Skip to main content

Άντε… και υπουργός των Εξωτερικών!

Διάβασα την ακόλουθη «μικρή» είδηση στο in.gr: «Την παρέμβαση του Συνηγόρου του Καταναλωτή Γιάννη Αδαμόπουλου προκάλεσε το περιεχόμενο έντυπης διαφήμισης της εταιρείας Media Markt που δημοσιεύθηκε το Νοέμβριο 2006 και στην οποία εμφανίζονται αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι. Στη διαφήμιση, με την οποία αναγγέλλονται τα εγκαίνια καταστήματος, εμφανίζεται ο Σωκράτης με τη γνωστή ρήση του σε παραλλαγμένη μορφή: «Εν οίδα ότι... τέτοιες τιμές πουθενά δεν είδα». Επίσης, εμφανίζεται ο Διογένης να «συνεχίζει την αναζήτηση» με την επισήμανση: «Κορόιδο είμαι να μην ψάξω τη μεγαλύτερη ποικιλία;» Επιπλέον, στη διαφήμιση εμφανίζεται ο Πλάτων με το συνοδευτικό κείμενο: «Κορόιδο όποιος το χάσει!» Με επιστολή του, προς τον Πρόεδρο της Ένωσης Εταιρειών Διαφήμισης - Επικοινωνίας Μανώλη Παπαπολύζο, ο Συνήγορος του Καταναλωτή ζητά να συστήσει στην εν λόγω εταιρεία να μη προβεί στο μέλλον σε αντίστοιχες διαφημιστικές καταχωρήσεις. Ο Συνήγορος του Καταναλωτή τονίζει πως η διακωμώδηση προσωπικοτήτων του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού συνιστά υποβάθμιση της πολιτικής κληρονομιάς για την οποία κυρίως η χώρα μας είναι διεθνώς γνωστή». Πράγματι, η «αρχαιοελληνική κληρονομιά» είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την διεθνή παρουσία του Ανάδελφου Ελληνικού Έθνους και αποτελεί γι αυτό ζωτικής σημασίας πολιτικό κεφάλαιο. Μπόρεσε, έτσι λόγου χάριν, κατά το παρελθόν το Ανάδελφο Ελληνικό Έθνος με την διεθνή εκμετάλλευση του ιδεολογήματος περί συνέχειάς του «δια μέσω των αιώνων», να επιτύχει την διεθνή υποστήριξη για την ανεξαρτησία του και κατά το παρόν να αποτελεί μέλος της Ευρώπης που δημιούργησε κάποτε ο Διαφωτισμός. Τουτέστιν, ακόμα και λίκνο του Ουαχαμπισμού να ήταν σήμερα η Ελλάδα, θα αποτελούσε λόγω της «αρχαιοελληνικής κληρονομιάς» της εξέχων μέλος του παραπαίοντος σημερινού εθνικοσοσιαλιστικού οικοδομήματος, που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση! Κατακαημένη Τουρκία, που δεν θα γίνεις ποτέ «Ευρώπη», όπως η Βενετία (παρ’ ότι δεν υπάρχει γκραβούρα ή πίνακας της κοινωνικής ζωής της Βενετίας που να μην εμφανίζεται τουρμπάνι, βράκα ή ναργιλές)! Άξιος, λοιπόν ο μισθός του Συνηγόρου του Καταναλωτή και των Βοηθών του! Αριθ.2/16671/0022(ΦΕΚ Β΄ 425/01.04.2005) Καθορισμός αποδοχών του Συνηγόρου του Καταναλωτή και των δύο Βοηθών Συνηγόρων του Καταναλωτή. ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ- ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ Έχοντας υπόψη: 1. Τις διατάξεις: α) του άρθρου 29Α του Ν. 1558/1985 "Κυβέρνηση και Κυβερνητικά Όργανα", (ΦΕΚ 137 Α), όπως ισχύει. β) της παραγράφου 9 του άρθρου 2 του Ν. 3297/2004 "Συνήγορος του Καταναλωτή Ρύθμιση θεμάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ 259 Α). γ) Την υπ αριθμ. 14650/ΔΙΟΕ 85/17.3.2004 (ΦΕΚ 519 Β) απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών. δ) Τις διατάξεις του Ν. 3205/2003 (ΦΕΚ 297 Α), όπως εκάστοτε ισχύουν. 2. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις της παρούσας απόφασης προκαλείται δαπάνη για το έτος 2005 εκατόν πενήντα πέντε χιλιάδες ευρώ (155.000) και για την επόμενη πενταετία, για κάθε χρόνο διακόσιες δέκα χιλιάδες ευρώ (210.000), αποφασίζουμε: 1. Οι αποδοχές του Συνηγόρου του Καταναλωτή ορίζονται ίσες με το βασικό μισθό και τα πάσης φύσεως επιδόματα, παροχές και αποζημιώσεις που προβλέπονται για τον Πρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, από τις διατάξεις των άρθρων 32 και 33 του Ν. 3205/2003 "Μισθολογικές ρυθμίσεις λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου. Και άλλες συναφείς διατάξεις" (ΦΕΚ 297 Α), με χρονοεπίδομα 60%. 2. Οι αποδοχές των Βοηθών Συνηγόρων του Καταναλωτή ορίζονται ίσες με το βασικό μισθό και τα πάσης φύσεως επιδόματα, παροχές και αποζημιώσεις, που προβλέπονται για τον Σύμβουλο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, από τις διατάξεις των άρθρων 32 και 33 του Ν. 3205/2003 "Μισθολργικές ρυθμίσεις λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου. Και άλλες συναφείς διατάξεις" (ΦΕΚ 297 Α), με χρονοεπίδομα 60%. 3. Οι παραπάνω αποδοχές καταβάλλονται από τον προϋπολογισμό του υπουργείου Ανάπτυξης, όπως εγγράφονται και οι σχετικές για το σκοπό αυτό πιστώσεις και καταλογίζονται στον ΚΑΕ 373 του Φορέα 35 640. Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Αθήνα, 31 Μαρτίου 2005 ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΥΦΥΠ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ Π. ΔΟΥΚΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ Δ. ΣΙΟΥΦΑΣ

