinction the forty thousand Bosnian Muslims living in Srebrenica.” In your opinion, is Mr. Vitalis fully aware that the military operations he took part in resulted in the summary killings of more than 8,000 and the ethnic cleansing of approximately 30,000 people in July 1995? Is he aware that he took part in genocide?
TAKIS MICHAS: According to his own admissions, yes. However, just like Holocaust deniers, these people refuse to accept that mass killings took place in Srebrenica.
DANIEL TOLJAGA: Your book revealed for the first time the presence of Greek paramilitaries in Bosnia. Why has Mr. Vitalis waited so many years since the publication of your book to file a suit?
TAKIS MICHAS: This is an interesting question. Perhaps it has something to do with the fact that as I have hinted in other articles I am now in possession of confidential diplomatic documents that show the Greek authorities for the first time admitting the presence of Greek paramilitaries in Bosnia. Possibly they think that by putting pressure on me now they will prevent me publishing these documents. But this of course is only one explanation. There may be others.
DANIEL TOLJAGA: Mr. Vitalis has claimed that the operations of the Greek volunteers “were widely endorsed by Greek society because of the warm friendship that existed between Andreas Papandreou and Radovan Karadzic.” To what extent did this friendship suggest that the government may have been involved?
TAKIS MICHAS: Obviously it involves government in the sense of knowing, tolerating and endorsing the open recruitment of Greek citizens with the aim of fighting against the legally recognized government of Bosnia. It certainly implicates the government of PASOK under Andreas Papandreou.
DANIEL TOLJAGA: I remember, and you also referred to this in your book, that leading Greek judges had publicly refused to cooperate with the International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia (ICTY). Considering that your right to a fair trial may be seriously impaired by the extreme ultranationalist atmosphere in Greece and the fact that Mr. Vitalis has announced that he plans to call leading Greek nationalist politicians as witnesses, I would like to know whether you intend to seek support from prominent international organizations that specialize in the protection of journalistic freedom?
TAKIS MICHAS: I will certainly be trying to spread the word. Judging from the lawsuit they have filed against me, I guess that from now on they will also be making the glorification of the Serb war effort in Bosnia one of their campaign themes.
DANIEL TOLJAGA: Are you worried about the forthcoming trial?
TAKIS MICHAS: In any other European country this lawsuit would have been thrown out of court. But as I have said repeatedly Greece is not a normal European country. Given the spirit of extreme nationalism that permeates the country and the fact that Karadzic and Mladic are venerated as saints by the majority of the public and the political class, I have every reason to feel worried.
DANIEL TOLJAGA: Thank you for taking part in this interview. We will be keeping a close eye on the progress of your case.

Tuesday, August 04, 2009

«Οι Έλληνες συμμετείχαν στη σφαγή»

Χθεσινό (3/8/09) άρθρο της Frankfurter Allgemeiner Zeitung που αναμεταδόθηκε από την Ελληνική, Βοσνιακή και άλλες εκπομπές της Deutsche Welle. «Οι Έλληνες συμμετείχαν στη σφαγή», με αυτό τον τίτλο η Frankfurter Allgemeiner Zeitung επιγράφει ρεπορτάζ της, το οποίο αναφέρεται στο ρόλο Ελλήνων πολιτικών αλλά και πολιτών στη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα. Η εφημερίδα σημειώνει: «Στην αρχή πρώην ελεύθεροι σκοπευτές στην Ελλάδα παραδέχθηκαν δημόσια, ότι Έλληνες εθελοντές με την υποστήριξη της Αθήνας συμμετείχαν στον πόλεμο των Σέρβων στη Βοσνία και μάλιστα στη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα. Ο Σταύρος Βιτάλης, ο οποίος κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Βοσνία συντόνιζε ελληνικές δυνάμεις για την υποστήριξη των Σέρβων της Βοσνίας, παρέπεμψε μέσω ανακοίνωσης σε μια 'συμφωνία' με τη στρατιωτική ηγεσία των Σέρβων της Βοσνίας, σύμφωνα με την οποία όλοι οι Έλληνες εθελοντές θα ενσωματώνονταν στο σερβοβοσνιακό στρατό. Δεν θα τους επιτρεπόταν όμως να παίρνουν μέρος σε επιθετικές επιχειρήσεις. Αυτό ίσχυε και για τους ‘μάχες’ μέσα και έξω από τη Σρεμπρένιτσα για την ‘επανακατάκτηση’ της ζώνης προστασίας των ΗΕ από τους Σέρβους, τον Ιούλιο του 1995. Μετά την κατάκτηση της περιοχής από τα στρατεύματα του στρατηγού Μλάντιτς περισσότεροι από 7.000 άνδρες και έφηβοι μουσουλμάνοι δολοφονήθηκαν».

