Skip to main content

"Ανθέλληνες" και "Αντισημίτες"

Στο βαθμό που αποδέχεται κανείς, ότι τα στοιχεία που συγκροτούν και προσδιορίζουν την ελληνική και την ισραηλινή πολιτική ταυτότητα (τη λεγόμενη «φαντασιακή κοινότητα» κατά τον ορισμό του Aderson) είναι ως επί το πλείστον εθνοτικά ή πολιτισμικά (θρησκεία, γλώσσα, κοινή γενεαλογία) και όχι πολιτικά (συνταγματικά δικαιώματα, κράτος δικαίου), δεν είναι απολύτως λογικό και εύλογο όσοι ισραηλινοί ή έλληνες δεν έχουν ή δεν αποδέχονται τα παραπάνω εθνοτικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά να χαρακτηρίζονται από τους υπόλοιπους ως «ξένο σώμα»;
Κατ’ ακολουθίαν δεν παρίσταται επίσης ως απολύτως λογικό και εύλογο, όσοι στρέφονται ή μάχονται εναντίον του παραπάνω ελληνικού και ισραηλινού εθνοτικοπολιτισμικού εθνικισμού να χαρακτηρίζονται ως «αντισημίτες» ή ως «ανθέλληνες»;
Βέβαια το να χαρακτηρίζεται κάποιος ως «ανθέλληνας» αποτελεί τίτλο τιμής γι’ αυτόν, στο βαθμό που αποκαλύπτει τα πλείστα όσα ιστορικά ψεύδη συγκρότησης του ελληνικού εθνοτικοπολιτισμικού εθνικισμού.
Τουναντίον το να χαρακτηρίζεται κάποιος ως «αντισημίτης», αποτελεί δίκαιη μομφή γι’ αυτόν στο βαθμό που το μόνο που ουσιαστικά πράττει είναι η απόδοση και η χρέωση στον ισραηλινό εθνοτικοπολιτισμικό εθνικισμό ιστορικών ψευδών περί ελέγχου της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος κλπ
Σίγουρα η έλευση του «ανώτατου σταδίου» του λιμπεραλισμού σημαίνει την κατάργηση της επιστήμης της εθνολογίας, όμως μέχρι τότε υπάρχει πολύς δρόμος.
Υ.Γ. Έχει απόλυτο δίκιο ο Τάκης Μίχας στη διένεξή του με το ΕΠΣΕ στο θέμα της ελευθερίας του λόγου και πολύ καλά κάνει αναδεικνύοντάς το. Νομικά, βέβαια, είναι απολύτως βάσιμες οι σχετικές απόψεις του ΕΠΣΕ.

Comments

Anonymous said…
ΜΠΟΥΡΧΑ ΖΕΙΣ ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ, ΘΑ ΓΡΑΦΤΕΙΣ ΜΗΟΩΣ ΣΤΗΝ ΟΑΚΚΕ ΤΩΡΑ?
OAKKE said…
Συνονοματε ανωνυμε πηηγαινε εδω να δεις τι παει να πει σχιζοφρενεια

http://anarchocapitalism.blogspot.com/
Anonymous said…
O ellhnikos liberalismos einai mia xamenh upo8esh an exei ekproswpous fanatikous
Νίκος said…
Λέτε για ιστορικά ψεύδη "περί ελέγχου της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής". Έχετε διαβάσει το άρθρο "The Israel Lobby", στο London Review of books;
http://www.lrb.co.uk/v28/n06/mear01_.html
Bourchas said…
Προς νικος
Δεν θυμάμαι!
Έχω γράψει όμως ένα σχετικό ποστ με τον τίτλο: "Συνομωσιολογίας το ανάγνωσμα" http://bourchas.blogspot.com/2006/07/blog-post_25.html
Περιέχει μάλιστα κι έναν ενδιαφέροντα, πιστεύω, διάλογο.
Bourchas said…
Προς νίκος
Μετά από μένα, όπως θα διαπιστώσετε και ο ίδιος από την αμέσως πιο πάνω παραπομπή μου στο "Συνομωσιολογίας το ανάγνωσμα", τελικά το είχα υπόψη μου το άρθρο που αναφέρετε!!

Popular posts from this blog

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…

Δικαιοσύνη και Πλάτων

«Άνευ μεν γαρ του καθόλου ουκ εστίν επιστήμην λαβείν» (Αριστοτέλης, Μεταφ. 1086 b 5)
1. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Αριστοτέλης, ένας ηθικολόγος, ένας ηθικός αναμορφωτής, ο Σωκράτης, ήταν εκείνος, που ενοχλούσε τους ανθρώπους εξαναγκάζοντάς τους, να σκεφτούν, να εξηγήσουν και να δώσουν λόγο για τις αρχές των πράξεών τους˙ συνήθιζε να τους υποβάλει ερωτήματα και οι απαντήσεις τους δεν τον ικανοποιούσαν εύκολα˙ ξεκινούσε κι ο Σωκράτης, όπως οι σοφιστές, από το υποκείμενο της γνώσης και έπειτα μόνο προχωρούσε προς το αντικείμενό της˙ το υποκείμενο ωστόσο της γνώσης συγκροτείται απ’ αυτόν και ως νους, δηλαδή όχι ως κάτι σχετικό, όχι ατομικά περιορισμένο, αλλά ως υποκείμενο που νοεί, ως λογικό υποκείμενο˙ «η γνώση προς την οποία κατευθύνεται το λογικό υποκείμενο δεν έγκειται στην αντίληψη που γεννούν οι αισθήσεις, αλλά στην έννοια, που τη γεννάει η λογική λειτουργία της συνείδησης» [1]. Ενώ, όμως, έτσι πραγματοποιήθηκε η διάκριση αισθητού και λογικού υποκειμένου, δεν πραγματοποιήθηκε και η δι…

Αντιπρόσωποι και εκπρόσωποι

Το ελληνικό Σύνταγμα ανήκει στην κατηγορία των συνταγμάτων εκείνων, που αναγνώρισαν μεν τα πολιτικά κόμματα (κομματική δημοκρατία), πλην όμως διατήρησαν τις αρχές της κλασσικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, με συνέπεια τη δημιουργία πολλών προβλημάτων, που αναφέρονται στις σχέσεις διατάξεων των δύο κατηγοριών. Η ευρύτατη σε έκταση και περιεχόμενο «συνταγματοποίηση» των πολιτικών κομμάτων στο ελληνικό σύνταγμα (όπως, άλλωστε, απαιτούσε η νέα συνταγματικοπολιτική πραγματικότητα) και η εκ παραλλήλου διατήρηση των διατάξεων των άρθρων 51§2 και 60§1, που συνταγματοποιούν το αντιπροσωπευτικό σύστημα και την ελεύθερη εντολή, τείνουν να προσλαμβάνουν έντονο συγκρουσιακό χαρακτήρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ το 1974 υπήρξε έντονη συζήτηση για το άρθρο 60§1 κατά τη διαδικασία ψηφίσεως του νέου Συντάγματος (υπήρξαν προτάσεις και από την τότε συμπολίτευση υπέρ της απαγόρευσης της δυνατότητας ανεξαρτητοποιήσεως και μεταστάσεως των βουλευτών με την προσθήκη τρίτης παραγράφου στο άρθρο 60), έκτο…