Skip to main content

CIA εναντίον Μπους

Γράφει ο Τάκης Μίχας στην χθεσινή "Ελευθεροτυπία", επικαλούμενος άρθρο στο «Foreign Affairs» (March/April 2006) του επικεφαλής της CIA για τη Μέση Ανατολή την περίοδο 2000-2005 Paul Pillar: «Ένα από τα ελάχιστα επιχειρήματα δικαιολόγησης της εισβολής στο Ιράκ τα οποία είχαν κάποιο στοιχείο αληθοφάνειας ήταν το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο η πληροφόρηση σχετικά με την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής και τη σχέση του Σαντάμ Χουσεΐν με την Αλ Κάιντα αποδείχθηκε μεν λανθασμένη αλλά ήταν η ίδια πληροφόρηση που είχαν κι άλλες δυτικές χώρες. Με άλλα λόγια η επέμβαση στο Ιράκ δεν ήταν μια προμελετημένη ενέργεια εκ μέρους της κυβέρνησης Μπους, προκειμένου να μεγιστοποιήσει πολιτικά και πιθανώς οικονομικά οφέλη, αλλά μια ενέργεια που βασίστηκε σε δικαιολογημένες ανησυχίες δυστυχώς όμως σε λάθος πληροφόρηση. Ομως ακόμα κι αυτό το επιχείρημα νομιμοποίησης της εισβολής, το οποίο δεν κουράζονται να επαναλαμβάνουν οι Αμερικανοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι, αποδεικνύεται ότι είναι ψευδές». Αδικεί, έχω τη γνώμη, τον Τάκη Μίχα η άκριτη αποδοχή των ισχυρισμών του Paul Pillar. Ο τελευταίος απασχόλησε για ένα και μόνο φεγγάρι την αμερικανική επικαιρότητα περί τα μέσα Φεβρουαρίου τρέχοντος έτους, όταν και έγινε γνωστό το σχετικό άρθρο του. Έκτοτε ουδείς ασχολήθηκε μαζί του. Δείτε σχετικά εδώ και εδώ. Για την αντίκρουση της γενικότερης φιλολογίας «περί ψευδών» σχετικά με το Ιράκ δείτε εδώ.

Comments

Popular posts from this blog

Άμεση ρήξη με τον αντιλιμπεραλιστικό μνημονιακό παρεοκρατικό καπιταλισμό και με τον διακομματικό εθνοεθνικισμό

Τα θρασύδειλα αντι-λιμπεραλιστικά μνημονιακά εθνοεθνίκια, πρώτα έφεραν την οικονομική καταστροφή της χώρας και τώρα την οδηγούν και σε νέα, εθνική αυτή τη φορά καταστροφή, οδηγώντας την χρεωκοπημένη και αποδυναμωμένη σε ένοπλη σύρραξη με την Τουρκία, αφού προηγουμένως την έχουν εξευτελίσει διεθνώς, θεωρώντας ανυπεράσπιστους και κατατρεγμένους ανθρώπους ως "ενεργή, σοβαρή, εξαιρετική και ασύμμετρη απειλή" κατά της χώρας, αναστέλλοντας και καταπατώντας βάναυσα την συνθήκη της Γενεύης για τους πρόσφυγες, διώκοντας τους, καταδικάζοντάς τους, φυλακίζοντάς τους και εξαπολύοντας ακόμα και δολοφονική βία εναντίον τους για την απώθησή τους, εν τέλει δε κατακρεουργώντας, έτσι, κάθε έννοια κράτους δικαίου στη χώρα. Κι αυτό, καθώς  ο διακομματικός εθνοεθνικισμός όλων υπόλοιπων κομμάτων της Βουλής, εκτός του ΜέΡΑ25 που διακηρύσσει ότι " το εθνικό δικαίωμα διαχείρισης των συνόρων μας θα το χρησιμοποιήσουμε για να δίνουμε καταφύγιο στους κατατρεγμένους", δεν βλέπει απέναντί

Αντιπρόσωποι και εκπρόσωποι

Το ελληνικό Σύνταγμα ανήκει στην κατηγορία των συνταγμάτων εκείνων, που αναγνώρισαν μεν τα πολιτικά κόμματα (κομματική δημοκρατία), πλην όμως διατήρησαν τις αρχές της κλασσικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, με συνέπεια τη δημιουργία πολλών προβλημάτων, που αναφέρονται στις σχέσεις διατάξεων των δύο κατηγοριών. Η ευρύτατη σε έκταση και περιεχόμενο «συνταγματοποίηση» των πολιτικών κομμάτων στο ελληνικό σύνταγμα (όπως, άλλωστε, απαιτούσε η νέα συνταγματικοπολιτική πραγματικότητα) και η εκ παραλλήλου διατήρηση των διατάξεων των άρθρων 51§2 και 60§1, που συνταγματοποιούν το αντιπροσωπευτικό σύστημα και την ελεύθερη εντολή, τείνουν να προσλαμβάνουν έντονο συγκρουσιακό χαρακτήρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ το 1974 υπήρξε έντονη συζήτηση για το άρθρο 60§1 κατά τη διαδικασία ψηφίσεως του νέου Συντάγματος (υπήρξαν προτάσεις και από την τότε συμπολίτευση υπέρ της απαγόρευσης της δυνατότητας ανεξαρτητοποιήσεως και μεταστάσεως των βουλευτών με την προσθήκη τρίτης παραγράφου στο άρθρο 60), έκ

«Πώς θα μεταφράζατε τον libertarian στα Ελληνικά»;

Αναρωτήθηκε ο συγγραφέας Νίκος Δήμου σ’ ένα σχόλιο του στο προσωπικό του ημερολόγιο στο διαδίκτυο: [Nikos Dimou said... «Πανάσχημη πως θα μεταφράζατε τον libertarian στα Ελληνικά;»] Του απέστειλα το παρακάτω σχόλιο: [Ο πιο μαχητικός εκφραστής της θεωρίας του Αντιδιαφωτισμού ήταν ο ιερομόναχος Αθανάσιος Πάριος. Μιλούσε στα έργα του για «λιμπερτίνους», «αθεωτάτους κριτικούς» και «ιλλουμινάτα». Εξέφραζε την λύπη του επειδή ο «νόμος της χάριτος δεν συγχωρεί θάνατον την σήμερον» σε όσους κήρυτταν την «πολυθρύλητον και πολυτάραχον ελευθερίαν των δημοκρατικών».΄ Νομίζω ότι, αν ζούσε σήμερα αυτός ο ιδεολογικός πρόγονος του σημερινού αρχιεπισκόπου της ελλαδικής ορθόδοξης εκκλησίας θα απέδιδε κατ’ αναλογία και πολύ εύστοχα τη λέξη libertarian ως «Λιμπερταριανός». Πάντως ο τίτλος «Libertinos» του προσωπικού μου blog οφείλεται σ’ αυτόν. Ελπίζω να με συγχωρέσει!!]