Skip to main content

«Νόαμ Τσόμσκι και φιλελευθερισμός»

Όταν ο «αναθεματισμένος» Noam Chomsky υποστηρίζει:

“All of this would have been completely intelligible to the founders of classical liberalism, people like Wilhelm von Humboldt, for example, who inspired John Stuart Mill, and who very much like his contemporary Adam Smith regarded creative work freely undertaken in association with others as the core value of a human life. So if a person produces an object on command, Humboldt wrote, we may admire what he did but we will despise what he is, not a true human being who acts on his own impulses and desires. The bought priesthood have the task of undermining these values and destroying them among people who sell themselves on the labour market. For similar reasons, Adam Smith warned that in any civilised society governments would have to intervene to prevent the division of labour from turning people into "creatures as stupid and ignorant as it's possible for a human being to be." He based his rather nuanced advocacy of markets on the thesis that if conditions were truly free, markets would lead to perfect equality. That was their moral justification. All of this has been forgotten by the bought priesthood, who have a rather different tale to tell”.

Τότε είναι απολύτως δικαιολογημένη η περιέργεια ως κίνητρο για κάθε λιμπεραλιστή να εντρυφήσει στο τμήμα εκείνο της πολιτικής σκέψης του Noam Chomsky που έχει ως άξονα αναφοράς τον λιμπεραλισμό και μάλιστα τον κλασικό λιμπεραλισμό του 18ου αιώνα.

Ο δημοσιογράφος Τάκης Μίχας με το βιβλίο του, που εκδόθηκε αυτές τις μέρες, με τον τίτλο «Νόαμ Τσόμσκι και φιλελευθερισμός Μία κριτική ανάλυση», εκδ. ΚΡΙΤΙΚΗ, (Σειρά: ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, Τιμή € 15,00, Σελ. 304, ISBN: 978-960-218-516-2), επιχειρεί, να ικανοποιήσει αυτή την περιέργεια.

Comments

Anonymous said…
Ο Μιχας εχει πολυ μοιχευμενη οψη της Ελλαδως (φακελακι). Ο Μιχας μαλων μονο
ξερει δημοσιους υπαλληλους που δεν παν σε ιδιοτικα σχολεια η νοσοκομεια.
Πως εξειγει την φροντιστηριομανια τον Ιαπονων; Στην Αμερικη, οι Ελληνες, οι
Εβραιοι, οι Κορεατες κλπ παν στα φροντιστιρια. Ο Ελλην χαρακτηριζετε διεθνως
απο τον φανατισμο του για τη μορφοση. Μονο ενας που λατρευει τον Παπα Ρωμης
μπορει να μη το ξερει. Περυσι τα παπομουτρα του Γωλ Στρητ Τζωρναλ ξεχασαν
οτι ο προεδρος Τζεφερσον πηρε την Τριπολη Λυβης με Ελληνες συμαχους. Σβηνουν
της βαθεις Ελληνιστηκες ριζες της ΗΠΑ. Αφου ο Μιχας τα εχει βαλει με τους
Σερβους, αραγε ειναι παπακι, οπαδος του Παπα. Δεν πρεπει να ειναι Καθωλικος.
Πολοι Ελληνες μησουν τοσο την Ελλαδα που μιμουντε οτι ερχετα απο την Ρωμη,
χωρης να γνωριζουν οτι οι Ιταλοι ειναι διεθνως γνωστοι για την αμαορφοσια
τους αφου στην Αμερικη μαλιστα τους λεγουν οτι μιαζουν τους μαυρους.
Οταν πηγε ο Παπας στον Βαρθομομαιο, η Καθωληκοι Ελλαδως καυχοταν οτι οι
Πολονεζες και Φιλιπινεζες θα κατακτησουν την Ελλαδα με γαμο οπος
πηραν και την ταχα ομογενεια Αμερικης.
Όσοι ενδιαφέρονται να διαβάσουν άρθρα του Νόαμ Τσόμσκι στα ελληνικά μπορούν να βρουν μερικά εδώ

Popular posts from this blog

Μανιφέστο «Λιμπεραλιστικής Τάσης του DiEM25» (Ενάντια στον Νεοφασιστικό Υπαρκτό Καπιταλισμό)

1. Το μόνο «φάντασμα» που πλανιόταν και πλανιέται κάθε φορά πάνω από τις εκάστοτε κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις της ανθρωπότητας είναι το «φάντασμα» του Λιμπεραλισμού. 
Κάθε φορά δε, στο ιστορικό διάβα, ο Λιμπεραλισμός, άλλοτε εξεγερμένος κι άλλοτε αμυνόμενος, κατατρόπωνε αυτές τις κατεστημένες αναχρονιστικές δυνάμεις. Τέτοια, μάλιστα, διεφάνη η επικυριαρχία του το σύντομο χρονικό διάστημα πριν το 2008, ώστε να γίνει λόγος, ακόμα και, για το «Τέλος της Ιστορίας»!

