Περί «Σαρίας»

Στο e-rooster δημοσιεύτηκε ένα άρθρο με τον τίτλο «H Σαρία στη Θράκη προσβάλλει όλους μας». Απέστειλα εκεί το σχόλιο, που ακολουθεί. Μια ενδιαφέρουσα επίσης συζήτηση για την Σαρία υπάρχει στους Liberals Daltons εδώ.

[Γιώργος Μπούρχας Απριλίου 12th, 2008 12:19 μμ : 1. Ο Locke πιθανότατα θα έλεγε ότι η “σύμφωνη με το Σύνταγμα” (Νόμο) απόφαση είναι αντίθετη στους Νόμους της Φύσης και τους Νόμους του Θεού (law of scripture=Αγία Γραφή=χριστιανική σαρία): The Second Treatise of Civil GovernmentSec. 136. Secondly,* ……………(* Human laws are measures in respect of men whose actions they must direct, howbeit such measures they are as have also their higher rules to be measured by, which rules are two, the law of God, and the law of nature; so that laws human must be made according to the general laws of nature, and without contradiction to any positive law of scripture, otherwise they are ill made. Hooker’s Eccl. Pol. l. iii. sect. 9.To constrain men to any thing inconvenient doth seem unreasonable. Ibid. l. i. sect. 10.) 2. Πόσο υποκριτικό είναι στα αλήθεια να κόπτονται δήθεν σ’ αυτό το βήμα ορισμένοι “ροβεσπιερίσκοι” για τις γυναίκες τις τουρκικής μειονότητας της θράκης και όχι για δύο πρόσφατες σημαντικότατες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για παραβίαση δικαιωμάτων της τουρκικής μειονότητας.Δείτε: εδώ και εδώ. 3. Γιατί θα πρέπει το κράτος να στερεί τους πολίτες από το ατομικό τους δικαίωμα να ορίζουν όπως αυτοί επιθυμούν και συμφωνούν μεταξύ τους τις οικογενειακές, τις κληρονομικές, τις εργασιακές κλπ. σχέσεις τους;Γιατί θα πρέπει το κράτος να επεμβαίνει σ’ αυτές τις σχέσεις που αποτελούν res adiafora για το ίδιο και να μην σέβεται τις σχετικές επιθυμίες και τις συμφωνίες των ίδιων των ατόμων;Τι δουλειά έχει εν προκειμένω το κράτος να ρυθμίσει την εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή του κάθε μακαρίτη μουσουλμάνου; Γιατί να μη σεβαστεί το νόμο της φύσης ή το νόμο του θεού του μακαρίτη, όπως θα έλεγε ο Locke; 4. Κι όπως χαρακτηριστικά λέει πάλι ο Locke για τη Νομοθετική Εξουσία: The Second Treatise of Civil Government Sec. 135. Though the legislative, whether placed in one or more, whether it be always in being, or only by intervals, though it be the supreme power in every common-wealth; yet,First, It is not, nor can possibly be absolutely arbitrary over the lives and fortunes of the people: for it being but the joint power of every member of the society given up to that person, or assembly, which is legislator; it can be no more than those persons had in a state of nature before they entered into society, and gave up to the community: for no body can transfer to another more power than he has in himself;]