Skip to main content

Τα αποτελέσματα των εκλογών (μέρος ΙΙ)

Comments

Averell said…
Τι εννοούν οι κουκουβάγιες; Ενστικτωδώς νοιώθω ότι έχουν δίκαιο, αλλά δεν μπορώ να μέσα μου να προσδιορίσω πώς θα μπορούσε η Φιλελεύθερη Συμμαχία να απευθυνθεί στους επαναστάτες. Αναφέρεσθε σε μεθόδους προσέγγισης ή θέματα που προβλήθηκαν; Πώς, δηλαδή, θα μπορούσε να γίνει το αντίθετο από αυτό που λέτε, δηλαδή να απευθυνθούμε σε επαναστατημένους και όχι εξωνημένους;

(και δεν ξέρω αν όλο το 80% είναι εξωνημένοι ή, αντίστοιχα, αν το 20% είναι επαναστάτες)
Bourchas said…
Οι κουκουβάγιες λένε ότι το 80% είναι συστημική ψήφος και το 20% αντισυστημική ψήφος.
Η συστημική ψήφος είναι υπέρ του πολυσυλλεκτισμού του δικοματισμού, η ασυστημική εναντίον.
Η συστημική ψήφος στηρίζει την νταβαντζίδικη εθνικιστική κλεπτοκρατία.
Η αντισυστημική ψήφος αποτελεί πλήγμα εναντίον της.
Η αντισυστημική ψήφος περιλαμβάνει αυθεντικούς επαναστατημένους μικροαστούς που είναι ενταγμένοι σε κόμματα ιδεολογικοπολιτικά απολύτως διακριτά.
Η συστημική ψήφος περιλαμβάνει συμβιβασμένους μικροαστούς που δεν τους ενοχλεί απολύτως τίποτε και που είναι ενταγμένοι σε δύο προσοδοθηρικούς μηχανισμούς, που λυμαίνονται το δημόσιο χρήμα.
Οι θέσεις στο πολιτικό πρόγραμμα της "Φιλελεύθερης Συμμαχίας", άλλα και οι επιμέρους τοποθετήσεις στελεχών της σε διάφορα επίκαιρα πολιτικά ζητήματα για μένα παρίστανται ως αρκετά στρογγυλεμένες και σχεδόν καθόλου με γωνίες, όπως αρμόζει σε ένα προτοεμφανιζόμενο αντισυστημικό, με την παραπάνω έννοια, λιμπεραλιστικό κόμμα.
Ένα τέτοιο κόμμα με σαφή και καθαρό ιδεολογικοπολιτικό λόγο έχει απείρως μεγαλύτερες πιθανότητες και δυνατότητες να μεταπείσει έναν επαναστατημένο, όπως πιο πάνω, μικροαστό, παρά τους βολεμένους μικροαστούς (ψηφοφόρους και στελέχη) του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Popular posts from this blog

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…

«Είναι το ευρώ ηλίθιε!»

Γιατί μόνον τα επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας είναι απαγορευτικά;

Γιατί το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο δανείζει με πολύ χαμηλά επιτόκια ουσιαστικά χρεοκωπημένες χώρες, όπως η Ιταλία και η Γαλλία; 
Μα γιατί αυτές οι χώρες είναι πολιτικά ισχυρές και έτσι μπορούν να εκβιάζουν το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο με κούρεμα των απαιτήσεών του. Μάλιστα, όταν ο Ντράγκι είπε, ότι θα κάνει τα πάντα για να σώσει το ευρώ, ουσιαστικά απείλησε με κούρεμα το διεθνές παρεοκρατικό κεφάλαιο.
Από τότε συμφωνήθηκε, μεταξύ αφενός διεθνούς χρηματοπιστωτικού παρεοκρατικού κεφαλαίου και αφετέρου Γαλλίας – Ιταλίας, η παγίωση και η διαιώνιση κατά το μέγιστο δυνατό βαθμό της υπάρχουσας μέχρι σήμερα κατάστασης. Το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο θα τις δάνειζε με πολύ χαμηλά επιτόκια, ενώ την ίδια ώρα οι ίδιες δεσμεύτηκαν να μην αυξάνουν έτι περαιτέρω τις δανειακές τους ανάγκες, δηλαδή να μην συνεχίσουν την πρότερη οικονομική τους πολιτική των παχιών αγελάδων. Η δε Γερμανία επικρότησε και στάθηκε στην άκρη ευτυχισμένη και ανακ…