Skip to main content

Ο Milton Friedman πίστευε πως ήταν «γιατρός»!

Ως γνωστόν, ο Milton Friedman για να διαδώσει τις οικονομικές του θεωρίες επισκέφθηκε μεταξύ άλλων και ανελεύθερα καθεστώτα, όπως της Χιλής, της Γιουγκοσλαβίας, της Νότιας Αφρικής, της Κίνας και της ΕΣΣΔ.

Για τις παραπάνω επισκέψεις του, ιδιαίτερα για εκείνη στη Χιλή, δέχτηκε ανελέητη κριτική: Τι δουλειά μπορεί να έχει ένας «λιμπεραλιστής διανοούμενος» να επισκέπτεται ανελεύθερα καθεστώτα και να συναντάται με πολιτικά αποβράσματα; Κοινωνικός επιστήμονας ήταν, δεν ήταν κανένας «γιατρός»!

Κι όμως! Ο Milton Friedman πίστευε πως ήταν «γιατρός»! Όπως ανόητα γράφει στα «Essays in Positive Economics»:

[Η θετική οικονομική επιστήμη είναι κατ’ αρχάς ανεξάρτητη από κάθε ηθική θέση ή τυπική κρίση… Ασχολείται μ’ «αυτό που είναι», όχι μ’ «αυτό που θα έπρεπε να είναι». Έργο της είναι να παρέχει ένα σύστημα γενικεύσεων που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κάνει σωστές προβλέψεις για τις συνέπειες κάθε μεταβολής των περιστάσεων. Η αποτελεσματικότητά της πρέπει να κρίνεται με βάση την ακρίβεια, την ευρύτητα και τη σύμπτωση με την εμπειρία των προβλέψεων που κάνει. Με λίγα λόγια, η θετική οικονομική επιστήμη είναι, ή μπορεί να είναι, μια «αντικειμενική» επιστήμη, όπως ακριβώς και η φυσική].

Υ.Γ. Δικαιολογημένα ο Ρ. Σωμερίτης στρέφεται κατά του Henry A. Kissinger (φυτευτή δικτατόρων και σφοδρού πολέμιου της εξωτερικής πολιτικής του προέδρου Bush που, ειρήσθω εν παρόδω, ανατρέπει δικτάτορες και στήνει κάλπες), σε σχετικό άρθρο του στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ». Άδικη, όμως, η επίκρισή του κατά της Μάγκυ, δεδομένου ότι ο Pinochet βοήθησε τα μέγιστα τη χώρα της στον πόλεμο των Φόκλαντς.

Comments

Anonymous said…
Ti kai an eswse thn aksiopistia tou Eleu8erou Kosmou sto Vietnam o Henry Kissinger, tote o kuriow Swmeritis koitaze pros ton uparkto

Popular posts from this blog

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…

«Είναι το ευρώ ηλίθιε!»

Δικαιοσύνη και Πλάτων

«Άνευ μεν γαρ του καθόλου ουκ εστίν επιστήμην λαβείν» (Αριστοτέλης, Μεταφ. 1086 b 5)
1. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Αριστοτέλης, ένας ηθικολόγος, ένας ηθικός αναμορφωτής, ο Σωκράτης, ήταν εκείνος, που ενοχλούσε τους ανθρώπους εξαναγκάζοντάς τους, να σκεφτούν, να εξηγήσουν και να δώσουν λόγο για τις αρχές των πράξεών τους˙ συνήθιζε να τους υποβάλει ερωτήματα και οι απαντήσεις τους δεν τον ικανοποιούσαν εύκολα˙ ξεκινούσε κι ο Σωκράτης, όπως οι σοφιστές, από το υποκείμενο της γνώσης και έπειτα μόνο προχωρούσε προς το αντικείμενό της˙ το υποκείμενο ωστόσο της γνώσης συγκροτείται απ’ αυτόν και ως νους, δηλαδή όχι ως κάτι σχετικό, όχι ατομικά περιορισμένο, αλλά ως υποκείμενο που νοεί, ως λογικό υποκείμενο˙ «η γνώση προς την οποία κατευθύνεται το λογικό υποκείμενο δεν έγκειται στην αντίληψη που γεννούν οι αισθήσεις, αλλά στην έννοια, που τη γεννάει η λογική λειτουργία της συνείδησης» [1]. Ενώ, όμως, έτσι πραγματοποιήθηκε η διάκριση αισθητού και λογικού υποκειμένου, δεν πραγματοποιήθηκε και η δι…