Tuesday, October 24, 2006

Με την πίστη πάντα ξεκινάς...!!

Μεταξύ άλλων γράφει ο Τάκης Μίχας σε παρέμβασή του στο e-rooster: [ορισμενα μελη της διοικουσας μας προετρεψαν να υπογραψουμε ακομα κι αν διαφωνουμε, με το επιχειρημα οτι η προκυρηξη μπορει να αλλαξει αργοτερα.Δεν πιστευουμε οτι προκεται για ενα επιχειρημα το οποιο ειναι λογικο η σε τελικη αναλυση φιλελευθερο.Δεν μπορεις να υπογραφεις μια αποψη που σε εκθετει στην ευρυτερη κοινωνια και αυριο ,οταν σε ρωτησουν για την υπογραφη σου να πεις οτι υπεγραψα το κειμενο επειδη ..ηξερα οτι θα αλλαξει !] Επειδή το ανωτέρω απόσπασμα με αφορά άμεσα θέλω να διευκρινίσω τα παρακάτω: Η παραπάνω προτροπή μου εμφορούνταν απλά μόνο από την πίστη μου στην ανάγκη πολικής εκπροσώπησης των φιλελεύθερων ιδεών στην Ελλάδα άμεσα. «Εδώ και τώρα»! Εκκρεμείς στην εφαρμογή πολιτικές ιδέες αποτελούν πολιτικό αμάρτημα! Η λογική επιχειρηματολογία για το ξεκίνημα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι απολύτως περιττή καθώς καταλήγει σε τραγέλαφο! Ερωτώ παραδείγματος χάριν, ο Τάκης Μίχας (ή οποιοσδήποτε άλλος) θα υπέγραφε την διακήρυξη αν μετά την προτεινόμενη από τον ίδιο μεθοδολογία λαμβάνονταν η απόφαση να διατηρηθούν τα επίμαχα γι’ αυτόν σημεία; Αγαπητοί μου φίλοι με την πίστη πάντα ξεκινάς και στην πορεία ανταμώνεσαι με την λογική! Ως προς την προτεινόμενη μεθοδολογία από τον Τάκη Μίχα έχω να πω ότι, εμπεριέχει ένα μεγάλο κακό και ένα μεγάλο καλό. Το μεγάλο καλό είναι ότι συμμετέχουν στο ξεκίνημα αμέσως 200-300 περίπου άνθρωποι. Το μεγάλο κακό είναι ότι ξεκινούν….χωρίς να πιστεύουν! Θα συμφωνούσα πλέον μαζί του, μόνο άν οι 200-300 ήταν αποφασισμένοι να κάνουν κόμμα, που θα λάβει μέρος στην επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση των εθνικών εκλογών. Αλλιώς το μόνο που απομένει για μένα και προτιμώ, είναι να συνεχιστεί η υφιστάμενη προσπάθεια, όπως ξεκίνησε. Τουλάχιστον όσοι συμμετέχουν μέχρι τώρα σ’ αυτή πιστεύουν και δεν διαπράττουν κανένα …πολιτικό αμάρτημα! Υ. Γ. Όπως πολλοί φίλοι ήδη θα γνωρίζουν, προχθές δήλωσα ότι παραιτούμαι από την ιδιότητα του μέλους της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής της «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ».

Wednesday, October 18, 2006

Είμαστε ακραίοι, είμαστε αλαζόνες, είμαστε μαζί με το Κοραή!

Έγραψε ο γνωστός συγγραφέας Νίκος Δήμου στο προσωπικό του blog αναφερόμενος στην ιδρυτική διακήρυξη της «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ».

«Nα διευκρινίσω ότι δεν συμφωνώ με την διακήρυξη της Φιλελεύθερης Συμμαχίας (ούτε με το ύφος ούτε με το περιεχόμενο) και δεν πρόκειται να την υπογράψω.

α) είναι ακραίοι και υπονομεύουν τις (ελάχιστες) πιθανότητές τους

β) είναι αλαζόνες - το αφ' υψηλού ύφος της διακήρυξης είναι απαράδεκτο.

