Skip to main content

Ο "πρετεντέρικος" γελοίος και θρασύδειλος εθνοεθνικισμός του Καστελλόριζου

 

Η ηγεσία του σημερινού γελοίου και θρασύδειλου εξακομματικού εθνοεθνικισμού δεν μπορεί, να κάνει διάλογο με την Τουρκία, γιατί δεν μπορεί, να υποχωρήσει καθόλου από τις γελοίες μαξιμαλιστικές της θέσεις, με τις οποίες γαλουχήθηκε και η ελληνική κοινή γνώμη, θεωρώντας τες, έτσι, δίκαιες και αδιαπραγμάτευτες.

Η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά την πιο πάνω πολιτική αδυναμία του σημερινού γελοίου και θρασύδειλου εξακομματικού εθνοεθνικισμού για διάλογο μαζί της και προσχηματικά και μόνο τάσσεται υπέρ αυτού στο πλαίσιο της νέας διαπραγματευτικής πρωτοβουλίας, που ανέλαβε η Γερμανία, και αναμένεται, να εξελιχθεί μετά τις 23/08/2020.

Προσοχή όμως! Ενώ ο σημερινός γελοίος και θρασύδειλος εξακομματικός εθνοεθνικισμός, θα δέχεται μόνον προσχηματικά και θα απορρίπτει ουσιαστικά μετά βεβαιότητας την Γερμανική πρωτοβουλία για πραγματικό διάλογο με την Τουρκία, έχοντας κατά νου, να συνεχίσει την σημερινή θρασύδειλη τακτική του, αφενός των λεκτικών λεονταρισμών και αφετέρου της μη χρήσης ένοπλης αντίδρασης στις "προκλητικές" ενέργειες της Τουρκίας, ο Ερντογάν αυτή τη φορά, θεωρώ ότι, δεν θα είναι, πλέον, διόλου διατεθειμένος, να αποδεχθεί την περαιτέρω συνέχιση αυτής της συμπεριφοράς εκ μέρους του σημερινού γελοίου και θρασύδειλου εξακομματικού εθνοεθνικισμού.


Ο Ερντογάν θεωρώ, ότι επιζητεί, πλέον, την επίλυση των (κατά τα λοιπά ανούσιων και επουσιωδών) ελληνοτουρκικών διαφορών άμεσα, διότι δεν διαθέτει πολιτικό χρόνο για οποιαδήποτε περαιτέρω διαιώνισή τους, ενόψει του ενδεχομένου περαιτέρω πίεσης εναντίον του και ύπαρξης ακόμα και στρατιωτικής συνεργασίας στο άμεσο μέλλον ΗΑΕ - Σαουδικής Αραβίας - Ισραήλ - Αιγύπτου - Γαλλίας - ΗΠΑ (με Μπάϊντεν) εναντίον του, που θα αποβλέπουν να ανακόψουν την πορεία της Τουρκίας, ώστε τελικά να μην μπορέσει, να αναδειχθεί σε "κράτος πυρήνα" του ισλαμικού κόσμου, όπως, (θεωρούσε κι ο Σάμιουελ Χάντιγκτον ότι), θα ηδύνατο. Εφόσον η επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών με διαπραγμάτευση είναι αδύνατη, όπως πιο πάνω, θεωρώ, ότι ο Ερντογάν θα επιδιώξει άμεσα την πολεμική σύρραξη με την Ελλάδα, εξαναγκάζοντας την, δηλαδή μη αφήνοντας κανένα άλλο περιθώριο ακόμα και στον θρασύδειλο εγχώριο εξακομματικό εθνοεθνικισμό παρά μόνο, να του απαντήσει με χρήση ένοπλης αντίδρασης.

Εδώ και δέκα χρόνια η Ελλάδα πληγώνεται πολιτικά-κοινωνικά-οικονομικά από τον "πρετεντέρικο" μνημονιακό παρεοκρατικό καπιταλισμό.

Αναπότρεπτα, έρχεται, δυστυχώς, η ώρα και να ακρωτηριαστεί εδαφικά από τον "πρετεντέρικο" γελοίο και θρασύδειλο εθνοεθνικισμό του Καστελλόριζου.

Ελέω λαού και μόνον, ας ελπίσουμε, μετά ταύτα, σε μια εκτέλεση στο Γουδί των υπευθύνων.

Comments

Popular posts from this blog

Άμεση ρήξη με τον αντιλιμπεραλιστικό μνημονιακό παρεοκρατικό καπιταλισμό και με τον διακομματικό εθνοεθνικισμό

Τα θρασύδειλα αντι-λιμπεραλιστικά μνημονιακά εθνοεθνίκια, πρώτα έφεραν την οικονομική καταστροφή της χώρας και τώρα την οδηγούν και σε νέα, εθνική αυτή τη φορά καταστροφή, οδηγώντας την χρεωκοπημένη και αποδυναμωμένη σε ένοπλη σύρραξη με την Τουρκία, αφού προηγουμένως την έχουν εξευτελίσει διεθνώς, θεωρώντας ανυπεράσπιστους και κατατρεγμένους ανθρώπους ως "ενεργή, σοβαρή, εξαιρετική και ασύμμετρη απειλή" κατά της χώρας, αναστέλλοντας και καταπατώντας βάναυσα την συνθήκη της Γενεύης για τους πρόσφυγες, διώκοντας τους, καταδικάζοντάς τους, φυλακίζοντάς τους και εξαπολύοντας ακόμα και δολοφονική βία εναντίον τους για την απώθησή τους, εν τέλει δε κατακρεουργώντας, έτσι, κάθε έννοια κράτους δικαίου στη χώρα. Κι αυτό, καθώς  ο διακομματικός εθνοεθνικισμός όλων υπόλοιπων κομμάτων της Βουλής, εκτός του ΜέΡΑ25 που διακηρύσσει ότι " το εθνικό δικαίωμα διαχείρισης των συνόρων μας θα το χρησιμοποιήσουμε για να δίνουμε καταφύγιο στους κατατρεγμένους", δεν βλέπει απέναντί

Δικαιοσύνη και Πλάτων

«Άνευ μεν γαρ του καθόλου ουκ εστίν επιστήμην λαβείν» (Αριστοτέλης, Μεταφ. 1086 b 5) 1. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Αριστοτέλης, ένας ηθικολόγος, ένας ηθικός αναμορφωτής, ο Σωκράτης, ήταν εκείνος, που ενοχλούσε τους ανθρώπους εξαναγκάζοντάς τους, να σκεφτούν, να εξηγήσουν και να δώσουν λόγο για τις αρχές των πράξεών τους˙ συνήθιζε να τους υποβάλει ερωτήματα και οι απαντήσεις τους δεν τον ικανοποιούσαν εύκολα˙ ξεκινούσε κι ο Σωκράτης, όπως οι σοφιστές, από το υποκείμενο της γνώσης και έπειτα μόνο προχωρούσε προς το αντικείμενό της˙ το υποκείμενο ωστόσο της γνώσης συγκροτείται απ’ αυτόν και ως νους, δηλαδή όχι ως κάτι σχετικό, όχι ατομικά περιορισμένο, αλλά ως υποκείμενο που νοεί, ως λογικό υποκείμενο˙ «η γνώση προς την οποία κατευθύνεται το λογικό υποκείμενο δεν έγκειται στην αντίληψη που γεννούν οι αισθήσεις, αλλά στην έννοια, που τη γεννάει η λογική λειτουργία της συνείδησης»  [1]. Ενώ, όμως, έτσι πραγματοποιήθηκε η διάκριση αισθητού και λογικού υποκειμένου, δεν πραγματοποιήθ