Πολιτική υποστήριξη Και η Frankfurter Allgemeiner Zeitung συνεχίζει : «Οι Έλληνες εθελοντές στη Βοσνία, σύμφωνα με τον Βιτάλη, δεν είχαν μόνο την υποστήριξη των συμπατριωτών τους από διάφορα κοινωνικά στρώματα, αλλά λόγω της ‘θερμής φιλίας’ ανάμεσα στον επί πολλά χρόνια πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου και τον τότε ηγέτη των Σέρβων Ράντοβαν Κάρατζιτς είχαν και την υποστήριξη πολιτικών. Κυρίως το ΠΑΣΟΚ, υποστήριζε τους Έλληνες εθελοντές, ισχυρίζεται ο Βιτάλης, μέλος του εθνικιστικού ‘Πανελλήνιου Μακεδονικού Μετώπου’, το οποίο αμφισβητεί την αναγνώριση της Μακεδονίας με το συνταγματικό της όνομα. Η ανακοίνωση μαζί με μια αγωγή για συκοφαντική δυσφήμηση εναντίον του γνωστού συγγραφέα Τάκη Μίχα είδαν το φως της δημοσιότητας. Ο Τάκης Μίχας ήδη το 2002 με τη δημοσίευση του βιβλίου του στις ΗΠΑ ‘Ανίερη Συμμαχία – Η Ελλάδα και η Σερβία του Μιλόσεβιτς’ είχε αποκαλύψει την εμπλοκή της Αθήνας σε εγκλήματα στα Βαλκάνια. Αφορμή για τη νέα αγωγή εναντίον του στάθηκε ένα άρθρο του στην Ελευθεροτυπία, το οποίο αναφερόταν στη ‘σφαγή’ στη Σρεμπρένιτσα. Σύμφωνα με πληροφορίες του Μίχα η Εισαγγελία θέλει τώρα να εξετάσει σαν μάρτυρες τότε επιφανείς πολιτικούς από το ΠΑΣΟΚ και την κυβερνώσα Νέα Δημοκρατία» .

Wednesday, June 03, 2009

Ψήφο στο «κόμμα των κουκουλοφόρων»

«Προτεραιότητες άμεσων μεταρρυθμίσεων» , επιγράφεται άρθρο του προέδρου της «Φιλελευθερης Συμμαχίας». Όχι μία, αλλά δύο φορές (!!!) σ’ αυτό το ευρωλιγούρικο κείμενο εξαγγέλλεται η κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου. Τέτοιο το μένος εναντίον αυτού του θεσμού!! Με τέτοιες πολιτικές απόψεις, η Νίκη Τζαβέλλα έχω τη γνώμη ότι δείχνει το δρόμο στον Ανδριανόπουλο, στο Μάνο και στους “νεροκουβαλητές” της «ΔΡΑΣΗΣ» και της «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ». Θα απαλλάσσονταν, έτσι, επιτέλους, ο λιμπεραλισμός στην Ελλάδα από την πολιτική τους παρουσία. Ψήφο, λοιπόν, στο «κόμμα των κουκουλοφόρων» στις ευρωεκλογές!! Ψήφο στο «ΣΥΡΙΖΑ». Δείτε: http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=3604 http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=2824 http://bourchas.blogspot.com/2007/03/blog-post.html http://bourchas.blogspot.com/2007/08/blog-post_31.html http://bourchas.blogspot.com/2007/07/barroso-european-union-is.html

Thursday, February 12, 2009

Κρίμα για την Ευρώπη...

Ο νεοφιλελεύθερος οικονομολόγος George Gilder στο βιβλίο του «Πλούτος και Φτώχεια» (εκδ. «Ροές, Αθήνα 1999, σελ. 425 επ.), γράφει:

«Αν ο αμερικανικός συντηρητισμός μπορέσει να συμβιβαστεί με το νόημα του χρέους, θα έχει επιτύχει ένα σχεδόν ανεπανάληπτο διανοητικό θρίαμβο»!

Αρχίζω να συμπαθώ τον Ομπάμα! Δεν φοβάται το χρέος και εμμένει στην φορολογική πολιτική του προηγούμενου προέδρου Μπους.

Συνεχίζει δηλαδή μια εξόφθαλμα λιμπεραλιστική οικονομική πολιτική που δεν υπάρχει κανείς λόγος να εγκαταλειφθεί. Δεν υπάρχει ούτε κρίση της πολιτικής, ούτε κρίση της αγοράς.