γ) είναι λάθος μία διακήρυξη 16 σελίδων. Είχα συστήσει ένα σύντομο κείμενο - διακήρυξη αρχών - σε δύο σελίδες που θα διαβαζόταν...»

Παραθέτω, σε απάντηση στα όσα παραπάνω γράφει τούτους τους ακραίους και γεμάτους αλαζονεία λόγους του πρύτανη του νεοελληνικού Διαφωτισμού Αδαμάντιου Κοραή, του οποίου η προσωπογραφία αποτελεί το έμβλημα της«Φιλελεύθερης Συμμαχίας»:

(Α. Κοραής, Αλληλογραφία, τομ. Α΄: 1774-1798, επιμ. Κ. Θ. Δημαρά κ.ά., Αθήνα 1964, σσ. 100-101)

[…], δυναστεύει την σήμερον η αμάθεια, η κακία, η βία το ζορμπαλίκι, η αυθάδεια και η αναισχυντία, ότι αντί των Μιλτιάδων και Θεμιστοκλέων, τους οποίους ακόμη θαυμάζει η Ευρώπη, κυβερνώμεθα οίμι! Από ποίους; Ή από χαμάληδες και ντεβεντζήδες ή από βαρβάρους καλογερίσκους, χειροτέρους και απ’ αυτούς τους εξωτερικούς τυράννους […] Όταν ο δυστυχής Έλλην βλέπων ταύτα, συλλογισθή εκείνα, τότε […] η μελαγχολία μεταβάλλεται εις αγανάκτησιν και απόγνωσιν.

Μετά ταύτα, ναι το βροντοφωνάζουμε κ. Δήμου:

Είμαστε ακραίοι, είμαστε αλαζόνες, είμαστε μαζί με το Κοραή!

Είμαστε με λίγα λόγια κ. Δήμου αυτό, που λένε οι κατηγοροί σας, ότι είστε και εσείς! Γι' αυτό σας θέλουμε μαζί!

Tuesday, October 17, 2006

Ανδρέας Ανδριανόπουλος: «Τι απομένει;»

Ιδιαίτερα βαρυσήμαντες και καταλυτικές πιστεύω οι διαπιστώσεις του Ανδρέα Ανδριανόπουλου, που περιέχονται στο τελευταίο άρθρο του με τον τίτλο «Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ», και – κυρίως – η προτροπή του για το «τι δέον γενέσθαι».
Γράφει ο Ανδρέας χαρακτηριστικά:
«…ο Γιώργος δεν άλλαξε τελικά το κόμμα του κατ’ εξοχήν ελληνικού κρατικού παρεμβατισμού. Το Πασόκ του κρατισμού, της παροχολογίας και της αναζήτησης εύκολων λύσεων σε σύνθετα προβλήματα είναι δυστυχώς ακόμη εδώ. Και η νεωτερικότητα που έφερνε μαζί του ο Γιώργος χλόμιασε. Κάτω από τις ερπύστριες αυτού που λέγεται «βαθύ Πασόκ». Κάθε ημέρα που περνάει ο κόσμος των δυναμικών παρεμβάσεων για το μέλλον απομακρύνεται αντί να προσεγγίζει την δύσκαμπτη αξιωματική αντιπολίτευση. Το όραμα του 2004, των φιλελεύθερων δηλ. αλλαγών πάνω σε μια βάση σοσιαλδημοκρατικής κοινωνικής ευαισθησίας, δεν φαίνεται να υλοποιείται.
Τι απομένει; Μα τι άλλο από την απομάκρυνση από τα παραδοσιακά πολιτικά σχήματα και η οικοδόμηση μιας νέας πρωτοβουλίας για την κατάκτηση της ψυχής του ελληνικού λαού. Η χώρα πρέπει να βγει από το τέλμα. Να εγκαταλείψει το περιθώριο της κοινωνικής υπανάπτυξης και να εισβάλει στον σχεδόν κλειστό χώρο των κρατών – ηγετών. Δεν ταιριάζει στην Ελλάδα και τον λαό μας ο ρόλος του ουραγού. Πρέπει να δώσουμε, όσοι πιστεύουμε στην ανάγκη των αλλαγών, τα χέρια για να χτίσουμε τα θεμέλια του καινούργιου. Και να οδηγήσουμε την χώρα, τολμώντας τις ανατροπές που τόση ανάγκη έχει η κοινωνία, στον δρόμο της πρωτοπορίας.
Η ώρα έχει ήδη φθάσει. Ο λαός έχει πλέον τον λόγο…»

