Skip to main content

Για να διατηρηθεί η ελπίδα!

«Η ψήφος στη Φιλελεύθερη Συμμαχία αποτελεί αποδοκιμασία της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ από τους πολίτες που αναγνωρίζουν ότι οι λύσεις δεν μπορούν να προέλθουν από αυτούς που ευθύνονται για τα σημερινά αδιέξοδα. Ταυτόχρονα, η ψήφος στη Φιλελεύθερη Συμμαχία αποτελεί αποδοκιμασία των αντιδημοκρατικών κομμάτων της άκρας δεξιάς και αριστεράς, δηλαδή όλων αυτών που θέλουν να εκμεταλλευτούν την διαμαρτυρία των Ελλήνων πολιτών για να προωθήσουν τον εθνικισμό και τον σκοταδισμό, τον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων και την κατάργηση της ελεύθερης αγοράς».
«Τα παιδιά» δείχνουν, να μαθαίνουν! Άλλωστε είναι και η μόνη πολιτική ελπίδα για την προώθηση του λιμπεραλισμού στην Ελλάδα. Όσο μακρύτερα από τις προηγούμενες προσκυνημένες εισοδιστικές πρακτικές του Μάνου, του Ανδριανόπουλου και λοιπών τόσο το καλύτερο.
Η πραγματική πολιτική αυτονομία και η πραγματική πολιτική ανεξαρτησία ήταν πάντοτε το πρώτο και μέγιστο ζητούμενο για τους λιμπεραλιστές στην Ελλάδα. Μόνο μέσω αυτής υπάρχει ελπίδα για τη χώρα. Όλα τα υπόλοιπα έπονται.
Καθήκον κάθε λιμπεραλιστή τούτη τη φορά, παρά τις όποιες ενστάσεις του, είναι να τους δώσει την ψήφο του. Για να διατηρηθεί η ελπίδα!

Comments

Κύριε Μπούρχα δείτε και μια άλλη άποψη:

www.hellenicdynamism.blogspot.com

Popular posts from this blog

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…

«Είναι το ευρώ ηλίθιε!»

Δικαιοσύνη και Πλάτων

«Άνευ μεν γαρ του καθόλου ουκ εστίν επιστήμην λαβείν» (Αριστοτέλης, Μεταφ. 1086 b 5)
1. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Αριστοτέλης, ένας ηθικολόγος, ένας ηθικός αναμορφωτής, ο Σωκράτης, ήταν εκείνος, που ενοχλούσε τους ανθρώπους εξαναγκάζοντάς τους, να σκεφτούν, να εξηγήσουν και να δώσουν λόγο για τις αρχές των πράξεών τους˙ συνήθιζε να τους υποβάλει ερωτήματα και οι απαντήσεις τους δεν τον ικανοποιούσαν εύκολα˙ ξεκινούσε κι ο Σωκράτης, όπως οι σοφιστές, από το υποκείμενο της γνώσης και έπειτα μόνο προχωρούσε προς το αντικείμενό της˙ το υποκείμενο ωστόσο της γνώσης συγκροτείται απ’ αυτόν και ως νους, δηλαδή όχι ως κάτι σχετικό, όχι ατομικά περιορισμένο, αλλά ως υποκείμενο που νοεί, ως λογικό υποκείμενο˙ «η γνώση προς την οποία κατευθύνεται το λογικό υποκείμενο δεν έγκειται στην αντίληψη που γεννούν οι αισθήσεις, αλλά στην έννοια, που τη γεννάει η λογική λειτουργία της συνείδησης» [1]. Ενώ, όμως, έτσι πραγματοποιήθηκε η διάκριση αισθητού και λογικού υποκειμένου, δεν πραγματοποιήθηκε και η δι…