Skip to main content

Το ευρώ και οι πυλώνες της φασιστοειδούς παρεοκρατίας

Σε σημερινές του δηλώσεις ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος είπε μεταξύ άλλων:

"Είναι ώρα να μιλήσει ο λαός. Πέρα από τις στενές κομματικές επιλογές, οι επερχόμενες εκλογές είναι εκλογές-δημοψήφισμα. Όχι υπέρ ή κατά του μνημονίου, όπως θα ήθελαν μερικοί-μερικοί. Το πραγματικό διακύβευμα, το πραγματικό δίλημμα είναι Ευρώπη ή χάος. Μέσα στην Ευρώπη η δοκιμασία που περνάμε μπορεί να ξεπεραστεί. Έξω από την Ευρώπη ή φτώχεια θα είναι οριστική".

Εκατοντάδες χιλιάδες βιοτέχνες και ελεύθεροι επαγγελματίες ανταγωνίζονται μεταξύ τους στην Ελλάδα στα πλαίσια της οικονομίας της αγοράς προς όφελος του καταναλωτή και παλεύουν για την επιβίωσή τους μετά την πρωτοφανή φορομπηχτική καταιγίδα, που ενέσκηψε πάνω τους.

Οι κρατικοδίαιτοι έλληνες μεγαλοεπιχειρηματίες και οι μεγαλοεργολάβοι, μαζί με τους ολιγάρχες των τραπεζών, όλοι τους οικονομικά δεκανίκια και προϊόντα του εγχώριου φασιστοειδούς παρεοκρατικού καπιταλισμού των δύο πολιτικών συμμοριών του δικομματισμού, με ποιόν ακριβώς ανταγωνίζονται στην Ελλάδα;

Με κανέναν!

Το μεγάλο κεφάλαιο στην Ελλάδα σε απόλυτη συμπαιγνία με τον τεράστιο γραφειοκρατικό υπαλληλικό στρατό κατοχής της Ελλάδας, «…αυτό το φρικιαστικό παρασιτικό σώμα που τυλίγεται σαν δίχτυ γύρω από το σώμα της …κοινωνίας και φράζει όλους τους πόρους της» (Καρλ Μαρξ, «Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη), απλά και μόνο ονειρεύονται και προσδοκούν, ότι η Μέρκελ θα αποφασίσει, να ανακυκλώσει κάποια από τα πλεονάσματα του ευρωπαϊκού Βορρά με νέα πακέτα στήριξης προς την εγχώρια φασιστοειδή παρεοκρατία, υπό τη μορφή ενός νέου σχεδίου Μάρσαλ. Μονομερής κήρυξη ολοσχερούς στάσης πληρωμών και έξοδος από το ζουρλομανδύα της ευρωζώνης, θα σημάνει ανεπανόρθωτο πλήγμα και κατάρρευση των δύο πυλώνων της εγχώριας φασιστοειδούς παρεοκρατίας: Του μεγάλου κράτους και του μεγάλου κεφαλαίου.Γι αυτό και μάχονται λυσσασμένα για την παραμονή της Ελλάδας στο ζουρλομανδύα της ευρωζώνης.

Ο Άνταμ Σμιθ στον «Πλούτο των Εθνών» (IV.3.39) ακριβώς για κάτι τύπους σαν αυτούς του ΣΕΒ έγραψε ότι: “In every country it always is and must be the interest of the great body of the people to buy whatever they want of those who sell it cheapest. The proposition is so very manifest that it seems ridiculous to take any pains to prove it; nor could it ever have been called in question had not the interested sophistry of merchants and manufacturers confounded the common sense of mankind. Their interest is, in this respect, directly opposite to that of the great body of the people.” (Μτφ) «Σε κάθε χώρα πάντοτε πρέπει να επικρατεί το συμφέρον της μεγάλης μάζας των πολιτών να αγοράζουν ότι θέλουν και από όποιον το πουλάει φθηνότερα. Η πρόταση αυτή είναι τόσο φανερή που δεν αξίζει τον κόπο να προσπαθήσω να την αποδείξω. Ούτε ποτέ θα γεννιόταν η απορία για το ότι οι σοφιστείες των εμπόρων και των βιομηχάνων προκαλούσαν σύγχυση στον κοινό νου του ανθρώπινου γένους. Το προσωπικό τους όφελος είναι αντίθετο με εκείνο της μεγάλης μάζας των ανθρώπων».



.

Comments

Anonymous said…
Καλημέρα ή άλλη λύση , κατά τή γνώμη μου είναι νά διαλυθεί τελείως αύτό τό έκτρωμα πού λέγεται έλ. κράτος καί νά ήσυχάσουμε μιά καί καλή .
γιώργος -λευκαδα
George Bourchas said…
Δεν νομίζω, ότι η διάλυση αποτελεί λύση. Μπορεί, να λειτουργήσει! Αρκεί, να τηρηθούν οι προβλεπόμενες συνταγματικοπολιτικές διαδικασίες. Αρκεί το σύνταγμά μας και οι διαδικασίες του, να παραμείνουν αυτή τη φορά αλώβητες από την κρίση.
Anonymous said…
μακάρι νά λειτουργήσει άν καί προσωπικά είμαι άπαισιόδοξος .

Popular posts from this blog

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…

«Είναι το ευρώ ηλίθιε!»

Δικαιοσύνη και Πλάτων

«Άνευ μεν γαρ του καθόλου ουκ εστίν επιστήμην λαβείν» (Αριστοτέλης, Μεταφ. 1086 b 5)
1. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Αριστοτέλης, ένας ηθικολόγος, ένας ηθικός αναμορφωτής, ο Σωκράτης, ήταν εκείνος, που ενοχλούσε τους ανθρώπους εξαναγκάζοντάς τους, να σκεφτούν, να εξηγήσουν και να δώσουν λόγο για τις αρχές των πράξεών τους˙ συνήθιζε να τους υποβάλει ερωτήματα και οι απαντήσεις τους δεν τον ικανοποιούσαν εύκολα˙ ξεκινούσε κι ο Σωκράτης, όπως οι σοφιστές, από το υποκείμενο της γνώσης και έπειτα μόνο προχωρούσε προς το αντικείμενό της˙ το υποκείμενο ωστόσο της γνώσης συγκροτείται απ’ αυτόν και ως νους, δηλαδή όχι ως κάτι σχετικό, όχι ατομικά περιορισμένο, αλλά ως υποκείμενο που νοεί, ως λογικό υποκείμενο˙ «η γνώση προς την οποία κατευθύνεται το λογικό υποκείμενο δεν έγκειται στην αντίληψη που γεννούν οι αισθήσεις, αλλά στην έννοια, που τη γεννάει η λογική λειτουργία της συνείδησης» [1]. Ενώ, όμως, έτσι πραγματοποιήθηκε η διάκριση αισθητού και λογικού υποκειμένου, δεν πραγματοποιήθηκε και η δι…