Friday, October 13, 2006

Με σημαία το πρόταγμα της ελευθερίας

Πώς επικρατεί η εντύπωση ότι μπορείς να γράψεις καλά όταν είσαι πλημμυρισμένος από αισθήματα; Σήμερα, τώρα, το βλέπω. Πρόκειται για μια μεγάλη αυταπάτη! Σήμερα είδε το φως της δημοσιότητας η ιδρυτική διακήρυξη της «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ». Μια πολιτική πρωτοβουλία πολιτών με σημαία το πρόταγμα της ελευθερίας και των ατομικών δικαιωμάτων, κατά των κυρίαρχων μοντέλων του εθνοτικού εθνικισμού, του παρεοκρατικού καπιταλισμού και της αντιφιλελεύθερης πολυσυλλεκτικότητας του ελληνικού πολιτικού φάσματος. Οραματίζόμουν και πίστευα σ’ αυτή την προσπάθεια πάρα πολλά χρόνια. Η πίστη μου αυτή με την δημιουργία τώρα της «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ» έγινε πλέον βεβαιότητα. Βεβαιότητα ότι η «μάχη» για τις φιλελεύθερες ιδέες στην Ελλάδα θα συνεχιστεί από όλους αυτούς τους νέους ανθρώπους, που είχα τη χαρά να γνωρίσω από κοντά κατά την δημιουργία της «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ» και που με έχουν καταπλήξει. Η χαρά μου, που φτάσαμε ως εδώ προσωπικά μου είναι αρκετή. Δεν πρόκειται να νιώσω μεγαλύτερη χαρά με την επιτυχία της πρωτοβουλίας. Για όσους έχουν βιώσει για χρόνια την αγωνία και τις απέλπιδες προσπάθειες για την δημιουργία και μόνο ενός φιλελεύθερου πολιτικού φορέα στην Ελλάδα η χαρά της σημερινής δημιουργίας του είναι ανυπέρβλητη. Η χαρά της επιτυχίας του νέου πολιτικού φορέα ανήκει στους νέους φιλελεύθερους. Μαζί οι φιλελεύθεροι ας επιδιώξουμε το στέριωμα του νέου πολιτικού φορέα. Προσωπικά εκείνο που προσδοκώ και εύχομαι, πλέον, είναι να δω τους νέους φιλελεύθερους, να γιορτάζουν την επιτυχία της «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ».

Friday, October 06, 2006

«Πώς θα μεταφράζατε τον libertarian στα Ελληνικά»;

Αναρωτήθηκε ο συγγραφέας Νίκος Δήμου σ’ ένα σχόλιο του στο προσωπικό του ημερολόγιο στο διαδίκτυο:

[Nikos Dimou said...

«Πανάσχημη πως θα μεταφράζατε τον libertarian στα Ελληνικά;»]

Του απέστειλα το παρακάτω σχόλιο:

[Ο πιο μαχητικός εκφραστής της θεωρίας του Αντιδιαφωτισμού ήταν ο ιερομόναχος Αθανάσιος Πάριος. Μιλούσε στα έργα του για «λιμπερτίνους», «αθεωτάτους κριτικούς» και «ιλλουμινάτα». Εξέφραζε την λύπη του επειδή ο «νόμος της χάριτος δεν συγχωρεί θάνατον την σήμερον» σε όσους κήρυτταν την «πολυθρύλητον και πολυτάραχον ελευθερίαν των δημοκρατικών».΄

Νομίζω ότι, αν ζούσε σήμερα αυτός ο ιδεολογικός πρόγονος του σημερινού αρχιεπισκόπου της ελλαδικής ορθόδοξης εκκλησίας θα απέδιδε κατ’ αναλογία και πολύ εύστοχα τη λέξη libertarian ως «Λιμπερταριανός».

Πάντως ο τίτλος «Libertinos» του προσωπικού μου blog οφείλεται σ’ αυτόν. Ελπίζω να με συγχωρέσει!!]

