Skip to main content

Το αισθητικώς σύνθετο

Έγραφε ο συγγραφέας Γεράσιμος Κακλαμάνης στο βιβλίο του ΤΟ «ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ» ΣΗΜΕΡΑ (σελ. 184-185):
[Ο Καζανόβας (που είναι λιγώτερο εραστής απ’ όσο θέλει να παρουσιάζεται) στο πρώτο μέρος των απομνημονευμάτων του, όπου περιγράφονται οι αρχές των ερωτικών του εμπειριών στην Τουρκία, και ιδίως η ανεπαναλήπτως δοσμένη πολυσύνθετη κοινωνία της Κέρκυρας, αναφέρει αναλυτικά τις συνομιλίες του με τον φίλο του Γιουσούφ, στην προσπάθειά του τελευταίου να τον προσηλυτίση. Στην συζήτησή τους περί Θεού, ο Γιουσούφ τον ερωτά: μπορείς να μου αποδείξης ότι το 3 (εννοώντας την τρισυπόστατη φύση του χριστιανικού Θεού) δεν είναι σύνθετο; Για τον Γιουσούφ ο Θεός είναι μονάδα «απλή και ασύνθετη». Αλλά στην φιλοσοφία, δηλαδή συγκεκριμένα στον νεοπλατωνισμό, η έννοια του απλού δεν είναι αυτή του κοινού νου και της χημείας, ήτοι του μη δυναμένου να διαιρεθή παραπέρα, αλλά η ανώτερη εκείνη μορφή συνθετότητας που μεταβάλλεται σε νοητική ή αισθητική κατηγορία. Σε κάτι δηλαδή που δεν μπορεί να διαιρεθή χωρίς να χαλάσει ή να πάψη να υπάρχη. Στις Εννεάδες του ο Πλωτίνος δίνει τους αναβαθμούς αυτής της συνθετότητας, αρχίζοντας από το μηχανικώς σύνθετο, το οργανικώς σύνθετο και καταλήγοντας στο αισθητικώς σύνθετο, όπως είναι η ομορφιά. Η έννοια του ωραίου δεν μπορεί να αναλυθή ποσοτικώς στα συστατικά της χωρίς να χαλάση, διότι είναι ψυχική κατηγορία. Την ίδια έννοια της αδιαίρετης συνθετότητας του απλού υιοθετεί και ο Λάϊμπνιτς στις Μονάδες, την ίδια δε διαδικασία ακολουθεί και ο δρόμος της τεχνολογικής παραγωγής. Ένα σύγχονο ρολόϊ με μπαταρία είναι πολύ «απλούστερο» σε σχέση με ένα μηχανικό ρολόϊ του παρελθόντος, διότι περιέχει μιαν ανώτερη συνθετότητα και λιγώτερο διαιρετή από το άλλο.]
Ο μπάρμπα-Χρήστος ο Τσώλης από τις αρχές τις δεκαετίας του 1960 άρχισε να εμπορεύεται και να μαστορεύει μηχανάκια Kreidler Florett.
Μ' αυτά τα μηχανάκια υπήρξε ταυτισμένος μια ολόκληρη ζωή. Όταν στις αρχές τις δεκαετίας του 1980 η Kreidler έκλεισε, απογοητεύτηκε τόσο πολύ, που λίγο έλειψε, να κλείσει το μαγαζί του, καθώς δεν τον ευχαριστούσε καθόλου, να μαστορεύει εφεξής τα «γιαπωνέζικα», που είχαν κυριαρχήσει στην αγορά. Εξακολουθεί δε ακόμα να τους γυρίζει την πλάτη, όπως και στην φωτογραφία. Η ανώτερη μηχανική συνθετότητα των «γιαπωνέζικων» εξακολουθεί να μην τον εντυπωσιάζει και να μην τον συγκινεί, όπως η Kreidler Florett.
Να όμως, που προσπαθεί και τα καταφέρνει, να ταιριάξει περίφημα την ανώτερη μηχανική συνθετότητα που εκφράζει το αεροπλανάκι, με την κατώτερη μηχανική συνθετότητα της δικής μου Kreidler Florett μοντέλο του 1964, που ανακατασκευάζει.
Επειδή πέτυχε το αισθητικώς σύνθετο, που είναι η ομορφιά!

Comments

Popular posts from this blog

«Είναι το ευρώ ηλίθιε!»

Γιατί μόνον τα επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας είναι απαγορευτικά;

Γιατί το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο δανείζει με πολύ χαμηλά επιτόκια ουσιαστικά χρεοκωπημένες χώρες, όπως η Ιταλία και η Γαλλία; 
Μα γιατί αυτές οι χώρες είναι πολιτικά ισχυρές και έτσι μπορούν να εκβιάζουν το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο με κούρεμα των απαιτήσεών του. Μάλιστα, όταν ο Ντράγκι είπε, ότι θα κάνει τα πάντα για να σώσει το ευρώ, ουσιαστικά απείλησε με κούρεμα το διεθνές παρεοκρατικό κεφάλαιο.
Από τότε συμφωνήθηκε, μεταξύ αφενός διεθνούς χρηματοπιστωτικού παρεοκρατικού κεφαλαίου και αφετέρου Γαλλίας – Ιταλίας, η παγίωση και η διαιώνιση κατά το μέγιστο δυνατό βαθμό της υπάρχουσας μέχρι σήμερα κατάστασης. Το διεθνές χρηματοπιστωτικό παρεοκρατικό κεφάλαιο θα τις δάνειζε με πολύ χαμηλά επιτόκια, ενώ την ίδια ώρα οι ίδιες δεσμεύτηκαν να μην αυξάνουν έτι περαιτέρω τις δανειακές τους ανάγκες, δηλαδή να μην συνεχίσουν την πρότερη οικονομική τους πολιτική των παχιών αγελάδων. Η δε Γερμανία επικρότησε και στάθηκε στην άκρη ευτυχισμένη και ανακ…

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…