Skip to main content

Να τραβήξουν το αυτί του Ποντίφικα

Εύλογες οι οργισμένες αντιδράσεις μουσουλμάνων ανά τον κόσμο, που παρουσιάζουν ενδείξεις μετατροπής τους σε χιονοστιβάδα, καθώς κατά την επίσκεψή του στη Γερμανία, ο Πάπας κατήγγειλε εμμέσως, χρησιμοποιώντας τα λόγια του βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγου, τη σχέση του Ισλάμ με τη βία, ιδίως σε σχέση με τη τζιχάντ.

Μετά ταύτα, χρήσιμο είναι ορισμένοι στη Δύση να θυμηθούν την εχθρότητα του John Locke (θεμελιωτή του Διαφωτισμού, του πολιτικού φιλελευθερισμού και του δικαιώματος της ανεξιθρησκείας) προς τον Καθολικισμό.

Ο Locke στη «Δεύτερη Πραγματεία Περί Κυβερνήσεως» θεωρούσε τον Καθολικισμό ως «θρησκεία που είναι η προθυμότερη να εισαγάγει την απολυταρχία», ενώ στην «Epistola de Tolerantia», με την οποία θεμελιώνει την αρχή της θρησκευτικής ανοχής, εξαιρεί του δικαιώματος ανοχής όχι τους Εβραίους ή τους Μωαμεθανούς ή τους ειδωλολάτρες ιθαγενείς της Αμερικής, αλλά μόνο τους Καθολικούς, επειδή τους θεωρεί πολιτική ομάδα, της οποίας η νομιμοφροσύνη δεν ανήκει στην εθνική κοινότητα της χώρας τους, αλλά σε ένα ξένο ηγεμόνα, τον Πάπα της Ρώμης και επιπλέον, επειδή αρνούνται οι ίδιοι, όπου κυριαρχούν, το δικαίωμα της ανεξιθρησκείας στους άλλους. Σ’ ένα γράμμα του στον φίλο του Henry Stubbe, ο οποίος στην πρότασή του για την ανεξιθρησκεία περιελάμβανε και τους Καθολικούς, ο Locke έγραφε: «Ο μόνος ενδοιασμός που έχω είναι πώς η ελευθερία που παραχωρείς στους Ρωμαιοκαθολικούς μπορεί να συμβιβαστεί με την ασφάλεια του κράτους (που είναι ο σκοπός της κυβέρνησης), αφού δεν μπορώ να δω πώς αυτοί μπορούν ταυτόχρονα να υπακούουν σε δύο διαφορετικές εξουσίες που επιδιώκουν διαφορετικά συμφέροντα, ειδικότερα όταν αυτό που είναι καταστροφικό για τη δική μας περιβάλλεται με μια γνώμη περί αλάθητου και ιερότητας».

Δεδομένου ότι οι πιο πάνω, περιβεβλημένες με το αλάθητο και την ιερότητα, απόψεις του Βενέδικτου, μπορεί να αποδειχθούν καταστροφικές για τις σχέσεις της Δύσης με το Ισλάμ, καλό θα ήταν οι σημερινοί ηγέτες της Δύσης, να τραβήξουν το αυτί του Ποντίφικα. Θα ήταν τούτο μια καλή ευκαιρία για την αποκατάσταση των διαταραγμένων σχέσεων της Δύσης με το Ισλάμ.

Comments

Konon said…
Den ida kanenan evesthtito mousoulamno na kei omioma tou Osama binLaden otan sto onoma tou islam kirisi tin via.

weird :)
Roark said…
Αφού βγήκε και μίλησε για θρησκεία της βίας ο πάπας, οι ισλαμιστές για να αποδείξουν πόσο λάθος είχε, τον απείλησαν βόμβες και επιθέσεις! Και άδικο να είχε, δικαιώνεται!

Η Καθολική Εκκλησία έχει κάνει τεράστια βήματα από τον 17ο αιώνα προς τα μπρος. Αντίθετα το Ισλάμ φαίενται να ακολουθεί την ακριβώς αντίστροφη πορεία. Είμαι σίγουρος ότι αν σήμερα ζούσε ο Locke, θα αναγνώριζε ίσως ακόμα πιο δεικτικά τα προβλήματα του Ισλάμ.
Chrysotheras said…
Αγαπητέ,
δεν γνωρίζω εάν διάβασες ολόκληρο το λόγο του πάπα, αλλά εάν έκανες το κόπο θα έβλεπες ότι το κομβικό σημείο της επίμαχης ομιλίας ήταν:

"..Whoever would lead someone to faith needs the ability to speak well and to reason properly, without violence and threats... To convince a reasonable soul, one does not need a strong arm, or weapons of any kind, or any other means of threatening a person with death..."

και βασίζεται στο φιλοσοφικό αίτημα ότι:

"..The decisive statement in this argument against violent conversion is this: not to act in accordance with reason is contrary to God's nature."

όπου λογική (reason) είναι η ανθρώπινη έκφραση (εκπόρευση) του Θείου Λόγου ("εν αρχή ήν ο Λόγος...")