Comments

Anonymous said…
Στο παιδικο σου μυαλο που να καταλαβεις ρε τριχα τι ειναι η Ευρωπη. Αντε παρεα με τον Ραμσφελντ στον βοθρο τωρα

Popular posts from this blog

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…

«Είναι το ευρώ ηλίθιε!»

Δικαιοσύνη και Πλάτων

«Άνευ μεν γαρ του καθόλου ουκ εστίν επιστήμην λαβείν» (Αριστοτέλης, Μεταφ. 1086 b 5)
1. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Αριστοτέλης, ένας ηθικολόγος, ένας ηθικός αναμορφωτής, ο Σωκράτης, ήταν εκείνος, που ενοχλούσε τους ανθρώπους εξαναγκάζοντάς τους, να σκεφτούν, να εξηγήσουν και να δώσουν λόγο για τις αρχές των πράξεών τους˙ συνήθιζε να τους υποβάλει ερωτήματα και οι απαντήσεις τους δεν τον ικανοποιούσαν εύκολα˙ ξεκινούσε κι ο Σωκράτης, όπως οι σοφιστές, από το υποκείμενο της γνώσης και έπειτα μόνο προχωρούσε προς το αντικείμενό της˙ το υποκείμενο ωστόσο της γνώσης συγκροτείται απ’ αυτόν και ως νους, δηλαδή όχι ως κάτι σχετικό, όχι ατομικά περιορισμένο, αλλά ως υποκείμενο που νοεί, ως λογικό υποκείμενο˙ «η γνώση προς την οποία κατευθύνεται το λογικό υποκείμενο δεν έγκειται στην αντίληψη που γεννούν οι αισθήσεις, αλλά στην έννοια, που τη γεννάει η λογική λειτουργία της συνείδησης» [1]. Ενώ, όμως, έτσι πραγματοποιήθηκε η διάκριση αισθητού και λογικού υποκειμένου, δεν πραγματοποιήθηκε και η δι…