Φευ! Επρόκειτο, απλά και μόνο, για το τέλος του διαστροφικού «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αμέσως μετά κορυφώθηκε η πρωτοφανής ανάδυση, αφενός μεν του (επίσης) διαστροφικού «υπαρκτού καπιταλισμού», που αποκαλείται διεθνώς “crony capitalism” («παρεοκρατικός καπιταλισμός»), με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό, αφετέρου δε του νεοφασισμού, με δεσπόζουσα έκφανσή του έναν (επίσης) διεθνοποιημένο πολιτισμικό εθνικισμό.
2. α) «Η υπέρβαση των δικαίων ορίων της ιδιοκτησίας δεν συνίσταται στο μέγεθο…

Δικαιοσύνη και Πλάτων

«Άνευ μεν γαρ του καθόλου ουκ εστίν επιστήμην λαβείν» (Αριστοτέλης, Μεταφ. 1086 b 5)
1. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Αριστοτέλης, ένας ηθικολόγος, ένας ηθικός αναμορφωτής, ο Σωκράτης, ήταν εκείνος, που ενοχλούσε τους ανθρώπους εξαναγκάζοντάς τους, να σκεφτούν, να εξηγήσουν και να δώσουν λόγο για τις αρχές των πράξεών τους˙ συνήθιζε να τους υποβάλει ερωτήματα και οι απαντήσεις τους δεν τον ικανοποιούσαν εύκολα˙ ξεκινούσε κι ο Σωκράτης, όπως οι σοφιστές, από το υποκείμενο της γνώσης και έπειτα μόνο προχωρούσε προς το αντικείμενό της˙ το υποκείμενο ωστόσο της γνώσης συγκροτείται απ’ αυτόν και ως νους, δηλαδή όχι ως κάτι σχετικό, όχι ατομικά περιορισμένο, αλλά ως υποκείμενο που νοεί, ως λογικό υποκείμενο˙ «η γνώση προς την οποία κατευθύνεται το λογικό υποκείμενο δεν έγκειται στην αντίληψη που γεννούν οι αισθήσεις, αλλά στην έννοια, που τη γεννάει η λογική λειτουργία της συνείδησης» [1]. Ενώ, όμως, έτσι πραγματοποιήθηκε η διάκριση αισθητού και λογικού υποκειμένου, δεν πραγματοποιήθηκε και η δι…

Αντιπρόσωποι και εκπρόσωποι

Το ελληνικό Σύνταγμα ανήκει στην κατηγορία των συνταγμάτων εκείνων, που αναγνώρισαν μεν τα πολιτικά κόμματα (κομματική δημοκρατία), πλην όμως διατήρησαν τις αρχές της κλασσικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, με συνέπεια τη δημιουργία πολλών προβλημάτων, που αναφέρονται στις σχέσεις διατάξεων των δύο κατηγοριών. Η ευρύτατη σε έκταση και περιεχόμενο «συνταγματοποίηση» των πολιτικών κομμάτων στο ελληνικό σύνταγμα (όπως, άλλωστε, απαιτούσε η νέα συνταγματικοπολιτική πραγματικότητα) και η εκ παραλλήλου διατήρηση των διατάξεων των άρθρων 51§2 και 60§1, που συνταγματοποιούν το αντιπροσωπευτικό σύστημα και την ελεύθερη εντολή, τείνουν να προσλαμβάνουν έντονο συγκρουσιακό χαρακτήρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ το 1974 υπήρξε έντονη συζήτηση για το άρθρο 60§1 κατά τη διαδικασία ψηφίσεως του νέου Συντάγματος (υπήρξαν προτάσεις και από την τότε συμπολίτευση υπέρ της απαγόρευσης της δυνατότητας ανεξαρτητοποιήσεως και μεταστάσεως των βουλευτών με την προσθήκη τρίτης παραγράφου στο άρθρο 60), έκτο…