Skip to main content

Άμεση ρήξη με τον αντιλιμπεραλιστικό μνημονιακό παρεοκρατικό καπιταλισμό και με τον διακομματικό εθνοεθνικισμό

Τα θρασύδειλα αντι-λιμπεραλιστικά μνημονιακά εθνοεθνίκια, πρώτα έφεραν την οικονομική καταστροφή της χώρας και τώρα την οδηγούν και σε νέα, εθνική αυτή τη φορά καταστροφή, οδηγώντας την χρεωκοπημένη και αποδυναμωμένη σε ένοπλη σύρραξη με την Τουρκία, αφού προηγουμένως την έχουν εξευτελίσει διεθνώς, θεωρώντας ανυπεράσπιστους και κατατρεγμένους ανθρώπους ως "ενεργή, σοβαρή, εξαιρετική και ασύμμετρη απειλή" κατά της χώρας, αναστέλλοντας και καταπατώντας βάναυσα την συνθήκη της Γενεύης για τους πρόσφυγες, διώκοντας τους, καταδικάζοντάς τους, φυλακίζοντάς τους και εξαπολύοντας ακόμα και δολοφονική βία εναντίον τους για την απώθησή τους, εν τέλει δε κατακρεουργώντας, έτσι, κάθε έννοια κράτους δικαίου στη χώρα. Κι αυτό, καθώς ο διακομματικός εθνοεθνικισμός όλων υπόλοιπων κομμάτων της Βουλής, εκτός του ΜέΡΑ25 που διακηρύσσει ότι "το εθνικό δικαίωμα διαχείρισης των συνόρων μας θα το χρησιμοποιήσουμε για να δίνουμε καταφύγιο στους κατατρεγμένους", δεν βλέπει απέναντί του κατατρεγμένους πρόσφυγες, που θέλουν, να διαβούν τα σύνορα, αλλά, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο ευρωβουλευτής Σ. Κούλογλου, "βλήματα φτιαγμένα από ανθρώπους", που τα εξαπολύει εναντίον της Ελλάδας ο Ερντογάν!


Άμεσος συνεργός τους σ' όλη την παραπάνω βάρβαρη αθλιότητα η Ευρωπαϊκή 'Ενωση, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, δηλαδή ολόκληρη η σημερινή εκφυλισμένη, χρεωκοπημένη και παραπαίουσα "Δύση", του αντι-λιμπεραλιστικού υπαρκτού νεοφασιστικού χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού.
  
Αν τα θρασύδειλα εγχώρια μνημονιακά εθνοεθνίκια του παρεοκρατικού καπιταλισμού μαζί με τα αντι-μνημονιακά εθνοεθνίκια, τόσο από το χώρο του φασισμού, όσο και του ψευτοδιεθνισμού, δεν εμπόδιζαν διαχρονικά την επίλυση των ανούσιων ελληνοτουρκικών διαφορών, τώρα Ελλάδα & Τουρκία από κοινού θα είχαν ήδη δώσει το μάθημα, που τους αξίζει, όχι μόνο στο ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά επίσης, τόσο στον άθλιο Πούτιν, όσο και στην βάρβαρη μαριονέτα του τον Άσαντ. Στους δύο τελευταίους δε, είτε με την στρατιωτική υποστήριξη της Τουρκίας από την Ελλάδα (π.χ. με την αποστολή των ελληνικών αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων Patriot όχι στη Σαουδική Αραβία, αλλά στην Τουρκία), είτε ακόμα και με κοινή (Ρωλσιανή) στρατιωτική  επέμβασή τους στη Συρία εναντίον του καθεστώτος Άσαντ. 


Η Ελλάδα, συνεπώς, χρειάζεται άμεσα, όχι μόνο τη ρήξη με το το αντι-λιμπεραλιστικό μνημονιακό καθεστώς του εγχώριου παρεοκρατικού καπιταλισμού, αλλά και την ρήξη με τις δυνάμεις του εγχώριου διακομματικού εθνοεθνικισμού, για την επίλυση των διαφορών της με την Τουρκία, με βάση όσα είχαν, ήδη, ουσιαστικά συμφωνηθεί (βλ. http://topotami.gr/h-ellhnotourkiki-dieneksi-tou-aigaiou/στις διαπραγματεύσεις του 2002-2003.


Comments

Popular posts from this blog

Ο "πρετεντέρικος" γελοίος και θρασύδειλος εθνοεθνικισμός του Καστελλόριζου

  Η ηγεσία του σημερινού γελοίου και θρασύδειλου εξακομματικού εθνοεθνικισμού δεν μπορεί, να κάνει διάλογο με την Τουρκία, γιατί δεν μπορεί, να υποχωρήσει καθόλου από τις γελοίες μαξιμαλιστικές της θέσεις, με τις οποίες γαλουχήθηκε και η ελληνική κοινή γνώμη, θεωρώντας τες, έτσι, δίκαιες και αδιαπραγμάτευτες. Η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά την πιο πάνω πολιτική αδυναμία του σημερινού γελοίου και θρασύδειλου εξακομματικού εθνοεθνικισμού για διάλογο μαζί της και προσχηματικά και μόνο τάσσεται υπέρ αυτού στο πλαίσιο της νέας διαπραγματευτικής πρωτοβουλίας, που ανέλαβε η Γερμανία, και αναμένεται, να εξελιχθεί μετά τις 23/08/2020. Προσοχή όμως! Ενώ ο σημερινός γελοίος και θρασύδειλος εξακομματικός εθνοεθνικισμός, θα δέχεται μόνον προσχηματικά και θα απορρίπτει ουσιαστικά μετά βεβαιότητας την Γερμανική πρωτοβουλία για πραγματικό διάλογο με την Τουρκία, έχοντας κατά νου, να συνεχίσει την σημερινή θρασύδειλη τακτική του, αφενός των λεκτικών λεονταρισμών και αφετέρου της μη χρήσης ένοπλης αντ

Δικαιοσύνη και Πλάτων

«Άνευ μεν γαρ του καθόλου ουκ εστίν επιστήμην λαβείν» (Αριστοτέλης, Μεταφ. 1086 b 5) 1. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Αριστοτέλης, ένας ηθικολόγος, ένας ηθικός αναμορφωτής, ο Σωκράτης, ήταν εκείνος, που ενοχλούσε τους ανθρώπους εξαναγκάζοντάς τους, να σκεφτούν, να εξηγήσουν και να δώσουν λόγο για τις αρχές των πράξεών τους˙ συνήθιζε να τους υποβάλει ερωτήματα και οι απαντήσεις τους δεν τον ικανοποιούσαν εύκολα˙ ξεκινούσε κι ο Σωκράτης, όπως οι σοφιστές, από το υποκείμενο της γνώσης και έπειτα μόνο προχωρούσε προς το αντικείμενό της˙ το υποκείμενο ωστόσο της γνώσης συγκροτείται απ’ αυτόν και ως νους, δηλαδή όχι ως κάτι σχετικό, όχι ατομικά περιορισμένο, αλλά ως υποκείμενο που νοεί, ως λογικό υποκείμενο˙ «η γνώση προς την οποία κατευθύνεται το λογικό υποκείμενο δεν έγκειται στην αντίληψη που γεννούν οι αισθήσεις, αλλά στην έννοια, που τη γεννάει η λογική λειτουργία της συνείδησης»  [1]. Ενώ, όμως, έτσι πραγματοποιήθηκε η διάκριση αισθητού και λογικού υποκειμένου, δεν πραγματοποιήθ