Skip to main content

Συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ μέχρι …

Αφορμή για τούτο το post υπήρξε ένα σχόλιο του συγγραφέα Νίκου Δήμου, το οποίο θεωρώ ότι εκφράζει τις σκέψεις και τους προβληματισμούς εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών ενόψει των εκλογών της 16ης Σεπτεμβρίου: [Ο/Η Nikos Dimou είπε... Για να ξαναγυρίσουμε στο θέμα μας: Κυκλοφορεί από bloggers μια γενική παραίνεση να "μαυρίσουμε" τα κόμματα εξουσίας ψηφίζοντας μικρά κόμματα. Έχει νόημα αυτό; Διότι "μικρά κόμματα" είναι και τα τρία κατ' εμέ απαράδεκτα: ΛΑΟΣ, ΚΚΕ, Δημοκρατική Αναγέννηση. (Να ενισχύσω τον Καταζαφέρη για να τιμωρήσω την Ν.Δ.; Προτιμώ να κόψω το χέρι μου...) Μένει ο ΣΥΡΙΖΑ (ρίζα ΚΚ) και τα γκρουπούσκουλα... Και το λευκό δεν μετράει. Αδιέξοδο! Mon Aug 27, 05:37:00 PM] Καταρχάς, η παραπάνω άποψη εκκινεί από την ορθή παραδοχή της πολιτικής αναποτελεσματικότητας και ανεπάρκειας του πολυσυλλεκτικού δικομματισμού, μέσω της απόϊδεολογικοποίησης και της προσπάθειας να ικανοποιηθούν και να συγκερασθούν όλα τα αιτήματα με προσφυγή σε εφήμερες και διαχειριστικές απλά πολιτικές πρακτικές, που δεν συνεπάγονται οποιοδήποτε πολιτικό κόστος για την πολυσυλλεκτική λειτουργία του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Ο φαύλος κύκλος στον οποίο οδηγεί το πολιτικό σύστημα η πολυσυλλεκτική λειτουργία των δύο «μεγάλων» κομμάτων καθίσταται έτσι παραπάνω από προφανής. Προφανή, όμως, καθίστανται και τα διλήμματα που θέτει σε κάθε καλόπιστο πολίτη, ο οποίος, μολονότι με αγανάκτηση διαπιστώνει τα σημερινά αδιέξοδα της νταβαντζίδικης εθνικιστικής κλεπτοκρατίας, που στήργμά του έχει ακριβώς τον πολυσυλλεκτικό δικομματισμό, εντούτοις λόγω της απέχθειας του για τις θέσεις των μικρών κόμματων (ο κρατισμός και ο εθνικισμός κυριαρχει σ’ αυτά στον υπέρτατο βαθμό) φοβάται να τιμωρήσει μαζί και τα δύο μεγάλα πολυσυλλεκτικά κόμματα, υπερψηφίζοντας τα μικρά. Κατά πόσο, όμως, είναι πραγματικά δικαιολογημένος, αυτός ο φόβος; Δεν θα έχουμε κυβέρνηση την επομένη των εκλογών, ισχυρίζονται. Απαντώ, ότι μπορούμε κάλλιστα να έχουμε μια παντοδύναμη κοινοβουλευτικά συγκυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Το παράδειγμα της Γερμανίας είναι, άλλωστε, υπαρκτό! Συγκυβέρνηση λοιπόν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, μέχρι να υπάρξει αυτοδύναμη κυβέρνηση της «Φιλελευθερης Συμμαχίας» με την κατίσχυση του λιμπεραλισμού στην Ελλάδα!

Comments

Popular posts from this blog

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…

«Είναι το ευρώ ηλίθιε!»

Γιατί μόνον τα επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας είναι απαγορευτικά;

Γιατί το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο δανείζει με πολύ χαμηλά επιτόκια ουσιαστικά χρεοκωπημένες χώρες, όπως η Ιταλία και η Γαλλία; 
Μα γιατί αυτές οι χώρες είναι πολιτικά ισχυρές και έτσι μπορούν να εκβιάζουν το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο με κούρεμα των απαιτήσεών του. Μάλιστα, όταν ο Ντράγκι είπε, ότι θα κάνει τα πάντα για να σώσει το ευρώ, ουσιαστικά απείλησε με κούρεμα το διεθνές παρεοκρατικό κεφάλαιο.
Από τότε συμφωνήθηκε, μεταξύ αφενός διεθνούς χρηματοπιστωτικού παρεοκρατικού κεφαλαίου και αφετέρου Γαλλίας – Ιταλίας, η παγίωση και η διαιώνιση κατά το μέγιστο δυνατό βαθμό της υπάρχουσας μέχρι σήμερα κατάστασης. Το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο θα τις δάνειζε με πολύ χαμηλά επιτόκια, ενώ την ίδια ώρα οι ίδιες δεσμεύτηκαν να μην αυξάνουν έτι περαιτέρω τις δανειακές τους ανάγκες, δηλαδή να μην συνεχίσουν την πρότερη οικονομική τους πολιτική των παχιών αγελάδων. Η δε Γερμανία επικρότησε και στάθηκε στην άκρη ευτυχισμένη και ανακ…