Skip to main content

Με αφορμή την επί του ΣΕΒ ομιλία του κ. Μάνου

Με αφορμή την ομιλία του κ. Στέφανου Μάνου για την συνταγματική αναθεώρηση στο ανοιχτό forum του ΣΕΒ το ακόλουθο σχόλιο:

Το άρθρο 16§1, εδ. 1 του Συντάγματος ορίζει ότι:

«Η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες».

Αυτή είναι η περισσότερο φιλελεύθερη από όλες τις υπόλοιπες διατάξεις του ισχύοντος Συντάγματος καθώς δεν περιέχει καν την επιφύλαξη του νόμου. Οι νομικοί αυτές τις διατάξεις του Συντάγματος τις χαρακτηρίζουμε «ανεπιφύλακτες».Η προτεινόμενη εκ μέρους σας αναθεώρηση στην κυριολεξία την εξαφανίζει!!Δεν ξέρω για την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, πάντως το ΚΚΕ και το ΛΑΟΣ θα χειροκροτούσαν ανεπιφύλαχτα την προτεινόμενη εκ μέρους σας τροποποίηση.Ευελπιστώ, ότι η προτεινόμενη εκ μέρους σας τροποποίησή της οφείλεται σε άγνοια της σημασίας της.

Λέτε, ακόμα, για το άρθρο 106 του ισχύοντος Συντάγματος: «Είναι ένα άρθρο που θα είχε ενδεχομένως θέση σε μια πολιτεία που θα είχε ως ευαγγέλιο τις δοξασίες του Λένιν. Η πρόταση μου στηρίζεται σε όσα προέβλεπε για τη σχέση κράτους και οικονομίας το Ευρωσύνταγμα που επικυρώθηκε σχεδόν ομοφώνως από την Ελληνική Βουλή πριν από ένα περίπου χρόνο».

Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι το άρθρο 106 του ισχύοντος Συντάγματος, ουσιαστικά δεν διαφέρει σε τίποτε από την προτεινόμενη εκ μέρους σας ρύθμιση, που αλιεύσατε από το καταψηφισθέν αντιφιλελεύθερο ευρωπαϊκό τερατουργήμα. Και τα δύο καθιερώνουν την Soziale Marktwirtscharft (socially committed free economy) του Ludwig Erhard, που έχει οδηγήσει όχι μόνο τη Γερμανία αλλά και ολόκληρη σχεδόν την Ευρωπαϊκή Ένωση στο σημερινό της οικονομικό χάλι.

Ας σημειωθεί ότι και ο Κώστας Καραμανλής στην πρώτη του κιόλας μετά τις εκλογές συνέντευξη του στην Corriere della Sera στις 8-3-2004 δήλωσε ένθερμος υποστηρικτής της Soziale Marktwirtscharft και του Adenauer!!

Comments

Popular posts from this blog

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…

«Είναι το ευρώ ηλίθιε!»

Δικαιοσύνη και Πλάτων

«Άνευ μεν γαρ του καθόλου ουκ εστίν επιστήμην λαβείν» (Αριστοτέλης, Μεταφ. 1086 b 5)
1. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Αριστοτέλης, ένας ηθικολόγος, ένας ηθικός αναμορφωτής, ο Σωκράτης, ήταν εκείνος, που ενοχλούσε τους ανθρώπους εξαναγκάζοντάς τους, να σκεφτούν, να εξηγήσουν και να δώσουν λόγο για τις αρχές των πράξεών τους˙ συνήθιζε να τους υποβάλει ερωτήματα και οι απαντήσεις τους δεν τον ικανοποιούσαν εύκολα˙ ξεκινούσε κι ο Σωκράτης, όπως οι σοφιστές, από το υποκείμενο της γνώσης και έπειτα μόνο προχωρούσε προς το αντικείμενό της˙ το υποκείμενο ωστόσο της γνώσης συγκροτείται απ’ αυτόν και ως νους, δηλαδή όχι ως κάτι σχετικό, όχι ατομικά περιορισμένο, αλλά ως υποκείμενο που νοεί, ως λογικό υποκείμενο˙ «η γνώση προς την οποία κατευθύνεται το λογικό υποκείμενο δεν έγκειται στην αντίληψη που γεννούν οι αισθήσεις, αλλά στην έννοια, που τη γεννάει η λογική λειτουργία της συνείδησης» [1]. Ενώ, όμως, έτσι πραγματοποιήθηκε η διάκριση αισθητού και λογικού υποκειμένου, δεν πραγματοποιήθηκε και η δι…