Skip to main content

Ανδρέας Ανδριανόπουλος: «Τι απομένει;»

Ιδιαίτερα βαρυσήμαντες και καταλυτικές πιστεύω οι διαπιστώσεις του Ανδρέα Ανδριανόπουλου, που περιέχονται στο τελευταίο άρθρο του με τον τίτλο «Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ», και – κυρίως – η προτροπή του για το «τι δέον γενέσθαι».
Γράφει ο Ανδρέας χαρακτηριστικά:
«…ο Γιώργος δεν άλλαξε τελικά το κόμμα του κατ’ εξοχήν ελληνικού κρατικού παρεμβατισμού. Το Πασόκ του κρατισμού, της παροχολογίας και της αναζήτησης εύκολων λύσεων σε σύνθετα προβλήματα είναι δυστυχώς ακόμη εδώ. Και η νεωτερικότητα που έφερνε μαζί του ο Γιώργος χλόμιασε. Κάτω από τις ερπύστριες αυτού που λέγεται «βαθύ Πασόκ». Κάθε ημέρα που περνάει ο κόσμος των δυναμικών παρεμβάσεων για το μέλλον απομακρύνεται αντί να προσεγγίζει την δύσκαμπτη αξιωματική αντιπολίτευση. Το όραμα του 2004, των φιλελεύθερων δηλ. αλλαγών πάνω σε μια βάση σοσιαλδημοκρατικής κοινωνικής ευαισθησίας, δεν φαίνεται να υλοποιείται.
Τι απομένει; Μα τι άλλο από την απομάκρυνση από τα παραδοσιακά πολιτικά σχήματα και η οικοδόμηση μιας νέας πρωτοβουλίας για την κατάκτηση της ψυχής του ελληνικού λαού. Η χώρα πρέπει να βγει από το τέλμα. Να εγκαταλείψει το περιθώριο της κοινωνικής υπανάπτυξης και να εισβάλει στον σχεδόν κλειστό χώρο των κρατών – ηγετών. Δεν ταιριάζει στην Ελλάδα και τον λαό μας ο ρόλος του ουραγού. Πρέπει να δώσουμε, όσοι πιστεύουμε στην ανάγκη των αλλαγών, τα χέρια για να χτίσουμε τα θεμέλια του καινούργιου. Και να οδηγήσουμε την χώρα, τολμώντας τις ανατροπές που τόση ανάγκη έχει η κοινωνία, στον δρόμο της πρωτοπορίας.
Η ώρα έχει ήδη φθάσει. Ο λαός έχει πλέον τον λόγο…»

Comments

Popular posts from this blog

«Είναι το ευρώ ηλίθιε!»

Γιατί μόνον τα επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας είναι απαγορευτικά;

Γιατί το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο δανείζει με πολύ χαμηλά επιτόκια ουσιαστικά χρεοκωπημένες χώρες, όπως η Ιταλία και η Γαλλία; 
Μα γιατί αυτές οι χώρες είναι πολιτικά ισχυρές και έτσι μπορούν να εκβιάζουν το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο με κούρεμα των απαιτήσεών του. Μάλιστα, όταν ο Ντράγκι είπε, ότι θα κάνει τα πάντα για να σώσει το ευρώ, ουσιαστικά απείλησε με κούρεμα το διεθνές παρεοκρατικό κεφάλαιο.
Από τότε συμφωνήθηκε, μεταξύ αφενός διεθνούς χρηματοπιστωτικού παρεοκρατικού κεφαλαίου και αφετέρου Γαλλίας – Ιταλίας, η παγίωση και η διαιώνιση κατά το μέγιστο δυνατό βαθμό της υπάρχουσας μέχρι σήμερα κατάστασης. Το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο θα τις δάνειζε με πολύ χαμηλά επιτόκια, ενώ την ίδια ώρα οι ίδιες δεσμεύτηκαν να μην αυξάνουν έτι περαιτέρω τις δανειακές τους ανάγκες, δηλαδή να μην συνεχίσουν την πρότερη οικονομική τους πολιτική των παχιών αγελάδων. Η δε Γερμανία επικρότησε και στάθηκε στην άκρη ευτυχισμένη και ανακ…

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…