Συνεπώς η χρήση βίας για την διδασκαλία/διάδοση του Θείου Λόγου είναι ένα αυτοαναιρούμενο οξύμωρον! (contradiction of terms)

Εδώ θα έλεγα ότι το αίτημα αυτό συνάδει με την φιλελεύθερη λογική.
Επί πλέον δε τονίζει το σημείο συνάντησης της ελληνικής φιλοσοφίας με τη χριστιανική. Ενώ το Ισλάμ ουσιαστικά δέχεται ένα Θεό "παλαιού τύπου" (της Παλαιάς Εβραϊκής Διαθήκης) αιμοχαρή και με ανθρώπινα ελαττώματα.

Τα επακολουθήσαντα γεγονότα επαληθεύουν (ad contrario) του Λόγου το Αληθές.

Παραβλέποντας λοιπόν τυχόν πολιτικο-θρησκευτικές σκοπιμότητες, θα έλεγα ότι στην ομιλία του ο Pontifex όντως ..ΕΔΙΔΑΞΕ!
Bourchas said…
[«Οι σταυροφορίες προσέδωσαν την δυνατότητα ενός κοινού σημείου ανοχής μεταξύ Αράβων και Βυζαντινών έναντι του κοινού εχθρού που αντιμετώπιζαν, πράγμα που σημαίνει τον μείζονα εκείνον βαθμό ανεξιθρησκείας που επέτρεψε αργότερα την σύγκλιση των δύο θρησκειών στο ιστορικό μόρφωμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι σταυροφορίες έτσι κατάργησαν οποιοδήποτε ιδεολογικό περιεχόμενο του «ιερού πολέμου» του παρελθόντος (και επειδή τα πράγματα διεσαφήθησαν ήδη προ χιλίων ετών και επιβεβαιώθηκαν δια μιας πρακτικής πεντακοσίων, ασφαλώς δεν είναι επιστήμη το να γράφονται σήμερα «διατριβές» για τον «ιερό πόλεμο»…)]
(Γεράσιμος Κακλαμάνης, «Το Ανατολικόν Ζήτημα Σήμερα», σελ 334).
Κατόπιν τούτου, αναλογιστείτε και πάλι, πού μπορούν να μας οδηγήσουν οι δηλώσεις του Ποντίφικα, ενός σφοδρού πολέμιου μεταξύ άλλων της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρώπη με την επίκληση καθαρά εθνορατσιστικών λόγων. Δηλούν αυτά άραγε ότι, η «Καθολική Εκκλησία έχει κάνει τεράστια βήματα από τον 17ο αιώνα προς τα μπρος»;
Chrysotheras said…
Δεν υπάρχει ιερός πόλεμος...
Οι έννοιες είναι ενάντιες. Μπορεί να τους πήρε 800 χρόνια να το εννοήσουν αλλά τουλάχιστον φαίνεται ότι οι καθολικοί το κατάλαβαν. Το ισλάμ όμως μάλλον όχι...

Επίσης φαίνεται πως δεν εννοήσατε ότι το προηγούμενο σκεπτικό μου δεν αφορά το πολιτικο-θρησκευτικό επίπεδο της όποιας σκοπιμότητας της διάλεξης, αλλά το καθαρά εσωτερικό-φιλοσοφικό υπόβαθρό της.

Το επίπεδο της Αλήθειας.
Anonymous said…
Εξακολουθω να συνεχιζω να βρισκω πολυ περιεργη την κατα Μπουρχα εκδοση του φιλευθερισμου.

Popular posts from this blog

«Είναι το ευρώ ηλίθιε!»

Γιατί μόνον τα επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας είναι απαγορευτικά;

Γιατί το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο δανείζει με πολύ χαμηλά επιτόκια ουσιαστικά χρεοκωπημένες χώρες, όπως η Ιταλία και η Γαλλία; 
Μα γιατί αυτές οι χώρες είναι πολιτικά ισχυρές και έτσι μπορούν να εκβιάζουν το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο με κούρεμα των απαιτήσεών του. Μάλιστα, όταν ο Ντράγκι είπε, ότι θα κάνει τα πάντα για να σώσει το ευρώ, ουσιαστικά απείλησε με κούρεμα το διεθνές παρεοκρατικό κεφάλαιο.
Από τότε συμφωνήθηκε, μεταξύ αφενός διεθνούς χρηματοπιστωτικού παρεοκρατικού κεφαλαίου και αφετέρου Γαλλίας – Ιταλίας, η παγίωση και η διαιώνιση κατά το μέγιστο δυνατό βαθμό της υπάρχουσας μέχρι σήμερα κατάστασης. Το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο θα τις δάνειζε με πολύ χαμηλά επιτόκια, ενώ την ίδια ώρα οι ίδιες δεσμεύτηκαν να μην αυξάνουν έτι περαιτέρω τις δανειακές τους ανάγκες, δηλαδή να μην συνεχίσουν την πρότερη οικονομική τους πολιτική των παχιών αγελάδων. Η δε Γερμανία επικρότησε και στάθηκε στην άκρη ευτυχισμένη και ανακ…

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…