Skip to main content

Τα καμώματα του «Green Helmet»

Αντιγράφω από την σημερινή στήλη «Πρόσωπα & προσωπεία» του κ. Χρήστου Μιχαηλίδη στην εφημερίδα «της εθνικόφρονος αριστεράς των ημερών μας» (η φράση σε εισαγωγικά είναι παρμένη από βιβλίο του Γιάννη Γιαννουλόπουλου «Η ευγενής μας τύφλωσις», εκδ. «Βιβλιόραμα») :
«ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟ και προσβλητικό για το επάγγελμά του θεωρεί ο φωτορεπόρτερ κ. Δημήτρης Μεσσίνης, από τους πιο έμπειρους και καταξιωμένους στον κλάδο, υπεύθυνος του φωτογραφικού τομέα του πρακτορείου Ασοσιέιτεντ Πρες για τη νοτιοανατολική Ευρώπη, όσα υποστηρίζει ο Βρετανός blogger Ρίτσαρντ Νορθ στο www.eureferendum.blogspot.com».
Εν πρώτοις, ένα εύγε στον κ. Χρήστο Μιχαηλίδη. Εξ όσων γνωρίζω, είναι ο μόνος έλληνας δημοσιογράφος που έχει αναδείξει το σχετικό θέμα. Ο δε κ. Δημήτρης Μεσσίνης καλά θα κάνει, να είναι λιγάκι επιφυλακτικός στις εκτιμήσεις του. Οι «νόμιμες» σχιζοειδείς ανάγκες του καθενός μας αναμφίβολα παίζουν το ρόλο τους, όμως κι από μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό, να τις ελέγχουμε, ώστε να μη μας παρασύρουν.
Για τη δράση του επονομαζόμενου «Green Helmet» δείτε και το σημερινό βίντεο.

Comments

Popular posts from this blog

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…

«Είναι το ευρώ ηλίθιε!»

Δικαιοσύνη και Πλάτων

«Άνευ μεν γαρ του καθόλου ουκ εστίν επιστήμην λαβείν» (Αριστοτέλης, Μεταφ. 1086 b 5)
1. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Αριστοτέλης, ένας ηθικολόγος, ένας ηθικός αναμορφωτής, ο Σωκράτης, ήταν εκείνος, που ενοχλούσε τους ανθρώπους εξαναγκάζοντάς τους, να σκεφτούν, να εξηγήσουν και να δώσουν λόγο για τις αρχές των πράξεών τους˙ συνήθιζε να τους υποβάλει ερωτήματα και οι απαντήσεις τους δεν τον ικανοποιούσαν εύκολα˙ ξεκινούσε κι ο Σωκράτης, όπως οι σοφιστές, από το υποκείμενο της γνώσης και έπειτα μόνο προχωρούσε προς το αντικείμενό της˙ το υποκείμενο ωστόσο της γνώσης συγκροτείται απ’ αυτόν και ως νους, δηλαδή όχι ως κάτι σχετικό, όχι ατομικά περιορισμένο, αλλά ως υποκείμενο που νοεί, ως λογικό υποκείμενο˙ «η γνώση προς την οποία κατευθύνεται το λογικό υποκείμενο δεν έγκειται στην αντίληψη που γεννούν οι αισθήσεις, αλλά στην έννοια, που τη γεννάει η λογική λειτουργία της συνείδησης» [1]. Ενώ, όμως, έτσι πραγματοποιήθηκε η διάκριση αισθητού και λογικού υποκειμένου, δεν πραγματοποιήθηκε και η δι…