Υπάρχουν δωρεάν γεύματα στον καπιταλισμό. Μόνο οι λιμπερταριανοί και οι σοσιαλδημοκράτες δεν μπορούν να το αντιληφθούν αυτό. Δεν πρόκειται ποτέ να κατανοήσουν τι λένε άνθρωποι σαν τον Arthur Laffer ή τον George Gilder.

Κρίμα για την Ευρώπη, που δεν διδάχθηκε τίποτε!

Ο Κάρολος και «η πάλη του σπέρματος»

Σαν σήμερα πριν από 200 χρόνια γεννήθηκε ο Άγγλος φυσιοδίφης Κάρολος Δαρβίνος και φέτος είναι και η επέτειος 150 ετών από την έκδοση του βιβλίου του «Περί της Καταγωγής των Ειδών». Με αφορμή αυτή την επέτειο στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» ο φίλος «Κάρολος» από τη στήλη «η πάλη του σπέρματος» γράφει:
[Οι αντιδράσεις στις απόψεις του Δαρβίνου τότε, όπως και τώρα, δεν οφείλονταν μόνο στο γεγονός ότι παραμέρισε τον Θεό από τα ανθρώπινα τεκταινόμενα. Έκανε και μια άλλη εξίσου αιρετική πράξη: Υποστήριξε ότι η μελέτη του ανθρώπου θα αποτελούσε εφεξής μέρος της μελέτης του ζωικού βασιλείου, γιατί δεν μπορείς να καταλάβεις τον άνθρωπο αν δεν καταλάβεις τα άλλα έμβια όντα -από τους στενούς συγγενείς του, όπως ο χιμπατζής μέχρι τους πολύ μακρινούς συγγενείς του, όπως ο σολομός. Και αυτή φυσικά η άποψη προκάλεσε -και προκαλεί- θύελλα αντιδράσεων μεταξύ όσων θεωρούν ότι υπάρχει μια ποιοτική διαφορά μεταξύ του ανθρώπου και των ζώων -ότι δηλαδή ο άνθρωπος έχει κάνει μια ουσιαστική «υπέρβαση», που τον έχει αποκόψει οριστικά από το ζωικό βασίλειο.
Η θεωρία του Δαρβίνου μπορεί να συνοψιστεί σε μία μόνο λέξη: Αναπαραγωγή. Αυτός είναι ο ένας και μοναδικός στόχος της ανθρώπινης ύπαρξης. Επιβιώνουμε για να αναπαράγουμε -η επιβίωση είναι το μέσο για την αναπαραγωγή και όχι το αντίστροφο. «Τα σώματά μας είναι απλές μηχανές επιβίωσης» γράφει ο γνωστός καθηγητής Βιολογίας Richard Dawkins, «αυτόματα οχήματα τυφλά προγραμματισμένα να αποθηκεύουν τα μόρια -γονίδια- που θα περάσουν στις επόμενες γενιές. («Το εγωιστικό γονίδιο», εκδ. «Τροχαλία»).

Η«πάλη του σπέρματος» και όχι η πάλη των τάξεων είναι ο μηχανισμός που εξηγεί τη βασανιστική πορεία μας, που ξεκίνησε πριν από χιλιάδες χρόνια και μας έφερε από τη σαβάνα της Αφρικής στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες.

Γιατί μας αρέσει η ζάχαρη; Γιατί το μεγαλύτερο ποσοστό παιδοκτονιών το διαπράττουν οι θετοί γονείς; Γιατί οι άνδρες βρίσκουν ελκυστικές τις ξανθιές; Γιατί οι γυναίκες προτιμούν τους επιτυχημένους; Δικαιώνει ο δαρβινισμός την επιβίωση του ισχυρότερου; Οδηγεί η εξελικτική διαδικασία στον σοσιαλισμό ή στον φιλελευθερισμό; Είναι ο ρατσισμός φυσικό φαινόμενο; Γιατί υπάρχει οικογενειοκρατία στην πολιτική; Γιατί οι μουσικοί και οι τραγουδιστές έχουν περισσότερους ερωτικούς συντρόφους σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό; Γιατί οι άνθρωποι των πόλεων φοβούνται τα φίδια περισσότερο από τις πρίζες -παρότι πολύ περισσότεροι έχουν πεθάνει από τις πρίζες παρά από τα φίδια; Ποιο ήταν το πραγματικό νόημα της «Ιλιάδας»; Γιατί τρώμε «του σκασμού» στις γιορτές; Πού διαφέρει η ανδρική από τη γυναικεία ζήλια;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα στα οποία η νέα αυτή στήλη αυτή θα προσπαθήσει να δώσει απαντήσεις τις επόμενες εβδομάδες και τους επόμενους μήνες. Πάντοτε, φυσικά, από τη σκοπιά της «πάλης του σπέρματος».]