Tuesday, October 03, 2006

Μάγοι και φύλαρχοι του ελλαδικού εθνοεθνικισμού

«Tertio, videamus quid tolerantiae officium exigit ab iis qui a reliquo coetu et gente laica, uti loqui amant, charactere et munere aliquo ecclesiastico distinguuntur, sive sint epissscopi, sacerdotes, presbyteri, ministri, vel quocunque alio nomine veniant. De origine sive potestatis sive dignitatis clericae jam non est inquirendi locus ; hoc tamen dico : Undecunque orta est eorum authoritas, cum sit ecclesiastica, inter ecclesiae cancellos debet coerceri, nec ad res civiles quovis modo potest extendi, quandoquidem ipsa ecclesia a republica rebusque civilibus prorsus sejuncta est et separata. Fixi et immobiles sunt utrique limites. Caelum et terram, res disjunctissimas, miscet qui has duas societates, origine, fine, materia, toto caelo diversas velit confundere».

(Μετφ) «Τρίτον, ας δούμε τι απαιτεί το καθήκον της ανεξιθρησκείας απ’ αυτούς που διακρίνονται από τους υπόλοιπους ανθρώπους και τους λαϊκούς, όπως αρέσκονται να μας αποκαλούν, μέσω κάποιου εκκλησιαστικού γνωρίσματος και λειτουργήματος, είτε αυτοί είναι επίσκοποι, ιερείς, διάκονοι ή εμφανίζονται με οποιοδήποτε άλλο όνομα. Δεν είναι εδώ ο κατάλληλος τόπος για να ασχοληθούμε με την έρευνα γύρω από την καταγωγή είτε της εξουσίας ή του αξιώματος του κλήρου. Αλλά λέγω αυτό, ότι από οποιαδήποτε πηγή κι αν προέρχεται η εξουσία τους, εφόσον είναι εκκλησιαστική, οφείλει να περιορίζεται μέσα στα όρια της εκκλησίας, και δεν είναι δυνατόν με οποιονδήποτε τρόπο να εκτείνεται στα πολιτικά πράγματα, επειδή η ίδια η εκκλησία είναι απόλυτα χωρισμένη και διακριτή από την πολιτεία και τα πολιτικά πράγματα. Τα όρια και των δύο είναι σταθερά και αμετάβλητα. Αυτός που συγχέει αυτές τις δύο κοινωνίες αναμιγνύει τον ουρανό και τη γη, πράγματα τόσο ανόμοια και αντίθετα, που στην καταγωγή, το σκοπό και την ουσία τους είναι απολύτως διαφορετικά».

JOHN LOCKE (Epistola de Tolerantia)

Αυτά τα έγραφε ο Locke στα τέλη του 17ου αιώνα.

Παρά ταύτα, εμείς άραγε, βρισκόμαστε ως χώρα στον εικοστό πρώτο αιώνα και έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία;

Μα το προχθεσινό και συνεχώς επαναλαμβανόμενο τελετουργικό του Αγιασμού στη Βουλή για την έναρξη της νέας περιόδου της Ολομέλειας θυμίζει εκείνο μεταξύ φυλάρχων και μάγων της αφρικανικής ηπείρου! Το ίδιο και τα εγκαίνια των εκλογικών κέντρων των υποψηφίων δημάρχων και νομαρχών!

Πρέπει κάποτε να το αντιληφθούμε: Η ελλαδική ορθόδοξη εκκλησία στερείται οποιασδήποτε οικουμενικότητας, που έχει σχέση με το Ευαγγέλιο και το λόγο του Θεού και αποτελεί απλώς έναν τελετουργικό ολοκληρωτικό ιδεολογικοπολιτικό μηχανισμό, ο ρόλος του οποίου εξαντλείται αποκλειστικά και μόνο στην προάσπιση, επιβολή και διατήρηση του ελλαδικού εθνοεθνικισμού.

Όσο γρηγορότερα η Ορθοδοξία απαλλαγεί απ’ αυτό το καρκίνωμα, αποκαλύπτοντας τον ρόλο του, τόσο το καλύτερο για όλους.