Skip to main content

Οι Λιμπερταριανοί και ο Πόλεμος

Ιδιαίτερα αξιόλογο το σημερινό άρθρο του Randy E. Barnett με τον τίτλο «Libertarians and the War» και τον υπότιτλο «Ron Paul doesn't speak for all of us». Γράφει σχετικά:
[When it comes to foreign policy, libertarians' severe skepticism of government planning in the domestic arena carries over to the government's ability to accomplish anything positive through foreign aid, whether economic or military--a skepticism they share with most Americans. All libertarians, I suspect, oppose military conscription on principle, considering it involuntary servitude. To a libertarian, any effort at "nation building" seems to be just another form of central planning which, however well-motivated, is fraught with unintended consequences and the danger of blowback. And, like most everyone, libertarians oppose any war of aggression. In all these regards, Mr. Paul is a mainstream libertarian.
But like all libertarians, even Mr. Paul believes in the fundamental, individual right of self-defense, which is why libertarians like him overwhelmingly support the right to keep and bear arms. And most also believe that when the territory of the U.S. is attacked militarily, the government--which claims a monopoly on providing for national defense and extracts billions of tax dollars for this purpose--is justified in using the military in self-defense. For this reason, many libertarians (though not all) who now oppose the war in Iraq supported U.S. military actions against the Taliban regime in Afghanistan, which had aided and harbored the al Qaeda network that organized the 9/11 attack.
But here is the rub. While all libertarians accept the principle of self-defense, and most accept the role of the U.S. government in defending U.S. territory, libertarian first principles of individual rights and the rule of law tell us little about what constitutes appropriate and effective self-defense after an attack. Devising a military defense strategy is a matter of judgment or prudence about which reasonable libertarians may differ greatly.]
Έχοντας υπόψη τα σημερινά γεωπολιτικά δεδομένα, διαφωνώ ωστόσο μαζί του, ότι ο σχεδιασμός μιας αμυντικής στρατηγικής αποτελεί απλώς ένα πραγματιστικό κάθε φορά ζήτημα. Όπως γράφει ο John Rawls ("The Law of Peoples"): "Κανείς δεν εξασφαλίζει την ειρήνη διαδηλώνοντας ότι ο πόλεμος είναι παράλογος ή περιττός - παρόλο που πράγματι μπορεί να είναι κι έτσι - αλλά ανοίγοντας τον δρόμο στους λαούς, για να αναπτύξουν μια βασική δομή που να στηρίζει ένα εύλογα δίκαιο ή ευπρεπές καθεστώς και να κάνει εφικτό ένα εύλογο Δίκαιο των Λαών". Κι αυτό ακριβώς οφείλει να πράξει ο ελεύθερος κόσμος: Να ανοίξει το δρόμο στους λαούς…

Comments

Popular posts from this blog

Άμεση ρήξη με τον αντιλιμπεραλιστικό μνημονιακό παρεοκρατικό καπιταλισμό και με τον διακομματικό εθνοεθνικισμό

Τα θρασύδειλα αντι-λιμπεραλιστικά μνημονιακά εθνοεθνίκια, πρώτα έφεραν την οικονομική καταστροφή της χώρας και τώρα την οδηγούν και σε νέα, εθνική αυτή τη φορά καταστροφή, οδηγώντας την χρεωκοπημένη και αποδυναμωμένη σε ένοπλη σύρραξη με την Τουρκία, αφού προηγουμένως την έχουν εξευτελίσει διεθνώς, θεωρώντας ανυπεράσπιστους και κατατρεγμένους ανθρώπους ως "ενεργή, σοβαρή, εξαιρετική και ασύμμετρη απειλή" κατά της χώρας, αναστέλλοντας και καταπατώντας βάναυσα την συνθήκη της Γενεύης για τους πρόσφυγες, διώκοντας τους, καταδικάζοντάς τους, φυλακίζοντάς τους και εξαπολύοντας ακόμα και δολοφονική βία εναντίον τους για την απώθησή τους, εν τέλει δε κατακρεουργώντας, έτσι, κάθε έννοια κράτους δικαίου στη χώρα. Κι αυτό, καθώς  ο διακομματικός εθνοεθνικισμός όλων υπόλοιπων κομμάτων της Βουλής, εκτός του ΜέΡΑ25 που διακηρύσσει ότι " το εθνικό δικαίωμα διαχείρισης των συνόρων μας θα το χρησιμοποιήσουμε για να δίνουμε καταφύγιο στους κατατρεγμένους", δεν βλέπει απέναντί

Ο "πρετεντέρικος" γελοίος και θρασύδειλος εθνοεθνικισμός του Καστελλόριζου

  Η ηγεσία του σημερινού γελοίου και θρασύδειλου εξακομματικού εθνοεθνικισμού δεν μπορεί, να κάνει διάλογο με την Τουρκία, γιατί δεν μπορεί, να υποχωρήσει καθόλου από τις γελοίες μαξιμαλιστικές της θέσεις, με τις οποίες γαλουχήθηκε και η ελληνική κοινή γνώμη, θεωρώντας τες, έτσι, δίκαιες και αδιαπραγμάτευτες. Η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά την πιο πάνω πολιτική αδυναμία του σημερινού γελοίου και θρασύδειλου εξακομματικού εθνοεθνικισμού για διάλογο μαζί της και προσχηματικά και μόνο τάσσεται υπέρ αυτού στο πλαίσιο της νέας διαπραγματευτικής πρωτοβουλίας, που ανέλαβε η Γερμανία, και αναμένεται, να εξελιχθεί μετά τις 23/08/2020. Προσοχή όμως! Ενώ ο σημερινός γελοίος και θρασύδειλος εξακομματικός εθνοεθνικισμός, θα δέχεται μόνον προσχηματικά και θα απορρίπτει ουσιαστικά μετά βεβαιότητας την Γερμανική πρωτοβουλία για πραγματικό διάλογο με την Τουρκία, έχοντας κατά νου, να συνεχίσει την σημερινή θρασύδειλη τακτική του, αφενός των λεκτικών λεονταρισμών και αφετέρου της μη χρήσης ένοπλης αντ

Οι απόψεις του αντι-ισλαμιστή χασάπη Α. Μπρέιβικ για την Ελλάδα

Στο πόνημά του των 1518 σελίδων με τον τίτλο "2083: A European Declaration of Indpendence" ο νορβηγός αντι-ισλαμιστής χασάπης Α. Μπρέιβικ αποτυπώνει σε χάρτη στη σελίδα 1316 μεταξύ άλλων και την εδαφική έκταση της Ελλάδας μετά την νίκη της χριστιανικής Ευρώπης επί του Ισλάμ. Στις σελίδες δε 1317-1318 αναφέρει: 5. The Greek territory currently known as Western Anatolia (Turkey) All Muslims will be deported to central Anatolia। Western Anatolia will be reunified with Greece once again. The territorial claims involves territory in Northern Epirus, Thrace (including Constantinople and ofc Agia Sophia), the islands of Imbros (Gφkηeada) and Tenedos (Bozcaada), and parts of western Anatolia around the city of Smyrna to name a few areas. These areas (and many more) contained sizable ethnic Greek populations. See map of Christian European claims presented by Mr. Eleftherios Venizelos at the Paris Peace Conference in 1919. It’s worth noting that the western